Saving Nora Full Movie Novels & Stories

Tinitiis niya na wala na halos maisuot na damit at sapatos para lamang hindi niya magalaw ang pera na inipit niya noong nag-aaral pa siya at ang mga inaabot sa kanyang limos ng adoptive parents niya kapag may iuutos ang mga ito sa kanya sa labas. Hanggang sa pagdadalaga ay hindi maganda ang trato sa kanya. Si Nora na kanyang inalagaan simula maliit, akala niya ay magiging mabuti sa kanya kahit paano ngunit sa paglaki nito ay dinagdagan pa ang kanyang mga paghihirap. Lahat ng kasalanan na alam ng pamilya ay hindi kanya kundi kay Nora. Wala naman siyang magawa dahil wala siyang kakampi. At isang araw, habang tinatawag ng matandang babae si Celestina para magpatulong na bumaba ng hagdan ay si N

"Elliot, ingat!" Hindi naka-react sa oras si Elliot. Si Nora ay mahigpit nang nakayakap sa likod niya! Mabilis siyang tumalikod para makita ang metal rod na sumaksak kay Nora! Kung hindi biglang tumayo si Nora sa harapan niya, pino-protektahan siya, baka siya mismo ang nasaksak ng metal rod. Nakasuot ng floral dress si Nora. Nasaksak din ang dress niya. Nakikita ang pagdaloy ng dugo mula rito!

“I think it is.” “No, please. It’s not your responsibility to save me Amara. You don’t understand what’s going on, being wife of the King of the Vampire is not easy especially you are just a human, you’ll die Amara if you’re going to continue this and I can’t take to see your cold body.” Pagmamakaawa niya, alam ni Amara ang pwedeng mangyari sa kaniya subalit buo na talaga ang kaniyang desisyon. She’s ready to take the risk just to save him. “Amara please.” Pakiusap niyang muli. Tumayo na si Amara kaya kahit na nanghihina si Clayton ay pinilit niyang tumayo. Hinawakan ni Amara ang dalawang kamay ni Clayton na nakahawak din sa rehas.

Makaraan ang kalahating oras, dumating si Daniel. Tahimik na bumukas ang pinto ng opisina, at agad namang umurong si Nora para bigyan siya ng daan. Nakasuot siya ng itim na suit, maayos at imposibleng hindi mapansin ang presensya—matangkad, malamig, at may aura ng awtoridad na halos nakakasakal.

pukaw ni Nora sa ‘kin. Agad akong napangiti nang makita ang mga paper bag na bitbit niya kasam pa ang ibang kasambahay. Sa likod nila ay ang bodyguard na may bitbit ng malaking litrato namin ni Clifford noong kasal namin. “Boys, pwede bang isabit niyo ‘yan dito?” turo ko sa itaas ng kama. Agad naman silang tumalima. Sinigurado ko pang nakasentro ito. Pagkatapos ay nagpasalamat ako sa kanila saka ko hinarap si Nora para silipin ang mga dala niya.

"You will beg for me, Gianna and I'll wait you to do that." Saka binaba niya ang tawag. Nagpupuyos sa galit na umupo siya sa couch habang nakakuyom ang kamao. "He's ruthless! Wala siyang puso." Nangalit ang mga ngipin niya. "Kahit ano'ng mangyari hindi tayo papayag na sirain ka niya and your reputation, Gianna. We'll find a good lawyer para sa daddy mo," sabi ni Nora.

Naiwang nakatayo si Mateo doon, nanlalamig at nakatitig sa papalayong anino niya. “Pakawalan ka? Ginawa ko na ‘yon noon. Pero ngayon? Hindi ko na kaya. Pasensya na, Natalie. Hindi na kita kayang pakawalan pa.” ** Kinabukasan, dumating si Nora sa rehabilitation center ng maaga. May kalayuan ang bahay niya kaya sinadya niyang lumuwas ng madaling-araw, sakay ng pinaka-maagang bus. Pagkarating niya sa may entrance ng pasilidad, napansin niyang nandoon ang itim na sasakyan na nakita niya kagabi.

Lalong lumalala ang kanyang panginginig at ang kanyang mukha ay nababalot sa kung ano ang sigurado akong pagkabalisa. "Huminga ka ng malalim, Ava," Mahinahong sabi ko sa kanya at ginawa niya iyon. "Ano ang huling bagay na naaalala mo?" Bago pa siya makasagot ay bumukas ang pinto. Pumasok sina Nora, Theo, Rosa at Doctor Charles. Punong puno ng luha ang mga mata ni Nora at bago pa siya mapigilan ng sinuman, inilunsad niya ang sarili kay Ava.

***** Sa ibaba. Abala si Nora sa pinapanood nang biglang bumukas ang pintuan kasabay ng malakas na pagsipa. Pumasok si Xavier, matigas ang ekspresyon at mabibigat ang hakbang. Napabalikwas si Nora mula sa sofa, halos gumapang sa sahig na kunwari’y naglilinis, desperadang pagtakpan ang sarili.

walang pakialam na sabi ni Nora. Naguguluhan si Charlotte. Bago pa niya maitaas ang kanyang mga tanong, ibinaba na ni Nora ang tawag. Sa kabila ng pag-aatubili, sumakay si Charlotte sa taxi at nagtungo sa Evergreen Hospital. Pagdating sa ospital, pumunta siya sa ikalawang palapag ayon sa bilin at nakita niya si Nora na papalabas sa opisina ng direktor ng ospital. "Salamat, Dr. Cooper," sabi ni Nora.