Self Attitude Quotes Novels & Stories

“Kasi kung wala kang tiwala sa sarili mo, puwes ako meron.” Sinalubong ko ang titig ni Atty. De Silva. I’m sure seconds ago, I was pissed. Tapos bigla siyang magsasalita ng ganoon. Hindi ko na tuloy alam kung anong mararamdaman ko ngayon.

"Pagod na akong patunayan ang sarili ko sa lahat ng tao. Buong buhay ko yun na lang ang ginawa ko. Lahat ng galaw ko dapat tama, dahil marami ang nakatingin. Marami ang nag-aabang kung kelan ako babagsak. Madami ang naghihintay kung kelan ako papalpak." "Dati akala ko ayos lang, masasanay din ako dahil ganun ang buhay na pinili ko. Lahat ng tao may komento sa bawat galaw ko pero pati pagpili ng babaeng mamahalin ko pinapakialaman na nila." Inabot nya ang kamay ko habang patuloy na umiiyak. "I've reached this age, I've done so many things. Marami na akong napatunayan. Marami na akong nagawa, malayo na ang aking narating."

Pagtataray ko pa. " Your attitude is not either qualified." Giit parin nito na nagpa-inis sa'kin. Agad ko namang iginala ang paningin ko sa loob ng opisina niya upang hanapin ang switch ng ilaw. Talagang sinusukat niya ako.

Kainis! 'Limot mo na siya self kaya umayos ka! Iyang pagiging marupok mo ang nagtulak sa iyo kaya ka nga napasabak sa buwis buhay na training eh tapos sa isang iglap, magiging marupok ka lang. Haysssst, isusumpa na talaga kita self' of course sa sariling isip ko lang iyun sinabi. Hindi po pwedeng iparinig sa iba dahil baka mapagkamalan akong baliw.

Sambit ko habang napapayuko. "Alright alright, wag ka ngang negative diyan. Wala pa nga eh. Ang baba na agad ng tingin mo sa sarili mo, hindi mo pa nga sinusubukan. This isn't the Atanasha I know. Subukan mo muna, pwede ba yun? Wag ka agad mawalan ng tiwala sa sarili mo. Sigurado akong kayang kaya mo to." Pagpapakalma nito sa akin at nag simula nang paandarin ang sasakyan.

Napabuntong hininga ako at akmang aalisin na ang make-up ko nang maalala ko ang sinabi sa akin ni Samarah noon sa mismong kwartong ito rin. “Do it for yourself, kung hindi magustuhan ng mga tao sa paligid mo yung pabgagabo mo, t*ng*na nila. Ang importante masaya ka.” Napangiti ako saka ipinagpatuloy ang pag-aayos. Kahit puro kalokohan ang lumalabas sa bibig niya, minsan may naliligaw din talagang maganda-ganda. “Anong nginingitimo dyan? Mukha kang t*nga.”

malamig niyang sabi. "Kung ang pagpili sa sarili ko ay pagiging selfish, sige. Maging selfish na ako. Hindi ko na kailangan ng kahit anong sentimo mo. Iwan mo na ang papel na 'yan, pirmahan mo, at huwag mo na akong gambalain pa."

Wala naman sa akin nakakarinig, kundi konsensya ko. Wala din akong taong mapag-chismisan ng kung ano. Ayoko sa chismis. Pero curious din naman ako. Di rin ako masyadong nagtitiwala sa ibang tao. Bad attitude agad na maniwala. Masakit masaktan. Kapag marami tayong pinatuloy sa buhay natin. Marami ding maaring manakit sa atin. Kaya wag na lang.

Seryosong sabi ni She sa akin ayoko ng ganito na usapan gusto ko happy lang kaya babanatan ko din ng malupit. " Are you talking to yourself? Haller!! back to you Besh. Pero alam mo Besh, doon talaga tayo sa makatotohanan. Pero diba sa true lang Besh, kung mangangarap na lang din tayo doon na sa mataas kasi sabi nga ng mga ambisyosa. Aiming high makes our lives more alive and positive. Ah basta semplang ba ang englishing ko bayaan mo. Basta pantasya lang naman. Kilig kilig lang pero hindi pa haharot bawal pa kaya kalam natin p**e natin. " sabi ko na pabiro pero totoo naman hindi pa pwede kumirengkeng ang pukekang ko kasi nga marami pang obligasyon. Gagawin lang inspirasyon muna ang crush at s

“Pero ano? Lagi na lang akong natatanggal. Palagi na lang ako mali. Palagi na lang nila akong sinasabihang 'may attitude problem.' Eh paano? Paano ko ba ipapakita na nahihirapan na ako?! Hindi ba pwedeng minsan, ako naman?! Ako naman ang intindihin?!” Humikbi ako ng tahimik. 'Yung tipong luha na lang ang gumagalaw, pero walang boses. Wala na rin kasi akong boses. Paulit-ulit ko na lang sinasabi sa sarili ko na kakayanin ko, pero hanggang kailan? “Wala naman akong ibang gustong mangyari kundi… mabuhay nang maayos. Maayos lang, sapat lang. Pero bakit parang lahat kinukuha niyo na sa’kin?”