Salamat The Dawn นิยาย & เรื่องราว

“Salamat.” ~C.J.

Saka sapat na sigurong pabor ang makita niyang masaya ang dalaga. @deathwish [The Come Back Series 2024]

"Gideon, ilang buwan din na hindi ka dumalo. Kumusta ang buhay?" Ngumiti siya. "Under God's grace pa rin, Victor." Ngiting tumango si Zion. "Indeed, we are justified by grace alone." Kumanta na muna sila ng ilang praise hymns saka nagdasal. Tahimik lang si Gideon habang nakikinig sa dasal ni Zion. Pagkatapos ay sabay-sabay silang sumigaw ng, "Amen!" Marahang ngumiti si Gideon. With the busy life in the city and restlessness in his soul, this is a good way to unwind. Malayo sa lahat ng bagay na hadlang para maging payapa ang kaloob-looban niya.

Salamat mahal ko, Ok lang sige hintayin mo ako dito ah. Sige mahal, alam kong may mga aswang na dadaan mamaya pero dina ako matatakot dahil may kasama naman ako. Tara na mahal, mauna ka para pag malaglag ka nandito pa ako masalo kita agad. Salamat talaga wag kang mag aalala magdahan dahan lang ako. Ng nasa taas na sila ng puno agad naman umupo si Darwin at nakasandal sa sanga ng puno. Habang si Dorothy naman ay nakahiga sa hita ni Darwin.

Damn it. --- Fallen So Deep Written by: HeneralAlcalde

Fred, “Salamat, G. Fred.” Nagmamadaling sinabi ni G. Fred, “Natutuwa ako.” With that, umalis na silang dalawa na nababalot ng alikabok ang mukha. Pareho nilang nadama na sila ay nagkasala ngayon para sa pagkakasala sa isang hinaharap na big shot tulad ng Dawn. Kung talagang may mga achievements si Dawn in the future, patalsikin sila ng school na pinapasukan nila dahil sa nangyari ngayon.

⸻ Aftermath – Dawn Umaga na nang makalabas sila ng gusali. Ang sunog ay patay na, at ang ulan ay humupa. Clara slept peacefully sa bisig ni Aurora, habang si Xavier ay tahimik lang sa gilid, nagbabantay. Lumapit siya kay Aurora. “She’s safe now.” Aurora nodded, pagod pero matatag. “Thanks to you.” Tahimik silang tumingin sa nasusunog na gusali — ang huling alaala ng mga lihim, kasalanan, at pagmamahalan na muntik nang wasakin sila.

Huminto naman sila sa pagsayaw at tiningnan ako. “May I also have a dance with this beautiful girl?” halos namamaos kong sabi saka kinuha ang kamay ni Yana sa balikat ni Damon at inilagay ko na ito mismo sa aking balikat. “There, baby… hold me closer…” wika ko saka napapikit nang marinig ko ang bagong kinakanta ni Red. “When I look into your eyes…It's like watching the night sky…Or a beautiful sunrise…Well there's so much they hold…And just like them old stars…I see that you've come so far…To be right where you are…How old is your soul?...”

Garalgal ang tinig na wika nito. Umiling ako. Bumaba ang pagkakahawak ko braso niya patungo sa mga kamay niya at marahan itong pinisil. At nakaramdam ako ng tuwa nang hindi niya ito tinutulan. "Hindi ako papayag na basta nalang natin kalimutan ang nangyari. That night was special to me Dawn at kailanman ay hindi iyon pagkakamali." Puno ng sinseridad na salaysay ko kaya napatingin ito sa mga mata ko. And her tears started to fall.

“I’m the champion!” “Yes, you are,” sabi ni Damon, proud na proud. Later, habang lahat tulog na, si Luna at Damon nakaupo sa harap ng fireplace. “Thank you for this,” bulong ni Luna. “For giving us this peace.” “I’ll give you more,” sagot ni Damon, sabay halik sa kamay niya. “For as long as I live.” ---