Sariling Alamat Novels & Stories

bakit Hindi Sabi Naman nito. Ano kunin ko ung address Ng farm na iyan.. Sandali madam tawagan ko si sir...Ang Sabi ung address bakit mo tatawagan Ang sir mo. Sabi pa ni mama kat. Pero? O...sige bilisan mo. Madam sa Hacienda Po Ng mga Chua sa General Trias, Cavite... Ho... sa Hacienda Ng Lolo ko bakit siya naroon? Hindi ko alam Po madam.

Dapat bang malaman niya? Kung malaman niya... Papayagan ba niya akong puntahan si Lian? Hindi din kakayanin ng kunsensya ko kapag may namatay ng dahil sakin. "Pa send na lang ng address. Susubukan ko kung anong magagawa ko. I can't promise anything miss." Binaba ko na bago pa siya makasagot. Mabilis ko naman natanggap ang message niya. Address yun sa Samar.

Na nami-miss niya ako. But I could not forget. I could not forgive. “Ang Papa mo, hinahanap ka niya. Gusto ka niyang makita.” Kinuha ni Tita Maria ang bag at naglabas ng nakatuping papel. Inilagay niya iyon sa mesa papunta sa direksyon ko. "Number niya 'yan. Address niya. Nakatira siya sa maliit na apartment sa Quezon City. Hindi maganda. Pero 'yun lang ang kaya namin."

Kinuha ko ang cellphone ko para matawagan ang lalaki. Nagring naman cellphone nito. “Manong, si Naty po ito, puwede po ba tayong magkita ngayon?” tanong ko sa lalaki. Napangiti na lang ako na Naty ang ibinigay kong pangalan. Hindi kasi puwede ang Nathalie. Medyo confidential iyoon. “Ikaw pala Ma’am. Ay wala pong problema. Heto po ang aking address, Ma’am Naty--- Barangay Matahimik Porok 2. Puntahan ninyo na lang po ako,” sambit ng lalaki.

“Saan tayo magkikita?” “Nasaan ka ngayon?” “Sa Rising Sun District.” “Sakto! Nasa lugar din ako. Ipadala mo na lang sa akin ang eksaktong address, at ipapahatid ko ang sarili ko roon.” Sa kabila ng kanyang alinlangan, nakaramdam siya ng kaunting ginhawa sa malumanay nitong tono.

sagot ko na nakangiti kaya naman nangunot ang noo ni Manang Seling. Halata kong naguguluhan siya. "Saan ka naman lilipat? Sabihin mo sa akin ang address para naman madalaw kita paminsan-minsan." "Naku po, Manang Seling. Doon na po muna ako tutuloy sa bahay ni Ninang Larlee. Kilala niyo po siya, 'di ba? Siya 'yung maganda at paborito kong ninang na bff ni Mommy. Magkikita po kami maya-maya para masundo na niya ako," nakangiti at excited kong saad.

Patuloy kaming nagsasagutan at nag-aasaran habang paakyat sa hagdan. "Kung sa kili-kili mo 'ko titira, ano'ng address n'yan? Sinigang street, barangay paksiw, sinampalukan city?" Humagalpak siya ng tawa kaya sinubukan ko siyang hampasin, pero bigla siyang tumakbo palayo sa akin. At hindi ko na siya nahabol dahil bawal kaming umakyat sa floor nila. Nakakapuslit lang naman ako roon kapag gabi na at nakaidlip 'yung receptionist na nakabantay.

May mga tindahan ng makukulay na saree na nakasabit sa labas, amoy ng malakas na jasmine mula sa mga tinitindang sariwang kuwintas na bulaklak sa gilid ng kalsada, at ang masarap pero matapang na amoy ng curry at iba’t ibang pampalasa na nanggagaling sa mga bukas na kainan. "Sabi ni Mr. Chen, ang address ay nasa likod ng isang lumang spice warehouse. Pero nagpalit na raw siya ng pangalan para sa sarili niyang seguridad. 'Sita' na ang tawag sa kaniya rito," sagot ni Lucius. Nakakunot ang kaniyang noo habang nakatingin sa kaniyang phone, pilit na hinahanap ang tamang direksyon sa GPS na tila nalilito rin sa masisikip na eskinita.

Nag toot ang cellphone niya baka ang text. "Sarin Subdivision House No: 1564 Paqi City" Nagpaalam siya saglit sa nanay niya. May assignment pa naman siya. Agad niyang sinabi ang address ng bahay sa taxi driver. Kahit mahal ang pamasahe nilunok niya nalang dahil kailangang-kailangan niya iyon. Mga tatlompung minuto rin bago siya nakarating. Agad siyang nagbayad at lumabas. Literal na napanganga siya sa nakita. Grabe ang gara ang ganda talaga. Partidang nandito pa siya sa labas.

“Kung hindi nila magustuhan, sabihin mo na lang, limited edition design yun!” Napatingin kami ni Carlo at Nene sa isa’t isa, tapos sabay tawa ng malakas. Kahit stressed, parang biglang gumaan ang pakiramdam namin. "Saang address ba ito I deliver?" tanong ko kay Nene habang pinupunasan ko ang pawis sa noo. “D’yan lang sa may malapit na beach. Sa Rodriguez Residence,” sagot niya habang tinitignan ulit yung resibo, baka magkamali pa.