Sailing Boat Quotes Novels & Stories

Pagkalipas ng hindi malamang tagal ng tubig, may humila sa kanya bago siya makarating sa baybayin. Siya ay nakahiga sa speedboat, ang kanyang mukha ay sobrang maputla, ngunit siya ay nagpakita ng isang matagumpay na ngiti, "Kung mas nagtagal ka, ang aking mga baga ay sasabog na. Dumating ka ng tama sa oras, salamat..."

Mas madali daw gagaling ang sugat kapag naligo sa dagat alat. Narinig ko nga ang kasabihan na iyon. Hindi ko lang alam kung totoo ba o hindi. “Ano naman, kung pinayagan sila Ali ng mga asawa nila? E, ako ayoko.” Pagsusungit pa rin ni Jacob.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Samantala, idiniriin niya rin ang kaniyang likuran sa aking hita, ginagalaw-galaw din iyon para may paghagod ding magawa sa alaga ko. “Ayaw mo ba talagang gumawa ng something exciting sa dagat?” tanong niyang muli. Halatang wala siyang planong tumigil. “For our safety. Mahirap na baka tumaob ang bangka,” sagot ko at hindi ko inaasahang may maisasagot siya kaagad. “May katig ang bangka. It's impossible for it to capsize,” aniya at saka muling napalingon sa akin—nakangiti. Hindi katagalan, hindi siya nakuntento sa bastang lingon lang sa akin.

Tanging sambit ko at hiniling na gabayan kami. Dahan dahan na binuhos ni Mama ang abo sa dagat at kitang kita ang pagkalat nito sa hangin at tubig. Walang nagsalita, dahil kagaya ng sinabi ni Papa. Parang kasama pa rin namin siya dahil nandito lang siya. Na siyang ginawang motto ng dagat na ito.

“Pinalabas mo siya sa gitna ng taglamig, naka-pajama lang, at muntik na siyang mamatay sa ginaw.” “At sa mismong kaarawan niya… sinabi mong magbo-boat trip kayo, pero nang walang nakatingin, itinulak mo siya sa dagat—kahit alam mong hindi siya marunong lumangoy.” Ang bawat alaala ay parang martilyong paulit-ulit na humahampas sa kanyang puso.

Kapalit dito ay ang kanilang kalayaan. "Akala ko ba malaya na kami, bakit kailangan pa naming dumaan sa tubig?" Boses ng isa sa dalawang lalaki na nagtatanong, mukhang nababasa na din niya ang iniisip ko. Hindi paman siya nabasa ay halatang giniginaw na ito. "Marunong kayong lumangoy di ba? Pwes, abutin ninyo ang pangpang kung gusto nyo pang mabuhay," sagot ko at agad kung pinaandar ang makina ng yatch.

At sa puntong iyon, marinig din nila ang isang warning sound mula sa captain. Attention, dear guests: This is your captain speaking. We want to inform you that the ship is currently encountering rough weather conditions, and a storm is approaching. Our crew is closely monitoring the situation, and we are taking all necessary precautions to ensure your safety and comfort. We kindly ask that you remain indoors and avoid going out on deck until further notice. Please secure any loose items in your cabins and ensure that all personal belongings are safely stowed away. For your safety, please also pay attention to the emergency procedures and follow any instructions given by the crew. We will kee

Itiniklop niya ang isang braso sa railings at bahagyang tumagilid para mas humarap sa akin, halatang naaaliw sa reaksyon ko. Ako ang nailang sa titig niya. Binaling ko ang tingin sa alon ng dagat habang papalayo ang yacht mula sa La Isla Tentación. “Saan ba kasi tayo pupunta?” “Somewhere you’re free to do whatever you want, Amour.” Maloko siyang ngumisi. “And nobody’s around to stop us.”