Novel & Cerita Salamat The Dawn

Sorry siya dahil hindi ako bingi. “If you think that I am maarte, you! You are suplado! You don't even know how to smile. Look at you, magkasalubong ang dalawa mong kilay. I wouldn't surprise if you don't have love life kasi napakasungit mo. Suplado!” He suddenly stopped the car. Muntik na akong mapasubsob sa dashboard sa biglaang pagpreno niya. Thank God, dahil may seatbelt.

Sapat na layo lang para hindi niya marinig kung magsalita man ako ngayon. Hinawi ko ang ilang dahon na humaharang sa pangalan ng pinuntahan ko dito. "Nanghihinayang ako na hindi tayo nagkaroon ng pagkakataong mag-usap bago 'to sayo nangyari. Sa totoo lang, hindi ko rin alam kung magagalit ba ako o matutuwa. But I guess, I want to thank you instead. Kahit na naging kasabwat ka ng mga 'yon. You saved my life. Itinago mo ako sa kanila. Thank you, Lester." Huminga ako ng malalim para mapigilan ang lungkot na unti-unting bumabalot sa akin ngayon.

May ngiti sa labi nito at nang tumingin sa kanya ay muli itong nagsalita. “Every sunset brings the promise of a new dawn,” she said and smiled. “Every sunset is an opportunity to reset. So don’t be afraid to let yourself down once in a while. It doesn’t mean you’re not strong. You always have the opportunity to start a new every day. Every day, Rhett. Araw-araw.” -- RHETT and ALANA spent the whole time watching the sunset totally stepped out of the sky. And it was the phone captivating view she ever witnessed today. Bumaling siya kay Rhett at nakatitig pa rin ito sa katawan.

Ngumiti si Satsuto para itago ang iniindang sakit sa paghiwa niya ng palad. "Nababaliw ka na ba? Hindi tamang basta-basta mo na lang hiwain ang palad mo!" sermon sa kanya ni Snow. "Bilisan mo na. Nangangalay ang kamay ko at baka kumalat pa sa higaan 'to," ani Satsuto. Masama pa rin ang tingin sa kanya ni Snow at parang nagdadalawang isip kung kukuhanin ba niya ang inaalok sa kanya ni Satsuto. Pero nahabag siya ng hiwain nito ang palad para sa kanya kaya naman kinuha niya ang kamay nito at dinilaan ang mga dugong malapit ng malaglag sa hinihigaan niya. Maaabala pa ang maglalaba nito, naisip ni Snow.

Natapos naman niya ang nobelang sinusulat pero hindi niya akalain magtatapos din ang pagmamahalan nila ni Andrew. Siya ang pumatay kay Andrew! Sigaw sa sarili. Kung hindi siya nagpunta sa Paradise Resort, hindi siya susundan ni Andrew. At kung binigyan lang niya ng oras si Andrew, tiyak niyang hindi ito mawawala sa dagat. May nakita kasi itong batang nalulunod kaya lumangoy ito para iligtas ang bata. Nakaligtas naman ang bata pero may dumating na dambuhalang alon at para raw laruan na tinangay si Andrew.

Pagkatapos ay binigyan siya ng maganda at matamis na ngiti. “You can stay until dawn, ihahatid na lang kita bago magliwanag.” Nagningning ang mga mata niya. “Talaga?” “Oo.” Hinawakan niya ang kamay nito, umaapaw ang saya sa kanyang damdamin, pumikit siya at hinalikan ang palad ni Levi. Pagkatapos ay dumilat nang lumipas ang ilang sandali at sinalubong ang tingin nito.

Saka sapat na sigurong pabor ang makita niyang masaya ang dalaga. @deathwish [The Come Back Series 2024]

"Gideon, ilang buwan din na hindi ka dumalo. Kumusta ang buhay?" Ngumiti siya. "Under God's grace pa rin, Victor." Ngiting tumango si Zion. "Indeed, we are justified by grace alone." Kumanta na muna sila ng ilang praise hymns saka nagdasal. Tahimik lang si Gideon habang nakikinig sa dasal ni Zion. Pagkatapos ay sabay-sabay silang sumigaw ng, "Amen!" Marahang ngumiti si Gideon. With the busy life in the city and restlessness in his soul, this is a good way to unwind. Malayo sa lahat ng bagay na hadlang para maging payapa ang kaloob-looban niya.

Salamat mahal ko, Ok lang sige hintayin mo ako dito ah. Sige mahal, alam kong may mga aswang na dadaan mamaya pero dina ako matatakot dahil may kasama naman ako. Tara na mahal, mauna ka para pag malaglag ka nandito pa ako masalo kita agad. Salamat talaga wag kang mag aalala magdahan dahan lang ako. Ng nasa taas na sila ng puno agad naman umupo si Darwin at nakasandal sa sanga ng puno. Habang si Dorothy naman ay nakahiga sa hita ni Darwin.

Fred, “Salamat, G. Fred.” Nagmamadaling sinabi ni G. Fred, “Natutuwa ako.” With that, umalis na silang dalawa na nababalot ng alikabok ang mukha. Pareho nilang nadama na sila ay nagkasala ngayon para sa pagkakasala sa isang hinaharap na big shot tulad ng Dawn. Kung talagang may mga achievements si Dawn in the future, patalsikin sila ng school na pinapasukan nila dahil sa nangyari ngayon.