Salamat The Dawn Novels & Stories

paalam ni Grey saamin kaya tumango lang ako. Kumuha na ako ng bacon, hotdog at sinangag sabay upo sa tabi ni mama. Nag kuwento naman siya kung papaano siya nakalabas ng hospital kaya nakinig na lamang ako. ---------- "MATATAPOS niyo ba yan within 3 hours? " pagtatanong ko. "ofcourse, trust me Simpson" sagot ni Afrodite mula sa bintana She is the fastest and neat wedding coordinator and also she is one of Dusk flings.

"Ano nanaman yon Dawn?" "Can i know your whole name?" "It's Celia Beatrix Montemayor. Ikaw? Ano nga yong whole name mo?" "Ludwig Dawn Salazar." "Oh." Dawn chuckled, "Bakit?" Kakantahan ka ng akapela sa iyong tenga At nanamnamin natin ang pagsasama Gusto kitang isayaw ng mabagal Hawak kamay, pikit mata, Sumasabay sa musika

Natahimik ang buong pasilyo. Para kay Dylan, ang mga salitang iyon ay tila ulan na bumuhos sa isang tuyot at nasusunog na disyerto. Ang matinding bigat na nakadagan sa kanyang dibdib sa loob ng dalawang oras ay biglang naglaho. Gumuho muli ang kanyang mga tuhod, hindi dahil sa desperasyon, kundi dahil sa isang napakatindi at nag-uumapaw na pasasalamat. "Ligtas sila..." humahagulgol na bulong ni Dylan, tinakpan ang kanyang mukha habang patuloy sa pag-iyak. "Salamat... Diyos ko, maraming salamat!"

saad ni Damon na mahigpit na hinawakan ang kamay ko. Nabaling ang tingin ko sa aking selpon at mas lalo akong nanlumo at napahagulgol nang makita ko ang picture na sinend ni Caitlyn. "Damn this woman!" singhal ni Damon na halos masira na ang selpon ko. Kitang-kita ko ang galit sa kaniya. Huminga ako ng malalim. Hindi, hindi ko dapat ipakita sa kaniya na mahina ako. Strong ang baby ko. She will get through this.

Ang huling naalala niya kagabi ay ang mabait na Alexander, isang Alexander na marunong ngumiti, hinawakan ang kamay niya nang may pag-iingat, at marunong ding magbitiw ng mga salitang parang gusto niyang paniwalaan kahit pilit na kumakapit sa duda ang isip niya. “Good morning, Mrs. Salvatore,” bulong niya sa sarili, sabay ngumiti nang. Kung sana ganitong pagbati ni Alexander, ang bubungad sa kanya sa umaga, pero sa panaginip lang yata mangyayari. “Hasyt! Kailan pa, isang Salvatore na walang pakiramdam lang naman ang asawa mo, Euridice. Kaya manigas ka!” puna niya sa sarili at saka umiling.

Sa bawat dampi ng kamay niya sa buhok at likod ko, unti-unti akong dinadapuan ng antok. Medyo malalim na ang gabi. Halos wala na kaming kasabay sa daan. "Matulog ka muna, Kaia," bulong ni Mommy. Sa gilid ng mata ko, nakita ko ang pagsulyap ni Daddy mula sa front seat. May ngiti sa mga mata niya--'yong pagod pero kuntento. Tumango ako nang marahan at ipinikit ang mga mata ko.

kong nakakausap. Bago ako maglaho, lumabas kami ng gabi bago ang aking kaarawan para pumasyal sa ilog. Nanatili kami roon ng kaluluwa ni Amalia hanggang alas onse ng gabi. Pagkatapos ay nagyaya na siyang umuwi. Eksaktong alas dose ng gabi nang makarating ako sa bahay. Pagpasok ko sa aking kuwarto ay nakaramdam ako ng kakaibang bulong na lumapit ako sa salamin. Mapanghalina ang tinig. Animo nawala ako sa aking sarili at unti-unting lumapit ako sa salamin. Hindi man lang ako pumalag nang higupin ako 'nun. Paggising ko ay 'di ko na matandaan ang nangyari. Pinanood ko ang mga magulang ko na magluksa sa aking 'pagkamatay' at wala akong magawa para aluin sila. Naging kasa-kasama ko ang manika sa

" OH GOD ROHESIA YOU ARE FREAKING ASLEEP FOR 8 HOURS STRAIGHT, HINDI MO BA ALAM NA GABI ANG PAGTULOG AT HINDI UMAGA?! " " Mi dispiace mamma. " kinusot ko ang mga mata ko at dahan-dahang tumayo. Kaya pala ang daming naganap sa panaginip ko, I am asleep for 8 hours and for all those hours I spent, I am having a good day in my dreams. I even meet new people and faces. I met Yaela's elder cousin which is ate Kells. And, that guy who took a picture of us.

Parehas silang ngumiti sa isa't-isa at binusog ang mga mata sa magandang tanawin na nakalahad sa kanilang harapan. Ang magandang pag-usbong ng araw ang nagmamarka sa bago na namang kabanata ng buhay. Sunrise symbolizes new hope and life. A new beginning that people need to live and embrace. "I hope that one day things will be okay with us, Anjelouv. Sana dumating ang araw na maging malaya na akong makasama ka. We've been through a lot already. Sana ngayon pagbigyan na tayo." Namamaos na usal ni Zak.

I looked behind and saw Leroy and the two were walking towards us. "Hey Snow, Hey man." Said Dax and I couldn’t help but glance at Eion beside him who just nodded his head in the direction of Luke, glancing at me briefly before diverting his gaze. I decided to just leave it for a while. Bigla nalang nag iba ang kanta. “Good morning and goodnight I wake up at twilight It's gonna be alright We don't even have to try It's always a good time.” Good time by Owl City ft. Carly Rae Jepsen blasted through the speakers. Yeah, just like the song says, it's a good time. I bobbed my head to the tune, one of my faves ito at hindi ko mapigilang mapaindak.