Sighs Of Relief Novels & Stories

kalmadong anunsyo nito. Bigla kong naramdaman ang paghinto ng aking paghinga at nakatutok pa rin ang tingin sa doctor na nakatayo sa harapan ko ngayon. “She’s safe,” ulit niya, this time a little clearer. A wave of relief crashed into my chest so hard that my knees almost gave out. "Thank God..." sa isipan ko at gusto ko na lamang maluha sa tuwa. My hand immediately ran through my hair habang napayuko ako sandali.

"Hihrapan natin 'to nang sabay. No more running away." **Jeriel** Nang marinig ko ang kaniyang sagot, pakiramdam ko ay nabuhay ako muli. Ang tindi ng saya at relief na bumalot sa dibdib ko ay hindi ko kayang ipaliwanag. Tears. Relief. Passion. Agad akong tumayo mula sa aking upuan at hinila ko si Shanaia paitaas para yakapin siya nang napakahigpit. Binuhat ko siya nang bahagya habang isinusubsob ko ang aking mukha sa kaniyang leeg, humihingi ng tawad at nagpapasalamat sa kaniyang pangalawang pagkakataon.

Mabuti na lamang at walang ibang bumabaybay sa daan ng gabing iyon, kung hindi ay tiyak na may nadamay na siyang inosente. Ilang saglit pa ng marahas na pag-skid, tuluyan ding huminto ang sasakyan matapos niyang maibalik ang kontrol sa manibela. Samuel sighed deeply with relief. He was glad that nothing worse happened tonight. Now, he was left puzzled and wondered how things had happened earlier.

Filled with crying, arguing, laughing, relief, and exhausted happiness all blending together chaotically. And for the first time in what felt like forever the room no longer felt like a place waiting for tragedy. It finally felt alive again.

Her hair was slightly swaying because of the wind. “The fake death,” “I wanted to regain my peace. Death is peaceful, don’t you think?” I glanced at her, I only gave her a deep sigh. “I am going to be fine, Vaughn. Just trust me with this, hmm?” “I hate to say this, but I hope you’re not getting away because of what I told you—” she chuckled. “I am serious, Sariah…”

sigaw ko sapat para marinig niya sa baba. He nodded and smiled with matching like sign on his hand. Muli akong kumaway sa kaniya at saka nagmadaling pumasok sa loob at naligo. Nasira man ang umaga ko, Joem is now saving my day again. Thank God!

Dinungaw ko ang papel. Napatakip ako ng bibig at nag unahan ang luha ko. Pakiramdam ko biglang natanggal ang batong nakadagan sa dibdib ko. Nakahinga ako ng maluwag at napahikbi. Tears of relief i guess.I somehow felt relieved when i finally confirmed that it wasn't them. Thank god hindi sila iyon though i feel pity with the two victims. Dinaluhan ako ng kaibigan ko at niyakap ng mahigpit. Kahit papano nakahinga ako ng maluwag. Caitlin is safe. My babe is safe. SANA.

“Don’t worry about me, okay? I’m really alright.” Dahil sa sinabi ko, napansin ko ang kanyang pagngiti at ang bahagyang pagkalma. At last, he sighed and tried to relieve his nervousness. Hinalikan niya ang likod ng aking mga kamay bilang tanda ng pagpapakalma sa sarili. “I’m sorry, Darling. I’m just really freaking out.” Ngumiti ako at saka tumango sa kanya. Alam ko naman iyon. Ramdam ko iyon sa kanya at hindi ko siya masisisi.

Humithit siya ng sigarilyo bago dahan-dahang nagbuga ng usok para itago ang emosyon sa mga mata niya. Tahimik na nakinig si Nevaeh habang naririnig ang mahinang hangin sa kabilang linya kasabay ng boses nito. “That’s good then.” Kung dati siguro niya narinig ang ganoong linya mula kay Sven, baka namula na siya at nag-overthink kung may gusto ba ito sa kanya kahit konti. Pero simula nang malaman niyang ang relo ay para pala sa babaeng gusto nito noon…

Papaano nga ba niya magagawang huwag umiyak at masaktan gayong ito pa lamang ang nag-iisang lalaking kinahuhumalingan at minamahal ng puso niya? Napahagulhol siyang napasandig sa likod ng pinto. Bakit ang sakit? Bakit pakiwari niya'y pinagsasaksak ng punyal ang dibdib niya? Wala ba siyang karapatang lumigaya katulad ng iba? Kung may ipinagpapasalamat man siya iyon ay ang nabuong anghel sa kanyang sinapupunan. She tapped her flat abdomen as she took a deep breath and heaved a sigh. She was alone again, sad and vulnerable.