Salamat The Dawn Novels & Stories

puna niya, napapailing sa bilis magpalit ng babae ng kaibigan ng asawa. Dahan-dahang kumunot ang noo ni Darius, tila may malalim na iniisip o pilit na inaalala. "Dawn? Who’s Dawn?" Akala ni Scarlett ay nagbibiro lang ito o sadyang itinatanggi ang kalokohan ng kaibigan, kaya umirap siya nang dramatic. Itinuro niya ang pwesto ni Dawn na noon ay komportableng nakaakbay sa isang babae habang humahalakhak.

Medyo nahihiya si Marga, "Zack, alam ko na pinapalampas mo pa ang nangyari kay Rain at ayaw mong makita ako. Kung ayaw mong alagaan ako, naiintindihan ko,” Matapos niyang sabihin ito, matigas na nagsalita si Dawn, "Hayaan mong alagaan ka ng anak ko, iha. Kung hindi dahil sayo ay ako ang nasa kalagayan mo ngayon. Wag mong pasamain ang loob ko, kung tatanggihan mo ito ay masakit sa akin iyon dahil ito ay paraan ko ng pasasalamat sayo,”

Inis na asik ni Keaton sa kuya "Whatever," Sabi nalang nito "Sana naman ayos lang siya," Sambit ni Zoren na kanina pa seryoso ang mukha Napakagat labi naman si Yudos habang hindi mapakali at panay ang silip sa labas ng bahay nila Dawn "Dawn!" Lahat sila ay napatayo ng biglang dumating si Dawn kasama si Zior na nakayuko "Mabuti at ayos lang kayo." Sambit ni North

"Ano nanaman yon Dawn?" "Can i know your whole name?" "It's Celia Beatrix Montemayor. Ikaw? Ano nga yong whole name mo?" "Ludwig Dawn Salazar." "Oh." Dawn chuckled, "Bakit?" Kakantahan ka ng akapela sa iyong tenga At nanamnamin natin ang pagsasama Gusto kitang isayaw ng mabagal Hawak kamay, pikit mata, Sumasabay sa musika

sagot ni Oscar bago tumayo. Tumingin ang ito sa kaniya. Malungkot ang mata nito pero may munting ngiti sa labi. "Thank you too, Ms. Bethany. I'm happy to see you again. You've changed... a lot," sambit nito. Tanging pilit lang na ngiti ang ginanti ni Bethany. Tumalikod na siya habang hila-hila si Aime na may pagtataka. "Ano'ng mayro'n kay Sir Dawson at sa'yo, Ma'am?" tanong ni Aime habang pababa sila ng hagdan.

Sincere niyang sabi sa kaibigan sabay muling napa buga ng hangin nang mag bukas ang pinto ng simbahan, kasabay ng pag tunog ng malamyos na musika mula sa loob, maging ang ingay na mula sa sabay-sabay na pag tayo ng mga bisitang naroon, isama pa ang kanyang ina na malaki ang ngiti habang pinagmamasdan siya, naka upo sa wheelchair nito suot ang isang kulay dilaw na gown. Ngunit lahat ng iyon ay tila biglang nawala nang mula sa altar ay nakita niyang nakatayo si Zack, suot ang kulay putting amerikana, nasa tabi nito nakatayo si David De Guzman, ang lalaking ilang taon lamang ang lumpipas ay muntikan niya nang maging tatay.

Sa bawat dampi ng kamay niya sa buhok at likod ko, unti-unti akong dinadapuan ng antok. Medyo malalim na ang gabi. Halos wala na kaming kasabay sa daan. "Matulog ka muna, Kaia," bulong ni Mommy. Sa gilid ng mata ko, nakita ko ang pagsulyap ni Daddy mula sa front seat. May ngiti sa mga mata niya--'yong pagod pero kuntento. Tumango ako nang marahan at ipinikit ang mga mata ko.

kong nakakausap. Bago ako maglaho, lumabas kami ng gabi bago ang aking kaarawan para pumasyal sa ilog. Nanatili kami roon ng kaluluwa ni Amalia hanggang alas onse ng gabi. Pagkatapos ay nagyaya na siyang umuwi. Eksaktong alas dose ng gabi nang makarating ako sa bahay. Pagpasok ko sa aking kuwarto ay nakaramdam ako ng kakaibang bulong na lumapit ako sa salamin. Mapanghalina ang tinig. Animo nawala ako sa aking sarili at unti-unting lumapit ako sa salamin. Hindi man lang ako pumalag nang higupin ako 'nun. Paggising ko ay 'di ko na matandaan ang nangyari. Pinanood ko ang mga magulang ko na magluksa sa aking 'pagkamatay' at wala akong magawa para aluin sila. Naging kasa-kasama ko ang manika sa

" OH GOD ROHESIA YOU ARE FREAKING ASLEEP FOR 8 HOURS STRAIGHT, HINDI MO BA ALAM NA GABI ANG PAGTULOG AT HINDI UMAGA?! " " Mi dispiace mamma. " kinusot ko ang mga mata ko at dahan-dahang tumayo. Kaya pala ang daming naganap sa panaginip ko, I am asleep for 8 hours and for all those hours I spent, I am having a good day in my dreams. I even meet new people and faces. I met Yaela's elder cousin which is ate Kells. And, that guy who took a picture of us.

Parehas silang ngumiti sa isa't-isa at binusog ang mga mata sa magandang tanawin na nakalahad sa kanilang harapan. Ang magandang pag-usbong ng araw ang nagmamarka sa bago na namang kabanata ng buhay. Sunrise symbolizes new hope and life. A new beginning that people need to live and embrace. "I hope that one day things will be okay with us, Anjelouv. Sana dumating ang araw na maging malaya na akong makasama ka. We've been through a lot already. Sana ngayon pagbigyan na tayo." Namamaos na usal ni Zak.