Sakit Ng Ulo の小説・ストーリー

Nagising ako na masakit ang ulo ko. Gumulong-gulong muna ako sa kama para mawala ang sakit pero parang lalo tuloy akong nasasaktan. Bakit nagkaganito? Sumasakit naman minsan ang ulo ko pero hindi katulad ngayon na parang binibiyak yata ang utak ko.

Napakatanga ko talaga. Nagpatuloy ako sa pagsisisid. May sinasabi sila sa akin pero hindi ko iyon marinig. Hanggang sa maramdaman ko ang biglang atake ng sakit sa ulo ko. Ngayon pa umatake ngayon na may hinahanap ako. Umaatake ang sakit ng ulo ko sa tuwing stress ako. Migraine na siguro ito. Kapag tensiyonado ako ay umaatake na para bang puputok ang ulo ko.

Tapos… bigla na lang nakaramdam ng pagpukpok ng kung anuman sa kanyang ulo na nagpangyari upang mawalan siya ng malay-tao. Mariing pumikit ang dalaga nang muling sumigid ang sakit sa kanyang ulo. Kasabay niyon ang paggitaw sa isip niya ng isang malalim at maputik na bangin na hindi niya alam kung saan.

Hinagod naman ni Gilda ang likod ng dalaga. “Madalas po bang sumasakit ang ulo niyo?” tanong ni Gilda dito. “Baka kailangan niyo na pong magpacheckup sa doktor. Alam naman natin nab aka mga sintomas iyan ng isang malubhang sakit. Baka mamaya ay hindi natin maagapan kapag hinayaan lamang natin. Sa nakikita ko ay tila kay sakit ng iyong ulo dahil sa paghawak mo rito kanina.”

Mababakas ang pagod sa mukha niya. Bakit siya nandito? Pinilit kong alalahanin kung anong nangyari, pero walang pumapasok na alaala sa utak ko. Napahawak ako sa ulo, malapit sa noo, at napaaray. May nakapa rin akong bandage roon. Biglang lumatay ang sakit sa ulo ko. Napapikit ako nang mariin, at unti-unti, may naalala ako kahapon.

Nang ganoon kabilis? I don’t think so. Gulong gulo pa rin ako at pakiramdam ko ay nagsisimula nang sumakit ang ulo ko. “Here, put it in your forehead or you can just simply smell it. Pampawala ng hilo at sakit ng ulo because I know that you’re starting having a lot of questions in your mind right now.” Hindi ko pa man nakukuha ang bagay na binibigay ni Migo ay mabilis na niyang nahila ang kamay ko at nilagay roon ang bagay na sinasabi niya.

Ilang saglit pa ay hinawakan niya agad ang kaniyang ulo at mukhang may iniindang sakit, hindi ko alam pero kusang kumilos ang paa ko at alertong lumapit sa kaniya. --

Isa akong sakit sa ulo. ****************

Nagising si Jillian dahil sa matinding sakit ng ulo. Napaungol pa siya habang sapo iyon. Ano ba ang nangyari? Bakit parang minartilyo ang ulo niya sa sobrang sakit nun? Nahihilo rin siya.

Biglang pumitik ang utak sa utak ko dahilan makaramdam ako ng sobrang sakit. "Love! What's wrong?" Alerto itong si Forth. "Ang sakit ng ulo ko." "Tatawagin ko ang doktor—" "H-hindi na." "You sure? Baka kasi mamaya bigla ka na naman mawalan ng malay. I'm worried."