Self Attitude Quotes Novels & Stories

"Nay, paparebond na ako! Please!" Tumingin si Nay sa akin na para bang hindi ako naiintindihan. "Please, Nay! Ganda is life!" "Bakit? Hindi ka ba maganda?" She asked me back. Lumabi ako. "Natural sasabihin mo sa aking maganda ako, anak mo ako eh! Lalaitin ninyo baa ng sarili ninyong gawa? Parang motto lang iyan, Nay. Tangkilikin ang sariling atin!"

Ang cute niya tapos tagos sa puso pa iyong mga sinusulat niya. After putting on my favorite shade of lipstick, I puckered my lips in front of the mirror then smiled to myself. You dress up and make yourself beautiful for yourself. Wala akong pakialam sa sasabihin ng iba. Ang mahalaga ay mahal at tanggap ko ang sarili ko. If they are intimidated, then that was not my problem anymore. I don’t need to change myself just so they would accept me. I won’t be less for them. I would not dim my light just so they could shine.

The fulfillment it was giving me was one of the reason why I remained confident of myself amidst of the shitty things that happened to my life. Mahalaga sa akin na sa mata ng mga taong nakakasalamuha ko, isa akong kahanga-hanga na tao— na nakikita nila ako bilang kakumpitensya dahil magaling ako. The attitude to always aim the top and maintain it was the motivation I got for my studies. When my egoistic self says she wanted something, she would surely get it, by hook or by crook.

Pfft! Iyong cutter sa kuwarto ay matagal ko ng inalis, Inilagay ko 'yon sa kuwarto ni niccolo. Sinusubakan ko na hindi makahanap ng mga bagay na puwedeng makapagtrigger sa akin para maghiwa. Madalas kapag gabi, bigla-bigla pa rin akong nalulungkot na para bang parte nang buhay ko ang kalungkutan. Kaysa sabihin kong, I'm damaged, I'm broken, I'm depressed, I'm suicidal, I overthink a lot...madalas ko ng sinasabi sa sarili ko na, I'm healing, I'm rediscovering myself, I'm starting over. "Positive self-talk, jaq. Positive self-talk dapat palagi." paalala ko sa sarili ko.

he asked referring to my arm. I tched. "A bitch stepped my ankle, and she belittle me saying that everybody hates me be of my attitude." I really don't care what people say against me. I'm already used to it. "You clearly know that it's not true right?" My eyes shifted to Clay. He smiled at me, this time a sweet one. I know he is trying to console me again. "I don't care. As if I can please them to like me. Ayokong ipilit ang sarili ko sa kanila. Kung ayaw nila sa akin, mas ayaw ko sa kanila."

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”

alok ko sa kaniya, pero tila hindi pa rin iyon sapat sa kaniya. “V, gusto ko sana ay ‘yung sariling paa at kamay ko ang mag-aangat sa akin. Sariling pawis at dugo ko. ‘Yung gawa mismo ng sarili kong kakayahan. Hindi ko rin kasi gusto ‘yang biglang shortcut, hindi nakaka-proud.” Kakaiba din ito. Naiingit, pero nung gusto mo nang tulungan, aayaw naman. Mataas din ang pride. Pero gets ko naman siya. Mainam naman talaga ‘yung umangat ka sa sarili mong paa, hindi sa tulong ng iba. Okay, gets ko siya.

Ngunit ngayon, sa paningin nila, isa na lamang akong mataba at tusong babaeng hindi marunong lumugar. Magalang na lang akong yumuko upang hindi na lumaki ang gulo. “Pasensya na po... Good day, Sir." Mapanuyang ngumisi ito. "What kind of attitude is that? Do you really think you've turned from a toad into a phoenix?" Humigpit ang pagkakahawak ko sa thermos. Ramdam ko ang matinding hiya at pang-aapi. Ayokong makipagtalo kaya humingi na lang ulit ako ng paumanhin at tumalikod na.

Alam ko namang alam niya kung ano ang ibig kong sabihin. " May sarili kang prinsipyo meron din ako. Hangga't hindi mo nasasaktan ang sarili mo at wala kang naapektuhang ibang tao sa mga desisyong ginagawa mo, walang mali. Malaki ang tiwala ko sayo, basta ba self love at pangarap wag mo yang kakalimutan" Tumango ako sabay iwas ng tingin sa kaniya. " Kring" sambit ko

Mapepera nga sila pero masahol naman ang ugali. How they treat me, is how they feel about me. Actions tell what people hide. They were disgusted and embarassed about the idea of me being a mute. If they can't like me, so what? Ayoko rin sa kanila. Action speaks louder than words and it will truly shows their true colors. Minsan hindi ko rin maintindihan ang sarili ko. Minsan ang tapang ko, minsan ang hina-hina ko. May mga araw na kaya kong i-handle 'yong tingin nila sa akin at may araw na down na down ako sa mga napapansin at naririnig patungkol sa akin. Pinipilit ko lang pala maging malakas para sa sarili ko kasi ayoko na maging talunan. Kasi walang iba na tutulong o dadamay sa akin kundi a