Savage Pik Up Lines Tagalog Novels & Stories

sabi niya sa akin “Ah…ganun ba?” Parang hindi naman ako naniniwala at that time. He is so gorgeous and hot kaya imposible na wala pa itong girlfriend. “Ganun nga! Listen, gusto mo bang umalis dito? I mean, let’s go somewhere else! Yung hindi matao! Yung tahimik!” sabi ni Mason kaya muli akong napatingin sa kanya “Well kung gusto mo lang naman! Nakaka suffocate kasi dito!”

“Saan mo gustong pumunta?” “Amusement park!!” sigaw ni Ace na puno ng saya. “Gusto kong maranasan ang naranasan ng mga kaibigan ko sa Italy noong lumabas sila kasama ang pamilya nila,” dagdag niya. Napabuntong-hininga si Emerald matapos marinig ang sinabi ng anak, at ganoon din si Jace, na sinisisi ang sarili sa pagkakait ng pagkakataong lumaki ang anak sa isang buo at masayang pamilya.

Palibhasa younger version siya ng tatay namin. "What meet ba ang ibig mong sabihin? Paki-elaborate. Meet as in date?" may ngisi sa mga labi ko nang sabihin ko iyon dahilan para makatanggap ako sa kanya ng matalim na tingin. "Huwag kang mag-alala. Sasabihin ko agad kapag nag-propose na siya." "I told you to stop fantasizing him. Your imaginations are always want to reach the impossible."

"Yun ang gusto bilin nila eh, pwede ba?" Natawa ito at napahaplos ng mukha. "Niloloko ka lang ng mga kaibigan mo. Hindi mo madadala ang snow sa Pilipinas, Mahalia. Matutunaw yun, hindi mo ba alam kung ano ang snow?"

Bakit ang sakit nang dibdib ko? "Ayos ka lang ba mahal?. Nananaginip ka kaya ginising kita. Masama ba ang panaginip mo?!. Ano ba ang napanaginipan mo?. Sabihin mo sa akin!." Abot -abot na tanong nito. Tinitigan ko si Rigor, ngunit hindi pa rin ako makapagsalita. Pinunasan ko ang luhang lumandas sa aking mukha. Umiiyak ako sa panaginip. Pero totoo ang mga luha ko. Pumikit ako para maalala ang mukha nang babae pero hindi ko na iyon matandaan pa.

Damn it! ---- Meanwhile; in the Philippines... Tahimik na nakaupo sa isang parte ng sofa ang dalawang magkaibigan na sina Kheed at Lucas, nakikinig sa mga kwento ng nakababatang kapatid ni Samantha. " Why are you in a hurry? You could have just wait for them to come back." Malumanay na tanong dito ni Señora Silvana. " Hindi po pwede. Nasa panganib ang ate ko." Sagot ng batang lalaki.

he smile sweetly saka binaba yung baso at inabot saakin "My lips are sealed" umismid ako at kinuha yung baso na may wine. Yung para sakin lang talaga at walang kaagaw, ayoko na may kaagaw ako, dapat kung ano ang akin, ay akin lang. "also, tigil an mo na kalokohan mo sa katawan mo. Are you suicidal huh, parang nag papakamatay ka nung makipag sparing ka kay kuya" i said saka naman sya tumawa ng nakakaloko

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

seryoso niyang tanong "Ahhhmm hinahanap na pala ako ng kasama ko, di bale nalang. sige enjoy mo lang yang ginagawa mo. sabay karipas niya ng alis "Haha anong akala niya sakin easy to get, muka niya ang baduy pa ng pick up line niya.. natatawa niyang sabi na nakataas ang kilay Asan na kaya yung bruhang yun hayyy, may balak paba siyang balikan ako? naiinis nitong sabi

Wika ni Mark, na itinakio ang mga palad sa mukha. "It means inlove ka na sa kaniya, kahit hindi mo pa siya nakikita o nakikilala nang lubusan." Tanong niya rito. Nakita niyang tumango ito habang nakatakip pa din ang mga palad sa mukha, Kaya niyakap niya ito nang mahigpit. "Sorry, baby, hindi pa talaga ako handa, sorry talaga..." Saad ni Joan sa sarili at mas mahigpit pa niyang niyakap si Mark. Napalingon na lang sila ng marinig nila ang pagtawag ng ama ni Joan.