Selfishness Quotes Novels & Stories

wika ko naman habang naka upo sa sahig. Napabuntong hininga na lamang ako ng dahil sa sitwasyon namin. " I promised na gagawin ko na Ang tama para Hindi na kayo madamay sa mga ginagawa kung Mali, I - I know I have some stup*d decision sometimes because I just want what's good for me " wika ko. " And I know that's selfish , Kasi Hindi ko iniisip kung sino ang madadamay Hindi ko iniisip kung sino ang masasaktan ko " napabuntong hininga naman ako.

Bigla akong nakaramdam ng selfishness, gusto ko na tanging ako lang ang dapat na magbigay sa kaniya ng hinahanap niyang kaligayahan. Napabuntong-hininga ako sa isiping iyon. Masyado akong makasarili pero kasalanan ko ba kung iyon ang tunay kong nararamdaman? Hindi ko naman maiwasan. Marami ang nagsasabing mabait akong tao at totoo. Kaya siguro hindi ko maiwasang i-deny sa sarili ko ang tunay kong nararamdaman sa kaniya.

Am I selfish? Siguro nga makasarili ako. Buong buhay ko ay wala akong ibang inisip kundi ang sarili ko. Na nasasaktan ako... Pero hindi ko man lang magawang isaisip na nasasaktan din ang mga taong nasa paligid ko. Na kahit anong ngiti nila ay hindi mawawala ang sakit na 'yun. Yes... I'm selfish. And that selfishness brought me here.

“Hindi pwede. I’ll only stain your family’s reputation─” “Who the fuck cares about the reputation?” aniya na may halong pagkairita. He cupped my cheeks. “Can you please… be selfish this time. Stop thinking of how others will view you. They don’t know a thing.” Mahina akong natawa. Be selfish this time? I’m selfish most of the time. Kailan ba ako hindi naging selfish? “You’re crazy,” I mumbled. “If loving you means being crazy then I admit I am one.”

Nais ko namang hanapin ‘yong sarili kong kasiyahan. Nais ko namang pangarap ko naman ang maging priority ngayon. Nais ko namang makawala sa anino ng ibang tao. Nais ko namang tumigil nang maging selfless, nais ko ring e-try maging selfish. P’wede naman na siguro, hindi ba?

“Selfish ka kasi. Puro sarili mo lang ang iniisip mo.” “Oo, selfish ako, anak? Selfish ako kung iyan ang gusto mong paniwalaan tungkol sa akin.” Iyon naman talaga ang totoo. “Mali ang ginawa ko, pero napagod lang ako. Napagod ako sa ganoong buhay, ganoon kahirap. Ang pagiging lasinggero ng iyong tatay.”

Hindi naman siguro siya babalik, tama? Gusto kong kutusan ang sarili ko sa isip ko dahil natuto na akong mag-isip ng ganito—na alam kong hindi ko dapat iniisip. How can I think such a thing? bulong ko sa sarili. No, mali ito. I shouldn't be selfish, hindi naman ako ang dapat na nandito. Isa lang akong substitute bride na walang karapatang umangkin ng kahit ano.

Napakasaya ko no’ng may mangyari sa amin, at ang saya ko ay mas lalong nadagdagan nang makasal kaming dalawa na lubos kong hindi akalain. Love is selfish daw sabi ng iba, well, that's true. Selfish nga ang pag-ibig. Hindi nga ako makapaniwala na pinainom ko ang best friend ko ng ng sex-drugs na 'yon nang dahil lang sa pag-ibig. Shit! Anong magagawa ko? No choice ako no’ng araw na 'yon, ayaw ko naman siyang mapunta sa iba.

sagot ko at inilapag ang bagong table napkin na nirequest nito. "But I do mind. I mind, Xylca. Iniisip ko kung ano ang sasabihin ng iba dahil may pinroprotektahan akong reputasyon. The things that may not matter to you may matter to other people. Stop being selfish." Natahimik ako. Oo nga naman. Tama ito. Iba-iba ang mentalidad ng mga tao. "Oo nga naman. Pasensya. Hindi na mauulit."

"Ang galing mo, sana maging masaya ka palagi." "Alam ko namang hindi mo ako nalimutan, pero selfish ako kasi gusto ko kahit konti, mahalin mo rin ang sarili mo." "Kung sakali magkaroon ka ng anak..." Hindi na niya natuloy ang pagsasalita.