Romans & histoires Sentence Of Solitude

Gusto niyang masiguro na habang nagtatrabaho ito para sa kanya, meron pa rin itong pagkakataong makapagpahinga at mag-enjoy kahit paminsan-minsan. Ngayong wala ang dalaga, alam ni Mr. Salfuego na kailangan niyang pumunta mag-isa. Wala siyang ibang choice kundi pumunta nang walang kasama, kahit pa alam niyang mas magiging magaan sana ang lahat kung nandoon ito. Nagsinungaling na rin siya kay Pamela at sinabing walang trabaho kahit weekend, para lang maiwasan ang tanong at abala.

“The more you push her, the more she’ll run. Let her go… and maybe you’ll see who’s really meant for you.” Her words slithered into his ears like poison. Mia’s Solitude That night, sa bagong apartment, Mia cooked a simple meal instant noodles and fried egg. First dinner alone. She sat by the window, watching the city lights. A part of her felt free, pero may parte rin na parang hollow. She touched her stomach unconsciously, remembering the child she once lost… and the child she once bore in pain. Her heart ached. “Kaya ko ‘to,” she whispered. “For myself. For my peace.”

Naramdaman ni Solenne ang malalim na kalungkutang nasa mga matang nakatitig sa kanya. “Pagud na pagod na ‘ko “Solenne,” pagtatapat nito sa kanya,” matagal ko nang gustong magbagong buhay. Manahimik. Magkaroon ng pamilyang mamahalin at magmamahal sa akin.” Sa kauna-unahang pagkakataon, nakita ni Solenne na nangingilid ang luha ng cold blooded criminal na kanyang kaharap. Naantig ang kanyang kalooban.

“Don’t tell me you’re jealous? Nakakatawa naman na ganyan ang reaksyon mo kahit na alam mo naman na wala lang naman ang marriage contract natin.” Mukhang unti-unti nang napapalitan ng pagkapula ang mga pisngi ni Solene na kanina sa pagkakaalala niya ay maputi ang mga ito at namumutla pa nga. Ngayon ay wala siyang ibang maramdaman kundi inis pero kailangan niyang babaan ang pride niya dahil wala rin naman siya kung wala si Holden.

Halata ang lungkot nito sa boses. Napatigil naman ako sa pagkain at napatingin ako kay tito Solomon. He knows I am a legendary. Halata naman dahil alam nga niya na amour ako ng anak niya. "H-hindi mo kasalanan tito. Sa totoo lang, I like it better this way. I am known as common, it's good to feel that I have less responsibility...no high expectation...no attention." Saad ko sa kanya. Kahit kailan ay hindi ko sisisihin si tito Solomon. It's not his fault because rebels are long here before he started his term.

bulong ko sa hangin habang inaalala ang anak ko na sobrang kulit at arte, at ang asawa ko na walang ginawa kun'di mahalin ako. In the quiet of my solitude, I found solace in the knowledge that Marisse had found happiness and love in the arms of another, that her journey towards healing and redemption had led her to a place of peace and fulfillment. The echoes of our past love, once vibrant and all-consuming, now faded into the background, replaced by the bittersweet acceptance of a chapter closed and a new beginning embraced.