Self Peace Quotes Novels & Stories

" Maaari pang magbago ang kapalaran mo kung mananatili kang tahimik. Remember, being quite is not a weakness, it is a power. Being quite is a privacy. Ganyan kami nabubuhay. Ganyan nabubuhay ang mga Jungslagger. Marami kaming sekreto. At dyan nagmumula ang aming kapangyarihan." Umiling si Leonardo." Pero kung kinakailangan kong magsalita para iligtas ang isang napakahalagang tao ay gagawin ko. Alam kong mapapahamak ako sa sandaling banggain ko ang aking ama. At hindi lang naman kasi iyun ang dahilan kong bakit ako lalabas mula sa aking itinuring na safe and comfort zone. Lalabas ako para mapainan ang aking ina. Ipapain ko ang aking sarili sa mga taong nagbigay sa akin ng buhay ngunit sumira

“Ako ‘to. Ako si Joaquin. I gave you everything. Do you think mahahanap mo lahat ng ‘yun sa iba?” “Hindi ko kailangan ng ‘lahat ng ‘yun’ kung kapalit naman ay peace of mind,” sagot niya, diretso ang mga mata. “Kapag wala nang feelings, it’s only natural to let go.” Walang kahit anong pag-aalinlangan sa boses niya.

“Nothing. It’s what you want, right? Some peace and quiet. Hindi mo naman kailangan hanapin sa malayo ‘yun. It’s right here. Give yourself a break from all the worrying.” Napatungo ako. “I can’t help but overthink, Heath. I have a sister to look after.” “And I have lives on my shoulder. Anino is a huge family. Do you think I don’t worry about them every night?” He reaches for my face and turns it so I’m looking at him. “You’re the only one who can give yourself some peace. Remember, the world is not as bad as it seems… well, a bit. But, at the moment, you’re actually in the arms of a bad person and you’re fine. Right?”

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

Hindi na rin ito ang Gabriel na puno ng pride. Kami na — dalawang taong minsang nagkasira, pero piniling magpatawad. Sa dulo, natutunan ko: Love doesn’t always have to be loud. Sometimes, it’s quiet — like the sea, steady but endless. At doon, sa ilalim ng langit ng Batanes, tinapos ko sa isip ang isang pangako: “I fell in chaos, but now… I’m choosing peace.”

Dahil sa ngiti at halakhak ng mga anak niya ay pansamantala siyang nakalimot. "Isa lang ang napatunayan ko. Hindi lang si Shawn ang lalaki sa mundo. Hindi ko dapat siya iniiyakan. Hindi ko dapat sinasayang ang oras ko sa pagmumukmok. Dapat pag tuonan ko ng pansin kung paano sumaya. Sumaya kasama ng aking mga anak." seryosong sambit ni Harah. Naalala ni Harah ang isang quotes na nabasa niya. Sabi roon: "Expect trouble as an inevitable part of life and repeat to yourself, the most comforting words of all: This, too, shall pass." –Ann Landers

Pero pilit niya pa ring pinakalma ang sarili. Alright Ezaiyah, I know you’re spine is probably on chill right now. Alam ko rin na sasabog na ang nerves mo. But please, calm down. Masyado nang gabi para magwala ka. Okay? Kapag nagwala ka, kapag hinayaan mo ang sarili mo na sumabog, believe me, parang wala ka na ring pinagkaiba sa kanya. Trust me, I swear. So relax…

Dala ni Arthur ang maliit na picnic basket na may lamang wine at prutas na baon namin. “You know, I used to think peace meant being alone,” sabi ko habang nakatingin sa dagat. “But now I know it’s being with the right person.” Ngumiti siya, hinawakan ang aking kamay nang mapahinto kami sa paglalakad, at hinarap ang isa’t-isa. “Then I guess we both found peace.”

----The more you give yourself to others, the more joy and peace will flow into your life.---- "Ahhh... Harder Gen.... Yeah that's it, it feels so good," halinhing ni Alphy habang patuloy ang pagmamasahe ko sa kanyang likod. I was so hesitant at first, but while I looked at him, kitang-kita ko ang pagod sa kanyang sistema kaya naman wala na rin akong nagawa kundi ang sundin ang nais n’ya.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.