Sakit Ng Ulo Novels & Stories

Halos manikip ang dibdib niya at hindi siya makahinga sa bigat ng dinadala. Kinabukasan, pagkagising niya ay nakaramdam siya ng matinding sakit ng ulo—marahil dala ng puyat at sobrang pag-iyak kagabi. Nakatulugan na kasi niya ang iyakan sa sobrang bigat ng nangyayari.

SAMSARA's POV Nagising ako dahil sa sobrang sakit ng ulo ko. Halos hindi ko na rin maintindihan ang nararamdaman ko sa katawan ko. Parang may kung ano sa ulo at sikmura ko na hindi ko maintindihan.

Alas singko ng umaga nang magising ako dahil sa matinding sakit ng ulo. Nanginig ang buong katawan ko. Pumikit ako ng mariin. Anong nangyayari? Dahil ba ito sa pagod? Sa stress? Sinapo ko ang ulo ko nang maramdamang tila binibiyak ito. Hinablot ko ang isang unan at dumapa sa kama. I covered my head with it.

Ito ang pinakamasamang sakit ng ulo na naranasan niya, at halos iparamdam nito sa kanya na siya ay nasa bingit ng kamatayan. Ang buong proseso ng sakit ng ulo ay tumagal ng mahabang panahon. Naabot ni Esteban ang gilid ng pagbagsak sa isang punto at pilit na pinalo ang kanyang ulo, umaasang matigil ang sakit. Ngunit ang ganitong uri ng sakit mula sa loob palabas ay hindi maaabala ng labas ng mundo. Hanggang sa tuluyang nahimatay si Esteban ay napahiga siya sa lupa nang hindi gumagalaw.

Kaagad niyang hinaplos ang kanyang ulo bago mapansing wala na talaga ang sakit ng ulo niya. Saya na lamang ang makikita sa mukha niya sa sandaling iyon. Ang pananakit ng ulo niya ang pinakamalaking pasakit sa kanya. Nakakapamilipit ang sakit nito. “Hindi kita balak pagsamantalahan kanina. “Gusto ko lang tanggalin ang bara sa katawan mo. “Sumasakit lamang ang ulo mo dahil nagkamali ka sa martial arts training mo.

Malambing nitong tanong, “Medjo ok na ngayon kesa kanina na hindi na talaga ako makapag-salita sa sakit ng ulo ko.” Tumango naman ito, “Good, sa susunod ‘wag kang papasok ng walang laman ang tiyan mo, Isa din ‘yan sa dahilan bakit sobrang sakit ng ulo mo, Minsan kaya sumasakit ang ulo natin dahil sa gutom. Saka ‘wag mong pilitin ang sarili mo kung hindi mo kaya pumasok, or kung wala kang tulog. Paano kung may mang-yare sa’yo? Mag-isa ka lang kanina dito.” Napalabi ako kanina ang lambing ng boses ngayon ang seryoso at nanenermon na.

Iyong pain reliever sa tuwing inaatake ako ng pananakit ng ulo. "ahhhhh.. a-ang sakit ng ulo ko" dala na marahil ng labis na kirot kung kaya halos hindi ko na marinig ang tinig niya. Ang hina. Nanginginig ang boses niya. Pinagpapawisan na siya.

Biglang… sumabog ang sakit sa ulo niya. “Shit! Fvck!” Napahawak siya sa sentido, nanginginig ang kamay. Napakapit siya sa gilid ng mesa, halos mapaluhod sa sahig sa biglaang pag-atake ng sakit. Tila may humahati sa ulo niya—parang may dalawang boses na nagtutunggali. At doon niya narinig. “Gago!”

Bakit ang sakit ng ulo ko? W-wait... Nasaan nga pala ako? Kaninong kuwarto ito? Paano ako napunta dito? Naguguluhang sunod-sunod na tanong ko sa sarili. Kahit ang sakit-sakit ng ulo ko ay dahan-dahan akong tumayo at lalabas na sana nang biglang bumukas ang pinto at iniluwa doon ang mukha ng taong hindi ko inaasahang makikita ko sa umaga.

F A S T F O R W A R D Ang sakit naman sa ulo. Ano ba ang ginawa ko kagabi? Hindi pa man ako tuluyan na nakakatayo. Pakiramdm ko pagod na pagod ako. Ehh, hindi ko pa nga din nabubuksana ng mata ko ehh. Pakiramdam ko, inaantok pa ako. Ano ba ang hinawa ko kagabi? Eiii! syempre, dahil curious ako. Inisip ko nang mabuti. Hmm??