Savage Replies Novels & Stories

“Yes, Lyv. I…I promise.” Pagkarinig sa kanyang mga salita ay pumayapa ang mukha nito. Ngunit kasabay niyon ang paglaglag ng kanyang balikat at tuluyang pagkawala ng ulirat. “No! No! Open your eyes! You can’t do this to me…” Sandro was hysterical habang maagap naman ang pagkilos ng responder na katabi niya. Kinuha nito ang walkie-talkie mula sa bulsa nito kasabay ng paghinto ng sasakyan.

seryosong sagot ni Fianna, na para bang totoong siraulo ang mga nakaengkwentro. "Ano po kamu? Siraulo?! Sinaktan po ba kayo?!" "Um... hindi naman. Na-bad trip lang ako sa mga sinabi." "Ano po bang sinabi? Sabihin niyo po para balikan nati- Ay ako nalang pala!" Napakasigang saad ni Savanna habang itinataas ang mga sleeves ng damit. Na kala mo'y may kakalabaning higante.

madiing saad niya. Nagulat si Savannah ngunit hindi nabawasan ang galit sa kanyang mukha. “Bitawan mo ako!” sigaw nito habang pilit na kumakawala. “Ano bang problema mo?” pigil na galit na tanong ni Draven. “Ako pa talaga ang tatanungin mo?” natatawang sagot ni Savannah ngunit puno ng panunumbat ang kanyang tinig. “Matapos kong marinig ang lahat?”

Katanaya ata to! “Ang kapal ng muka mo.” napatawa ako dahil sa sinabi niya “Excuse me miss hindi ako salamin para pagsalaminan mo okay?” Nakarinig kami ng mga feedback sa paligid dahil sa sinabi ko. Yun ang tinatawag na savage! Hahaha

Si Anthony, kahit duguan, patuloy pa rin sa pagsagot. “Ladies and gentlemen,” aniya, “I understand you want immediate refunds. I cannot give you exact figures now, but I assure you—lahat ng pera ay matutunton. I have already mobilized a forensic audit team. You will see transparency. That is my word.” “Words mean nothing!” sigaw ng isa. “Then let my actions prove it,” tugon niya. Tumayo ako mula sa sofa, lumapit sa TV na para bang mas maririnig ko siya kung mas malapit ako.

Sino ang pwedeng tumawag kay Roigie Villarreal na kayang magpalamig ng emosyon niya sa loob ng ilang segundo lang? Tiningnan niya muna ako, bago niya pinindot ang answer button at idiniin ang phone sa tainga niya. "Speak," maikli at malamig niyang sagot sa kabilang linya. Hindi ko marinig ang boses ng nasa kabilang linya, pero ang sumunod na sinabi ni Roigie ang tuluyang nagpabalik ng lakas ng kaba sa dibdib ko.

Nangunot ang noo ko sa sagot ni Savi. “Savage niya! Tignan mo na dali!” Nang mamatay ang tawag ay hindi ko man lang narinig ang boses ni Shobe kaya binuksan ko ang i*******m ko ngunit halos lumuwa ang mata ko ng sobrang daming nag-follow request sa akin.

aniko na puno ng paghanga sa aking ama. "Alam mo ba kung paano nagkakilala ang iyong ama at ang iyong ina?" tanong ni Marcus na tila excited na ikwento iyon sa akin. "Savanna was almost caught by the hunters that night at doon dumating ang iyong ama. He couldn't hesitate to help your mother pero sa kabila ng pagtulong ng iyong ama, nagsungit pa si Savanna and they've fought." Ngumiti siya. "I remember the time when I first saw you and helped you out from those wild boar. Sinungitan mo ako noon and you even didn't say thank you. Nagmana ka nga sa iyong ina," natatawang sambit pa niya.

I can't believe her right now. "May sariling kaming buhay 'di ba? We have our own life to continue for, hindi lang sa inyo umiikot ang mundo ko," sarkastikong saad ko dahil ganon rin ang sinabi nila sa akin nang tanungin kong hanapin muli namin ang killer na pumatay kay Meggay. "Are you using a sarcastic tone to me?!" Nagtaas nang boses si savannah

“I'm sorry for inconvenience you, lady-” “What are you apoligizing for?” putol ko sa kakaibang himig ng kaniyang boses. “Have you done wrong? You'll kill me? Is that's what you are apologozing for?” “No! I wouldn't do anything to harm you, lady,” agap niya at nanlalaki pa ang emerald na mga mata. “Then don't apologize! Do so if ever you change your mind,” sabi ko, “understood?”