Sakit Ng Ulo Novels & Stories

Tapos… bigla na lang nakaramdam ng pagpukpok ng kung anuman sa kanyang ulo na nagpangyari upang mawalan siya ng malay-tao. Mariing pumikit ang dalaga nang muling sumigid ang sakit sa kanyang ulo. Kasabay niyon ang paggitaw sa isip niya ng isang malalim at maputik na bangin na hindi niya alam kung saan.

Hinagod naman ni Gilda ang likod ng dalaga. “Madalas po bang sumasakit ang ulo niyo?” tanong ni Gilda dito. “Baka kailangan niyo na pong magpacheckup sa doktor. Alam naman natin nab aka mga sintomas iyan ng isang malubhang sakit. Baka mamaya ay hindi natin maagapan kapag hinayaan lamang natin. Sa nakikita ko ay tila kay sakit ng iyong ulo dahil sa paghawak mo rito kanina.”

Mababakas ang pagod sa mukha niya. Bakit siya nandito? Pinilit kong alalahanin kung anong nangyari, pero walang pumapasok na alaala sa utak ko. Napahawak ako sa ulo, malapit sa noo, at napaaray. May nakapa rin akong bandage roon. Biglang lumatay ang sakit sa ulo ko. Napapikit ako nang mariin, at unti-unti, may naalala ako kahapon.

Nang ganoon kabilis? I don’t think so. Gulong gulo pa rin ako at pakiramdam ko ay nagsisimula nang sumakit ang ulo ko. “Here, put it in your forehead or you can just simply smell it. Pampawala ng hilo at sakit ng ulo because I know that you’re starting having a lot of questions in your mind right now.” Hindi ko pa man nakukuha ang bagay na binibigay ni Migo ay mabilis na niyang nahila ang kamay ko at nilagay roon ang bagay na sinasabi niya.

Ilang saglit pa ay hinawakan niya agad ang kaniyang ulo at mukhang may iniindang sakit, hindi ko alam pero kusang kumilos ang paa ko at alertong lumapit sa kaniya. --

Biglang pumitik ang utak sa utak ko dahilan makaramdam ako ng sobrang sakit. "Love! What's wrong?" Alerto itong si Forth. "Ang sakit ng ulo ko." "Tatawagin ko ang doktor—" "H-hindi na." "You sure? Baka kasi mamaya bigla ka na naman mawalan ng malay. I'm worried."

Walang katao-tao. Nasaan sila? Bakit naiwang nakabukas ang gate at pinto? I heaved out a deeps sighs and gently massage my nape. Mariin akong napapikit at napadaing sa subrang sakit ng ulo ko. Buong katawan ko na ata nananakit e. Kapag hindi pa ako makatulog nito, sigurado, matutuluyan na ako. Tapos dumagdag pa ang puso ko.

tanong ko sa kanya. "Oo naman, hindi naman ako mahina." natatawang sagot niya. "Hindi ka nga mahina sa alak pero kay Kia tiklop ka." pang aasar ko. "Ulol!" singhal niya sa akin kaya natawa ako. "Kaya ayaw ko pumasok sa isang relasyon eh, sakit ng ulo lang ang dala nito pag nagkataon. Mas gusto ko ang buhay binata dahil wala akong inaalalang problema." saad ko.

KINABUKASAN Nagising ako na medyo masakit ang ulo ko. Sa sobrang sakit halos mamilipit na rin ako. Hindi ko alam kong isa ito sa sintomas nang pagbubuntis ko o sadyang may migraine lamang ako. "Love!" usal ko kasabay nang pag kalabit ko dito, sapagkat hindi ko na rin kaya ang sakit ng ulo ko. Hanggang sa nanlabo na ang paningin ko at paligid ko. Hindi ko na din alam ang sunod pang nangyari.

Halos manikip ang dibdib niya at hindi siya makahinga sa bigat ng dinadala. Kinabukasan, pagkagising niya ay nakaramdam siya ng matinding sakit ng ulo—marahil dala ng puyat at sobrang pag-iyak kagabi. Nakatulugan na kasi niya ang iyakan sa sobrang bigat ng nangyayari.