Novel & Cerita Sakura Matou

Hindi nagtagal, bumalik ang grupo nila sa Crow Mountain, kung saan matatagpuan ang Sakura Racing Club. Naroon din si Waltz sa sandaling iyon. Nang makarating sila sa pintuan, nakita nila ang daan-daang mga banner, bawat isa ay mas nakakagulat kaysa sa isa... “Isuko ang mamamatay-tao, lumuhod, at tanggapin ang paghatol!” “Bayaran gamit ang sariling buhay para sa pagpatay! Iyan ang batas ng langit at prinsipyo sa lupa!”

Sisigaw na sana ako at ire-ready na ang katawan ko matigas na sahig na kababagsakan ko nang matigilan ako. Teka lang, nasaan ang matigas na sahig? Flat naman ang sahig namin dito sa opisina, bakit bukol bukol ito? Nakapikit ko pang pinisil pisil ang kung anong nadadama kong bukol. Bakit may malambot na tela? “Miss Delgado!” Puno ng awtoridad na boses ang narinig ko. Kaya naman ay unti-unti kong binukas ang mga mata ko para lang magkulay suka.

Tok. Napangiti ako nang marinig kong nariyan na siya. Agad kong binuksan ang pinto, at nandoon na nga siya—si Akeno, hawak ang maliit na bouquet ng mga wildflowers na kinuha niya kanina habang naglalakad kami sa hardin. “For you,” sabi niya, na may ngiti sa mga labi. Parang baliw, may paganito pa siya kahit gabi na.

Hindi matanggap ni Sakura ang ganoong pagtrato dahil sanay siyang nasusunod sa bahay ng mga Aldama. Itinuro niya ang security guard at nagsimulang sumigaw. "How dare you block me! I am Tanya's mother. I want to see my daughter. Move!" Nang pilitin ni Sakura na makalusot, hindi na siya pinagbigyan ng mga guwardiya kahit babae siya. Sa gitna ng pagtutulakan, natumba siya sa sahig.

Napa-upo siya habang naalala ang mga bulaklak na pinakita sa kanya ng babaeng akala niya si Sakura. “Damn it!! Bakit niya ginawa ‘yon?” Galit na wika niya. “Ayon sa tauhan ko, labis ang pagmamahal ni Sakura sa nobyo niya, naghintay siya ng ilang buwan, dahil nangako itong babalikan siya. Pero umabot daw ng ilang buwan itong naghihintay, sa wala. Hanggang sa winakasan nito ang buhay niya, kasama sa mga bulaklak na ‘yan.” Turo ng Tito Aaron niya sa monitor.

bati ni Isaac sa isang matandang nagtitinda ng bracelet. Lumapit kami. May mga bracelet na gawa sa beads at metal, pero ang pinaka-nakuha ng mata ko ay ‘yung may sakura design—parang petals ng cherry blossoms na yari sa pink stones. “Kore wa nan desu ka?” tanong ni Isaac habang kinuha ang dalawang bracelet. Napalingon ako sa kanya. Marunong pala siya mag-Japanese? “Muryō ni shimasu, anata-tachi wa nakayoku mitai desu,” sagot ng matanda.

May mga hawak silang katana at naka itim silang lahat. “Yakuza!” asik nito at nawala sa paningin namin si Mara, lumapit sa amin ang babae, binaba ang takip sa muka nito at ngumiti. “Tumayo ka dyan Nazi, marami pa tayong dapat mapatumba ngayon.” Kinindatan ako ng nakababatang kapatid ni Sakata. Binalik nya ang takip sa muka nya at nanakbo, walang yabag ang bawat pag lakad nito kahit na tumakbo.

Pasalamat sya at busy si Mattiana. inakbayan ko sya tapos kiniss ko sya sa cheeks upang ikapula ng mukha nya " yahh ! Jinyoung bat mo yun ginawa ?! " saad nya na may halong inis haha sarap talaga nyang asarin haha cute cute kamukha kase nya si charmander sa pikachu kaya lalo akong nakucutan sa kanya " haha tara na nga samin ka muna nga talaga " saad ko tapos hinila ko na sya pabalik sa loob ng kotse

Sabagay, mas okay na iyon kaysa sa ibang call sign na masyadong cheesy. So, I am claiming it now. I am now Oryrius Delacorte's mate.... Mate, the thirteenth.