Secondhand Embarrassment Novels & Stories

"Mag a-alas sinco pa po, Ma'am." Agad akong napatalikod nang marinig ang sagot ng babae. Hindi pa pala nag alas sinco y media! Masyado naman akong excited. Unti-unti akong naglakad para bumalik sa upuan ko kanina. Nakakahiya naman. Baka pag nakita niya ako ay isipin niyang masyado akong excited. "Ahem." Napatigil ako sa paglalakad nang marinig ko ang tikhim ni Myca. Nakakaramdam na ako ng hiya. This is the very first time I feel embarrassed for something I did!

Parang gusto ko nalang na biglang maglaho sa tubig. "G-get out and close the door!" I stammered and suddenly raised my voice out of shock. Narinig ko naman ang muling pagsara ng pinto, but I don't feel relieved. Sobrang lakas ng tibok ng puso ko and I feel flustered. What should I do? He just saw what he should not supposed to see. I wanna bury myself right now because of embarrassment. Lumabas muli ako ng banyo at mabilis na kinuha ang bathrobe ko sa closet. Napaupo nalang ako sa gilid ng kama nang maisuot ko 'yon. Should I start digging my own grave?

I felt embarrassed because I knew he would have been notified about it, which is probably why he followed me after seeing that I liked his post. Mabilis kong in-off ang phone ko dahil hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. It was my first time to feel embarrassed in a small thing like this. Kasi usually hindi ko pa naman nagagawa na mang-stalk ng lalaki sa I*******m at ma-like accidentally ang post nila.

Natauhan ako nang maramdamang walang kahit anong damit ang nakasuot sa akin, kung hindi kumot na pinaghahatian pa namin ni Mikhael. "Shit!" malakas na mura ko sa sarili. Inalala ko ang lahat ng nangyari, and all of those gave me a second hand embarrassment. What did I just do? Most of all, what the hell did I just say to Mikhail? "Seah?"

Pinagdikit niya ang mga palad habang nakapikit. That’s when it hit me. “You’re the one who embarrassed him, didn't you?!” Halos manlaki ang mga mata ko dahil sa napagtanto. Bakit hindi ko agad naisip na posible ‘yon? Tumango siya habang magkadikit pa rin ang mga palad. Pero hindi niya ako madadala sa pagpapaawa niya. I knew one day that this would happen. Alam kong mapapahamak ako dahil sa kagagawan niya. It’s not too dangerous, I know, but it might happen again in the future. Hindi malayong mangyari ‘yon and something worse might happen.

"That man was naked in front of you. You've seen the light. You can't go back now, ready kana talaga sa mature role!" I buried my face in my hands. "It's not even about the...the—ugh! hard....ware! It's the embarrassment. The trauma. The way he winked! Who does that?! Sino'ng naliligo sa garden na walang saplot then makikita ko with a basket of labada and goes, 'You know what this needs? A WINK!'" "Thorne Silva yan e," Bambi and Lana chorused. Of course. I sipped my drink, soul shattered. "Y'all better not tell anyone. This dies with us."

pag-amin ko. Huminga ako nang malalim. Ayoko nang palalain pa. Ayoko nang lokohin pa ang kaibigan ko. "It's m-my fault. Ako ang humili sa kanya mula sa aquarium," pag-amin ko habang nakayuko. "Pero si Segundo ang pumatay." Hindi ko alam kung ba’t ko pa talaga itinuro si Segundo, ngunit kailangan naming maging honest.

Parang sinusukat ako. Pagdating namin sa kotse ko, doon na nagsimula ang panibagong problema. Ayaw na namang mag-start. “Seriously?” napabuntong-hininga ako. “Bakit ba kasi ako bumili ng second-hand.” Sumandal ako sa manibela, frustrated. Gusto ko lang naman ng simple. Hindi yung lagi akong may iniisip na baka tumirik ulit. Tahimik lang si Terrance, tapos maya-maya may inabot siya sa akin.

Their pose made her look like she grew an oversize dick! ‘This is so embarrassing!’ Mabilis na nilingon ni Margaux ang binata para siguraduhing wala pa rin itong malay. Kaso nakalimutan na niya kung gaano kalapit ang mga mukha nila isa’t isa kaya natilihan pa siya nang aksidenteng magkabungguan ang kanilang mga ilong kasabay at maglapat ang kanilang mga labi.

No One Noticed. At Heartbreak Anniversary. Lahat naka-display nang sobrang eleganteng tingnan. Parang biglang bumalik lahat ng memories ko noong una kong nabasa ang mga gawa niya. High school pa lang ako noon. Naalala ko pa kung paano ako nagpuyat para lang tapusin ang Love Is Embarrassing dahil hindi ko mabitawan. Kung paano ako umiyak sa No One Noticed. At kung paano ako halos mabaliw kakahintay ng updates noon sa Heartbreak Anniversary na sa online world ko pa sinubaybayan.