Scoundrel In Tagalog Novels & Stories

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

Naiintindihan n'ya ang mga salitang ginamit nito. "Sorry! Dapat pala at nagsalita ako sa tagalog. Na-curios ako kaya ako nagpunta rito dahil gusto ko makita ka ng personal. Napapaisip tuloy ako kung paano ka nagustuhan ng kagaya ni Noelle. Well, may itsura ka naman ngunit wala ka namang dating. Anyway, nandito lang ako para magpakilala. Ako si Davis Montelibano, ang bagong asawa ni Noelle Mondragon." Mahabang pahayag ng lalaki.

Umupo siya at marahas na hinawakan ang baba ko. Natawa ako sa naisip. Madulas? Anong klaseng mindset ba ang meron siya? Kinder 1? E kahit bata alam ang salitang 'madulas', means nadulas ng hindi sinasadya. Bob0! “Your face looks familiar to me, nag kita na ba tayo dati?” tanong niya at ginilid-gilid ang baba ko. Tila ba'y sinusuri niya ang mukha ko.

malamig pero baritono ang boses niya, bahagyang nilunod ng ugong ng makina sa gitna ng ma-traffic na daan. Fall? Matagal na akong nahulog, Ninong. Hindi lang ako nakabitaw. Ako si Chantal scobar. Nag-iisang anak, lumaking parang prinsesa sa Madrid, at sanay na nakukuha ang lahat ng gusto ko sa isang pitik lang. Pero sa loob ng maraming taon, iisa lang ang hindi ko makuha-kuha— ang atensyon ng lalaking nagmamaneho ngayon.

Pero mayroong isang emosyon na di ko alam kung totoo ng nakikita ko. Agad kung hinawakan ang pagkalalaki nito, napatingala ito, inilapit ko ang bibig ko at inilabas ang dila. I just lick the head of his dick. Napahawak ito sa may hawakan ng swevil chair nito at napaungol. "God Scarlet," ungol nito sa pangalan ko. Agad kong isinubo ang pagkalalaki at mas lalong humigpit ang hawak nito.

“Rachelle, baka nakakalimutan na sinakop tayo ng mga lahi niyan for 333 years. Sa tingin mo saan galing ang salitang adobo?” “Your kuya is right, Rachelle. Adobo sounded like ‘adobar’. In Spanish term, it means “marinate” so I am kinda familiar in this Filipino cuisine and it is my favorite actually,” ang sabi niya. Ay ganoon ba? Sorry naman. Hindi kasi ako mahilig sa Araling Panlipunan dati. Tinatamad ako niyan. “By the way, your kuya mentioned to me that you’re looking for your dad. What’s his name? Maybe I can help.” Ang sabi ni Henry.

Napatangu-tango siyang sinabi ang salitang, "Ahh...yun pala iyon. Marunong ka naman pala magtagalog, bakit ka nag-eenglish? Hindi ko tuloy gets." "Ahh... hindi ka marunong mag-english?" tanong nito. Umiling siya at ang sabi nito. "Paktay ka kay Matteo." "Luhh bakit?" Kinabahan siya. Sumagot ito. "Magwawala iyon kapag hindi ka marunong mag-english, 10.5 million ka pa naman, tapos hindi ka pala marunong mag-english, bully pa naman iyon. Kailangan mag-english ka talaga mamaya para ligtas ka, kasi kung hindi ewan ko na lang."

Tulad ng sabi ko sa'yo dadalawin ka namin diba mahal? Oo mahal, Mabuti naman napakasaya ko at nakita kitang muli apo. Napaka ganda naman ng girlfriend mo apo? Siya na ba? Opo lolo girlfriend ko si Dorothy, Dorothy ang lolo ko si lolo Lance. Hello po sir kumosta po kayo? Mabuti naman, ija girlfriend ka ng apo kong si Darwin pero bakit ang tawag mo sa'kin sir? Dapat lolo na diba apo?

Yuck! "Miss, try this!" tawag ng isang tinig. Paglingon ko, nahindik ako nung makita yung malalaking scorpion na piniprito nung matandang muslim. Nangilabot agad ako at napatakbo palayo. Scorpion. They're venomous! Bakit sila kumakain nun?! Paano nila nahuli yun? Jesus Christ! Teka... nasaan na ba ako?