Selene の小説・ストーリー

Iniyuko ni Selene ang kanyang ulo, mariing itinikom ang mga labi at nanatiling tahimik. Ang malambot na liwanag ay sumilay sa napakagandang mukha ni Selene, ang kanyang mga labi ay mamasa-masa at mapula, tulad ng juice ng isang berry, na nagpapalabas ng isang malakas na matamis na halimuyak, nagnanais sa mga tao na sirain ito nang walang kabuluhan. Humakbang ng dalawang beses si Davron palapit sa kanya at inangat ang kanyang mukha, "Saan ka niya hinawakan ngayong gabi?"

Mabilis akong naglakad papalapit dito at binuksan. "Magandang araw sa iyo," isang may katandaan na babae ang bumungad sa akin. "Ako si Lauren, isa sa mga katiwala sa isla at dito na rin nakatira," "Ah, hello po. Magandang araw din po," bati ko rin dito. "Elora na lang po," Tumango naman ito at ngumiti. "Nais mo ba na maglibot libot para masulit ang unang araw mo dito?"

paalam ni Miss Prado sa amin. Pagkalabas ni Miss Prado isa-isa ding nagsilabasan ang mga kaklase ko hanggang sa kami nalang ni Luna ang naiwan. Maliban kay Belle , isa si Luna sa tinuturing ko ring kaibigan. Kaso sobrang mahiyain ito. Hindi din pala-salita. Her name is Selene, pero Luna tawag namin kasi siya ang goddess of the moon.

"Kung gano'n paano mo sila nakilala? At sinong tumulong sayo upang makatakas sa kanila?" The girl before him looks unstable. Minabuti nalang ng hepe na makisama at makinig. Nothing good will happen if he agitates an emotional person. Selene was a bit hesitant kung ikukwento niya ba ang nangyari mula sa bar. But in the end she still did. Wala na rin namang mawawala sa kanya.

Ang bawat alon ay parang bumabalot sa amin, tila ba alam ang lihim na bumabalot sa aming pagitan. Si Lucien, nakaupo sa lumang sofa sa tabi ng bintana, nakatingin sa malayo. Ang kanyang mga mata ay malamig sa unang tingin, ngunit may tinatagong apoy na ramdam ko kahit malayo. “Yanna…” Bulong niya sa hangin, parang ang boses niya ay nagbabadya ng panganib at init. Lumapit ako, bawat hakbang ay puno ng kaba at pag-aalinlangan.

Ewan, basta masasabi kong hindi ito tulad ng mga lalaking may pagnanasa agad kung tumingin Ngumiti na lamang ako at nag stay sa tabi niya. "What's your name?" "Selene." "Matagal kana ba dito?" Tanong nito ulit. "Yes." "Actually, anak siya ng may-ari ng bar na 'to." Naka ngiting Sabat ni Elara. Napa 'oh' naman ito

Ngayon, bumabalik siya hindi bilang biktima kundi bilang halimaw na hahabol sa halimaw. Sa loob ng server room, kumikislap ang mga ilaw ng daan-daang CPU. Sa gitna, nakaupo si Selene, nakangiti, parang matagal nang hinihintay sila. “Aba, bumalik ang aking reyna,” sabi niya, malamig ang tinig. Hinawakan ni Aurora ang baril, ngunit hindi niya itinaas. “Tapos na ‘to, Selene,” aniya. “Ibibigay mo sa akin ang mga susi.”