Sakto Novels & Stories

Isang location pa lang ang napupuntahan two more to go. Nakakapagod! "Water?" Nakangiting inabot sakaniya ni Yco ang bottled water nito. Nahihiyang tinanggap niya naman ito. Sino ba namang hindi mahihiya eh napaka gwapo nito halatang iba ang lahi ang cute ng mata at ang kinis kinis ng mukha talo ang sakaniya kahit naman mahirap lang sila may maintenance naman siyang Silka noh.

"Kung naiinip ka na you can let go.." "NO!!" Agad kong kontra. Hindi ako kahit kailan susuko. Ilalaban ko siya hanggang sa huling hininga ko. Ngayon pa na may nararamdaman na siya sa akin kahit konti. Ngayon pa ba ako susuko? "Ang isang TANAKA ay matatag.." Pagkukumbinsi ko sa aking sarili.. FAST FORWARD>>> [KURT MORGAN]

Ashton "Fvck! I can't believe this." Sambit ni Zuck at padabog na umupo sa upuan, kanina pa nito ipinapakita sa akin ang kanyang pagkadisgusto na kasama niya ako ngayon dito at kanina pa ako nagpipigil na barilin ito sa bibig para matigil na ang pagrereklamo nito. Akmang uupo na ako sa aking upuan nang biglang ilagay ni Zuck ang kanyang bag sa aking upuan dahilan para mapatigil ako.

Mabibilis ang mga ito kung kumilos at mahahalata talagang sanay sa paghawak ng s*****a. "Lola, mag-iingat ka! nababahalang sigaw ni Alea. Namangha man sa pinapakitang bilis at galing sa pakikipaglaban ng lola ngunit hindi niya pa rin mapigilan ang sarili na mag-alala.

Isla Moretti POV Alas-singko pa lang ng umaga, at sa normal na buhay ko, ang tanging "bakbakan" na hinaharap ko ay ang pakikipag-buno sa 50-kilo na sako ng harina. Pero ngayon? Iba ang hawak ko. Hindi whisk, hindi spatula, kundi isang malamig at mabigat na Glock 17. "Isla, focus. Your stance is too wide. Para kang sasali sa limbo rock," puna ni Kalix.

Online kasi siya ngayon sa I*, e. Sophia: Hi, bitch! I'm out of the country. Nasa Denmark ako ngayon. Ano gusto mo regalo? Umuwang labi ko. Kaya pala wala na ako masyado balita sakaniya. Dito ako natutuwa kay Sophia, e. Tuwing pupunta siya sa ibang bansa, palagi siya magtatanong saakin kung ano regalo ang gusto ko. Pati sakaniya ay spoiled ako.

“Sige. I'll stay outside.” Huminto siya sa pinto. At bago siya lumabas, nagsalita pa siya. “By the way, Miss SB…” “SB? Stella Beatrice?” Ngumisi siya, sabay iling. "SB stands for Spoiled Brat.” “What the he—” “Kung gusto mong kalimutan ang nangyari, huwag mo akong tingnan nang parang gusto mo pang ulitin ang bagay na 'yon.”

saad ko at napakamot nalang ng ulo, hindi ko alam kung anong sasabihin ko dahil hindi ko naman talaga alam kung bakit bigla ko nalang siyang niligtas. “Nasaktan ka ba?” “No. I’m fine ako dapat nagtatanong sayo niyan,” “Okay lang ako. Uhm, how can I thank you?” “Uhm, dinner would be… nice?” “Sure.” “I'm Sanjo, by the way,” pakilala ko at nakipag shake-hands sa kanya. “Manika.”

Saka lumiko sa kaliwang bahagi na kalsada. Nasasaktan si Andrea na isiping isa siyang loner, walang nagtitiwala maliban sa kanyang sarili. Naunawaan niya ang ilang kasabihang iyon. Tulad ng mga kasabihang "Huwag maliitin ang kakayahan ng isang tao, dahil ito ay maaaring magresulta sa pagkabigo." ---++++++--+-++-+-+++++++

Ngayon ay siya naman ang umatake habang ito naman ang dumedepensa. Walang hirap nitong nasasalo at naiiwasan ang bawat pag-atake niya. Hindi maitatanggi na pareho silang malakas pero syempre may isang nakakaangat at iyon ay walang iba kung hindi si SAITAN. Inilabas ni SAITAN ang kanyang katana at tumakbo pasugod kay Yahiko "Yahiko!" Sigaw ni Kris at tsaka inihagis rito ang katanang nadampot sa sahig.