Sakura Matou Novels & Stories

"Sakura, pumunta ka at makipaglaro sa kanila." Hinaplos ng babae ang puting pusa at hinayaan itong tumalon sa lupa. Ang puting pusa na tinatawag na Sakura ay mukhang cute, ngunit ito ay napakalakas. Agad itong sumugod sa mga itim na pusa! “Meow!” Parang takot na takot ang mga itim na pusa sa puting pusang ito. Nagsitakas silang lahat sa gulat, habang mabilis na hinabol ng puting pusa.

A week or two at nasa Japan na siyang mul, ini-enjoy ang magandang paligid at ang mga bulaklak ng sakura. Isang hugot ng malalim na hininga at binuksan ang mga mata. Nakahanda na sana siyang maglakad nang sa unahan ay natanaw niya ang isang batang babae na nakatungtong sa balikat ng isang lalaki. Katabi ng mga ito ang isang babae. Isang masayang pamilya. Ang sayang tingnan. Tila nakakahawa ang tawanan, pero higit na nakakaengganyong ang masayang ngiti ng ama ng bata. His smile was priceless. Na para bang karga-karga nito ang isang napakahalagang kayaman. Sa ilang segundong nakatitig siya sa mga ito, parang kunurot na naman ng pino ang puso niya.

"No, no. I want to do this. I'm just scared that we're not going to click. Baka hindi kami maging katulad ninyong dalawa." "You'll never know if you never try." She reminded me. In the midst of our movie marathon, Skyler's phone dings which caught our attention. Lemery paused the movie while Skyler went up to get his phone. He slowly scanned his phone and after that, he looked at us with confused eyes. "Samsara Sakura is the girl, right?" He asked. Lemery nodded. Skyler showed us his screen and waved his phone. "She just reached out." Never in my life a girl made me this nervous because of a text.

"Bakit hindi mo ipaalam sa'kin ang mangyayari kapag pinatay kita?" "Tignan natin kung matatakot mo ko." "Kung magagawa mo, baka pakawalan kita." Nagngitngit ang ngipin ni Sakura. Sa huli, nagpasya siyang ilabas ang alas niya. "Sasabihin mo to sa'yo. Hindi lang ako ang ginagalang na lady ng Miyamoto Corporation, ako rin ang huling disipulo ng Shindan Way!" "Alam ko yun. Ano naman ngayon?"

sabi ni Ruby nang mahinahon. Umupo nang tuwid si Hevan, ipinaliwanag, "para sa mga taong Hapon, ang Sakura ay may napakalalim na kahulugan. Itinuturing ng mga tao ang Sakura bilang bulaklak ng buhay, may kaligayahan at kalungkutan, may kapanganakan at kamatayan, sa madaling salita ang Sakura ay sumisimbolo sa tunay na napakaikling siklo ng buhay."

Dahil ang babaeng kaharap niya ngayon ay laman ng social media, billboards, TV, pati ang songs nila ay paulit-ulit pinapatugtog sa mga radio station. "OMG! Ikaw si SC4RLET Sakura." Nag fangirling ngayon si Mira. Medyo may katagalan ang pag-awang ng bibig niya kulang na lang pasukan ito ng langaw. She giggles. Lumapit siya kay Mira. "Yes, I'm Sakura but now I'm Cherry Monreux." Nilahad niya ang kamay niya para makipagkamay sa dalaga.

Mahigpit niyang niyakap ang ina. Ipinasyal ni Prim ang mga bata sa Ueno Park upang makita ang maraming puno ng Cherry Blossoms at ang pamumukadkad ng mga ito. Sobra siyang nasiyahan sa nakita. Kaya siguro, nagpa-import pa ng ganitong mga puno noon sa kasal nina Matthew at Dea. “Looks like you’re dreaming, Ms.Watanabe?” Nakatayo si Prim sa ilalim ng puno at nakatingin sa mga bulaklak nito. Hindi niya napansin si Troy.

Pagkatapos umupo ng dalawa sa kanilang wheelchair, isang magandang anyo ang bumaba mula sa bus. Nakasuot ng itim na kimono na may puting cherry blossom patterns ang babae. Nakatali rin ang kanyang mahabang buhok. Hindi lamang banayad at nakakalula ang dating nito, pero napakaganda at napakaperpekto ng hubog ng mukha nito. Natigilan ang lahat nang masilayan nila ang binibining ito. Siya si Nanako, ang Yamato Nadeshiko na kinikilala ng Japan, at ang kasalukuyang head ng pamilya Ito!

Napapikit ako nang maglapat ang mga labi namin. Naroon pa rin iyong pakiramdam na parang unang beses pa lang namin m********n. Ang mga pag-skip ng heart beat ko, maging ang kakaibang sensasyon na tila hinahalukay ang tiyan ko—the unexpected kiss always brings the feeling of wanting more. “Mommy!” Napaubo ako sa bibig ni Yuri nang biglang sumigaw ni Sakura. “I’m sorry.” Yuri just smiled at me and gave me a peck on my forehead.

Saka narinig ko na may bagong pumasok. Pagkatapos ko ay agad akong lumabas sa cubicle at nakita ko ang isang babae,nung una ay nakita ko ang mga paa nitong nakasuot ng kulay itim na sapatos na high heel,maputi ang mga bente nito at saka makinis.Nakayuko ito habang naghuhugas ng kamay.Napasulyap naman ako sa salamin nang inangat niya ang ulo niya dahilan upang makita ko ang maganda nitong mukha na ikinalaki ng mata ko,Siya- siya yung pumatay kay Lily.Kinuha niya ang lipstick sa kanyang itim na bag at saka nilagyan nito ang mapupula nitong labi at saka tumingin sakin.