Sequel In Tagalog Novels & Stories

mahina at nauutal kong saad. Hindi parin matigil ang malakas na kabog ng aking puso. Gosh! I'm blushing. Nag-iinit ang mukha ko sa nangyari. He stole my first kiss! Sebastian was my first kiss! "I'll put on your seatbelt." saad niya sabay lagay ng seatbealt sa akin.

Pagpapaliwanag pa ni Laren. Napapalakpak ako sa tuwa. That game must be so fun! “Ano naman yun?” turo ko sa apat na bamboo na nakahilera sa loob ng karerahan para sa mga biik. “Yan naman ang tinatawag na Palo Sebo. Aakyat yung mga contestants ‘jan at kung sino yung unang makakuha ng flag ay siya yung mananalo. Maaliw ka talaga na manood sa mga palaro ng Punto Sierra.”

Pero anong meron sa likod ng nagtataasang halaman na to? “Ito ang tinatawag na Maze Garden, maraming daang pasikot sikot. Ang sabi nila kapag sinubukan niyo raw ng partner mo ang hanapin ang isa’t isa at nagkatagpo kayo ibig sabihin kayo raw talaga para sa isa’t isa. Sa pintuan na yan kayo maghihiwalay.” Paliwanag niya naman sakin. “Naisipan mo rin bang gawin yun?”

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

Nakalagay, "female" "Oh ate bakit parang gulat na gulat ka?" Naningkit ang mga mata niya, "siguro may ginawa kang milagro sa C.R?" sumilip pa siya sa likod ko, "dibale ate hindi ko naman ipagsasabi kung magjowa kayo ni Nazareth. Reto mo ako sa kuya Santino niya kapag nagkataon." Aba, sugapa? "At bakit ko naman gagawin 'yon eh may asawa ka na?" Tinaasan ko siya ng kilay, "you have Marlon-my big, problematic trash already, isn't it?"

“Sana nga ay tama ang hinala mo.” “Ang naisip ko lang ay pa-slant ang hagdanan kaya naman hindi ko matiyak. Maaaring sa sobrang pagka slant ay pwedeng nasa ika-siyam or ika-walong palapag tayo. Anyway, ang mahalaga ay walang ibang daanan maliban sa hagdanan na yon at alam nating diyan sa pintong iyan lang lilitaw ang kung sino mang kalaban natin.”

Alis na ako Bago siya tumalikod nag paalam rin siya kay Gael na pinag taka ko. Una na ko pre Lumingon ako kay Gael para mag tanong Mag kakilala kayo? Oo Nakasimangot niyang sagot Saka ko palang naalala na pareho pala silang taga San Antonio. Tumalikod na ako sa kanya upang mga ligpit ng mga gamit ko. Tapos na ang lahat mag performed at konting comment lang ni ma’am sa aming performance saka niya na kaming iniwan hudyat na tapos na ang klase niya.

Agad kong sumbong. "Thrale, ano ba ‘yan?" Suyaw ni mom dito habang inaayos ang kanilang mga damit. "I didn’t do anything, mom." Dahilan ni kuya. Muli siyang tumingin sa akin at ngumisi. "Follow me." "Ayoko nga." "Isa." "Ayaw." "Dalawa."

BITCH! Dumating kami ng simbahan.. 'Mga baliw kayong lahat!' Sambit ko sa aking utak ng makita ang mga taong walang kamalay malay kung ano talaga ang ibig sabihin ng magaganap na kasal na ito. Tama si Mira.. Funeral nga ito... Para akong patay na lumakad papasok ng simbahan. Sa tabi ko ang dahilan kung bakit may isang baliw na nabubuhay ngayon na sa anumang oras magiging asawa ko???

segway ng narrator. Nagpalakpakan naman ang lahat. Agad akong lumapit kay sebastian at hinawakan siya sa braso. "Sebastian sorry kanina, ha? Masakit ba talaga?" wika ko, nag-aalala. "Gagu, sakit no'n! Nagulat ako sa'yo ro'n bebe loves!" "Sira ka kasi! Nanguna ka, eh! Pinagpupukpok mo ko sa board!"