Seraphina Novels & Stories

Fifteen years, and she’s still my miracle. Wedding anniversary nila ni Selestina. Ngunit hindi pa rin siya makapaniwalang umabot sila ng ilang taong. Parang panaginip pa rin para kay Rogue. “Daddy!” Isang maliit na katawan ang biglang sumalpok sa gilid niya. Bumaba ang tingin niya at naroon si Serenity, now twelve years old with Selestina’s eyes and his own stubborn jaw. Hawak nito ang isang plato ng macarons, nakangiting nakatingala sa kanya.

Tahimik. Walang ingay ng hangin, walang nakabibinging kulog, at walang mabibigat na patak ng ulan. Unti-unting nagkamalay si Seraphina hindi dahil sa sinag ng araw na tumatagos mula sa sirang bintana ng abandonadong kubo sa Sitio Felros, kundi dahil sa isang nakakapasong sensasyon na gumagapang sa kanyang ibabang bahagi. Isang matinding init na tila sumusupil sa natitira niyang antok at nagpapagising sa bawat natutulog niyang ugat.

Lumambot ang puso ko. “Bakit ang payat mo? Pinapahirapan ka ba ni Adriano?” Hindi ako agad nakasagot. Sumunod si Adriano sa likod ko, parang walang nangyari. “Grandma, you love her more than me already.” Napangiti si Lola. “Who would dare bully her?” “Pregnant na si Seraphina. Of course we’ll take care of her.” sagot naman ni Adriano.

Nang magsara na ang pinto, napaupo ako sa vanity table. Ako si Gabriella Cruz. Barumbada, matapang, walang sinasanto. Pero ngayon, ako rin si Seraphina Velasco. At kahit anong pilit ng mundo na itapon siya sa isang glass cage, hindi na siya babalik sa pagiging tahimik. Hindi na siya magiging puppet. Dahil ako na ang humahawak ng strings. And for the first time in a long, long time, I wasn’t just surviving.

Nilagpasan siya nito at pabagsak na isinarado ang pintuan. Bakit ba hindi pa siya nasasanay eh araw-araw naman ito ganito sa kanya. Tinungo ni Seraphina ang vanity at nag-ayos ng buhok. Magkikita sila ngayon ng mga kaibigan niya. Kilangan niya rin huminga at malayo rito sa mansyon kahit papaano para makapag-relax naman ang isip niya. Pakiramdam niya kasi, araw-araw siyang pagod. Nakakapagod na harapin si Lukas araw-araw.

Isa-isang natanggal ang sagabal sa pagitan nilang dalawa—ang manipis na tela, ang kahihiyan, at ang distansyang ginugol ng mga taon. Tumigil siya saglit. Ang sinag ng buwan ay dahan-dahang bumalot sa katawan ni Seraphina—tila ba isinadya ng langit na makita niya ito sa ganitong anyo, sa ganitong liwanag. Hindi bilang babae ng tungkulin, hindi bilang ina ng anak niya. Kundi bilang isang babae. Hubad. Totoo. Tinatanggap siya.

Pumunta siya sa likod ng bahay at don umiyak ng umiyak. Mabait naman talaga sa kanya si Tiffany lalo na nong high school pa lang sila. Siya pa nga ang laging nagtatanggol sa kanya kapag inaaway siya ni Shayne. Pero nag bago din ang pakikitungo nya kay Jhea nang malaman nito na siya ang papakasalan ng binata at hindi lang yon na buntis pa siya ng binata.

paliwanag ni Erica. "T-Teka teka, teka... ano ang pinagsasabi mo? And who is that guy, ba ha?" Tanong ni Teresa. "Ewan... sa apps.com column ko lang nakita ang pangalan niya at larawan, nakatuwan kong i-chat," sambit ni Erica. "O, ikaw naman pala ang nag chat, eh," tugon ni Teresa. "Kaso ay pangalan mo at larawan ang ipinadala ko sa kanya... Madam Teresa Concepcion," Usal ni Erica.

Baka kasi mapapaaway lang ako lalo na kapag kasama ko siya. Nang second year high school kami ay excited akong pumasok. Pinaghirapan ko kasing baguhin na yung dating ako. Hindi man nagmumukhang naturala ng kilos ko pero iba na ako sa dating ako. Gusto ko na ang nakikit kong ako sa harap ng salamin. Mas naginging guwapo na ako idagdag pa ang astigin kong pagkilos at pananalita. Ngunit hindi ko makita nang flag ceremony, hindi ko rin nakita nag recess na at kahit uwian sa tanghali. Wala akong nakita na Janine sa maghapon. Umaasa akong baka hindi lang pumasok sa first day pero wala. Bigla na lang siyang nawala. Hindi ko iyon noon matanggap kaya sa buong unang Linggo siya ang hinahanap ko. Lahat

Ate Cae and I suffered a lot because of her mistakes. “Hey, look at me…” utos ng babae. What was her name again? Ah, Sera… She’s Seraphina. Her name suits her perfectly. She’s like a fire that warms everyone’s heart. Even my coldest heart. Like a ray of sun that gives sunshine to whoever hits her rays. “I won’t hurt you.” I watched her with amusement on my face. I couldn’t hide it. She’s so beautiful that I couldn’t take my eyes off her. She had something. She’s different.