Sariling Alamat の小説・ストーリー

Sanchez. Naalala ko ang address na binigay sa akin ni Jill. Hindi ko alam kung madadatnan ko nga si Ara roon pero gusto ko pa ring subukan. “Sa Maple Café, Roses Villarama Street, Makati City,” sambit ko. Tumango si Mr. Sanchez. “Nadadaanan ko ang café na ‘yon. May kikitain ka ba roon?” Nagdalawang-isip pa ako na sagutin ang tanong niya pero hindi ko na rin itinago.

Hawak ko rin ang susi, at nagtatanong sa sarili kung saan ko ito hahanapin, hanggang tumunog ang phone ko at makatanggap ng email, tila address ng bahay. #28 Istabenger st. hubitol subd. San Miguel. Agad kong binalik sa bulsa ko ang phone ko saka sumakay sa bus ng may dumating. Tila pamilyar ang lugar, hanggang ibaba ako sa designated area. Mukhang ito na yata ang sinasabi na lugar, at mukhang kabisadong kabisado ko, dahil ito ang bahay namin ni Earniel noong nakatira pa ako sa kanya, pero bakit dito ako dinala?

" Anong nangyari sayo? Tila naging balisa ka pagkarinig mg pangalan niya." Ang weird talaga anong nangyari sa babaeng ito. "Wla naman may kilala akong same niya ng pangalan pero impossible naman kung nandito siya kasi nasa manila yun," "Ha baka siya yan hindi mo ba tiningnan ng maayos ang binigay niyang calling card? Manila ang nakalagay na address doon nandito daw kasi siya sa cebu may seminar,"

Na nami-miss niya ako. But I could not forget. I could not forgive. “Ang Papa mo, hinahanap ka niya. Gusto ka niyang makita.” Kinuha ni Tita Maria ang bag at naglabas ng nakatuping papel. Inilagay niya iyon sa mesa papunta sa direksyon ko. "Number niya 'yan. Address niya. Nakatira siya sa maliit na apartment sa Quezon City. Hindi maganda. Pero 'yun lang ang kaya namin."

“Yes, Mrs. Sanchez?” Si Serena naman ang napipilan ngayon. Ramdam niya ang pamumula ng pisngi dahil sa hiya. Pero teka, hindi siya dapat malibang! Kailangan niyang linawin kung saan siya uuwi ngayon. “Pwede mo bang ihatid ako sa Hillary St.? Naroon ang apartment ko. Malapit iyon sa SGC Corporation Building. Doon ako nagtatrabaho.”

Subalit, ni-text naman nito sa ang address na hinihingi niya. ‘8 Burn Road #04 Soutshire City’ “Ay, Burn Road!” bulalas niya nang muntik nang bumangga siya matigas na dibd ib ni Wulfric at muntik ng mahulog sa hagdan. “Jesus! Careful,” galit na sita sa kanya ni Wulfric. Sinuri nito ang kanyang kaliwang tuhod na napaluhod kanina. Dinampot nito ang kanyang cellphone nang wala itong nakitang galos.

Wika ko sa tumatawag. “Hello,” Narinig kong wika ni Sage kaya naman ako ay bumangon, “Natagpuang patay at palutang-lutang sa ilog si Mr. Reyes. Magmadali kang pumunta sa address na ite-text ko sa ‘yo,” Utos niya sa ‘kin. Nang i-message niya ang address, agad akong nag-ayos ng aking sarili at pumunta roon.

Seryoso ito na tila walang uurungan. Agad kumuha ng maliit na papel at ballpen si aling Marta upang isulat doon ang adress ng anak. Marahan pa itong napapikit bago niya i-abot kay Albert. "Thank you nay. Makakaasa kang maiiuwi ko si Melisa dito sa San Diego at sa bago niyang bahay." Lumuwag agad ang pagkakangiti ni Albert habang naka titig sa matanda.

"Ahm, mali po ata kayo. Wala pong Nikolai na nakatira dito." "Po? Ito po kasi yung address na naka lagay dito. Hindi pa dito po yung GCR, street #92?" tanong niya at pinakita ang address na nakalagay sa mail. "Ito...nga po," takang sagot ko at kinuha ang papel na binigay niya. "Una nako, Maam. Salamat po," paalam niya bago umalis. Taka kong tinignan ang papel na iyon. Nikolai Alexandrovich Volkov? Sino to?