Seven Days Novels & Stories

“Isang linggo na nga, mahaba na iyon,” sagot ni Hades. Napakunot ang noo ni Persephone. “Other men need pills para maka-seven times a night, pero ikaw, one week lang, parang mababaliw ka na? Pare-pareho naman kayong lalaki, bakit ganun? Hades, baka gusto mong magpa-check up sa hospital kung may diperensya ka?”

SEVEN YEARS LATER RYDER POV Tahimik akong nakatitig sa kawalan. Seven years ang mabilis na lumipas pero hindi man lang nabawasan ang sakit ng kalooban na nararamdaman ko ngayun. Hindi ko akalain na kinaya kong harapin ang buhay na wala si Ashley.

habol ang hiningang sagot ni Seven. Napag-alaman ni Seven na tauhan iyon ng kaniyang lolo. Nag-hire na pala ang kaniyang lolo ng mga taong magbabantay umano sa kaniya. Sa madaling sabi, magkakaroon siya ng mga bodyguard. Nandoon pa rin sila sa sementeryo nang tumawag sa kaniya ang kaniyang lolo. "Okay, 'lo... I understand," mahinang sambit ni Seven bago niya patayin ang tawag.

Itatago na sana niya ang kanyang phone sa bag nang muli itong tumunog. Isa na namang notification ng lumabas.. “ I am seven “ Tila nagmamadali ang kabilang panig, dahil maya-maya pa ay nagpadala uli ito ng panibagong message “ I am seven” Dahil antok na antok na siya, hindi niya pinansin ang nagmessage at walang sabi-sabi niyang inilagay ang "Seven" na ito sa kanyang blacklist.

Pero hindi pa rin humuhupa ang init na nararamdaman ng katawan niya. Fuck it! Nagpunta si Seven sa Baguio dahil may iniiwasan siyang babae na nagpapasakit ng ulo niya araw-araw. Yes. He admit, woman come and go in his life. Notorious playboy, iyon nga ang tawag sa kanya ng mga kaibigan. Halos buwan-buwan kasi ay iba-iba ang babaeng dina-date niya. Wala siyang seneseryoso sa mga naging babae niya. He love his freedom. He love his status and that is being single.

ani Sofia na hindi na mapigilan ang pag-iyak sa labis na pagmamakaawa sa binata. Carcel checked the time and clenched his jaw tightly. Maya-maya ay nagbuga siya ng marahas na hangin. He hated every seconds of this. "Fine. What do you want us to talk? I'll give you five minutes."

My knees gets weak sa aking naririnig, Nalilihis ng landas si Seven pero bakit sino ang kausap niya sa telepono? “It is hard! I cannot command to have a vacation to my army” Seven’s voice gots a little bit soft. “Julius holds your family if you don’t want to blow your mind just follow what Julius say” … “Hello? Hello?!” Di ko lubos isipin na kayang gawin ito ni Seven saakin, I sigh heavily nang marinig ko ang mga yapak na papunta saakin nag tago ako at patuloy lang siya sa paglalakad palayo. Kaya pala umiiba ang kilos niya sa mga araw na nagdaan.

“Ayaw mo bang samahan kita?” “Gustong-gusto ko para makilala mo si Tatay. Pero matagal ang one week. Unless, payag ka mauna sa ‘min ni Seven.” “What?!” “Anong what? Sasama ka pero mauna kang uuwi. Pero kami ni Seven, maiiwan doon. One week kami roon ikaw two days lang. Kung ayaw mo ‘wag ka na sumama kaya mamili ka!” “Wifey hindi ako makatulog kapag wala ka.”

Kaya naman batid na ng mga ito ang pangalan at itsura ni Baby Seven. "Pero, bakla, nag-iintriga lang ako, bakit pala Seven ang ipinangalan mo sa baby mo?" tanong ni Julianna habang patuloy ito sa pagre-refill ng ice isang storage box. "Teka, pang-ilang paliwanag ko na ba 'to?" pabirong tanong pa niya sa mga ito. "Sa totoo lang kasi ay madalas din itanong 'yan sa akin, e. Bakit nga ba Seven? Kasi, may dalang swerte sa akin ang numerong seven. At saka 'di ba, mayroong pitong araw sa loob ng isang linggo at pangpito ro'n ay Linggo? Ibig sabihin, maituturing na araw ng Linggo si Seven, kung saan ay madalas na pahinga ng mga tao. Dahil si Seven ang nagsisilbing pahinga ko sa nakakapagod na mundo.

Mainit pa iyon, tila kahuhubad lamang. Bahagyang nanigas si Bea. Dahan dahan siyang lumingon. At agad niyang nakita si Mr. Crest na nakatayo sa likuran niya. Matangkad itong nakaharang sa malamig na hangin habang tahimik ding nakatingin sa malakas na ulan sa labas. Malamig ang ekspresyon ni Bea nang muli siyang humarap dito. “Seven days...” mahina niyang saad. Malumanay ang boses niya ngunit may matalim na lungkot sa bawat salita. “Kailan mo ’ko paaalisin?”