The Seven Year Itch Novels & Stories

“Natatandaan mo pa ba Jeff, noong malapit na akong umuwi sabi ko sayo?” “Yeah. At laging di nangyayari.” “At isang araw bago ako umuwi, papunta ka sa trabaho mo ng makuha si Seven.” “Walang puso ang gumawa noon. Para iwan lang siya sa harapan ng gate natin. Kamuntik ko nang masagasaan ang pinaglalagyan niya. Buti na lang talaga nagdalawang isip ako gawin yun. And it's dated, Seventh day of the month, seven, zero seven, AM. Kaya nga pinangalanan ko siyang Seven.”

shit! kinakabahan ako. hindi ko malaman ang dapat gawin. pati yung lima nagmumura na den. " lets make a deal, tutulungan ko kayong makaalis ng ligtas dito" sabi pa ni iczeh. lahat naman kame nakatingin sa kanya. " wala kameng panahong makipaggagohan sayo" inis na sabe naman ni seven " then what if i can? " nakangising tanong ni iczeh.

Habang nagpapaputok ang mga kalalakihang may takip sa mukha ay may tumawag sa kanila para sabihing umalis na dahil parating na umano ang mga pulis kasama ang Ziff family. Hindi maipinta ang mukha ni Seven sa loob ng sasakyan dahil sa sinapit ng mag-asawang kahit sa kaunting oras niya lang nakasama ay nakagaanan niya na ng loob. "Please, lolo, give them a decent burial..." mahinang saad ni Seven. "You're bleeding, Seven!" natatarantang sabi ni Sigmund nang makita ang dugong umaagos sa sugat nitong natapalan lang ng mga dahon dahon.

Umupo ako sa harap niya na ikinagulat niya naman. "'Di ba sabi ko magpahinga ka?" "Ilang oras pa ba bago tayo makarating sa Italy?" tanong ko. "Seven and a half hours pa." Nanlumo ako dahil sa sagot niya. "Hindi ko alam na parang isang araw pala tayong nasa ere." "Saglit na lang 'yan. Itulog mo na lang," sagot niya naman. "Pinapatulog mo 'ko, eh kagigising ko nga lang!"

Akala kasi niya'y ito na ang taon na malalagpasan nila ang "seven-year itch." Unang tawag pa lamang niya ay walang nang sumagot. Sa Ikalawa, ikatlo, ayun sa wakas, may sumagot. Isang malamig na boses ang kanyang narinig mula sa kabilang linya. "Why?" Bahagyang napawi ang ngiti ni Margaret habang pilit siyang naging kalmado. "Hi baby! Di ba may usapan tayo? Yung dinner para sa anniversary natin. 'Yung sa—"

Nailang si Caleb, bigla siyang nangapa sa isip niya ng isasagot sa nagtanong. “Meron lang kaming hindi napagkasunduan. May tinatawag na7-year itch sa mga relasyon di ba? Ganun lang ‘yun. So, ang ginawa ko, hinayaan ko muna siyang umalis ng bahay. Binigyan ng pera, ng bahay na matitirhan, Hinayaan ko muna siyang mag-enjoy, magkaroon ng buhay sa labas ng bahay ng pamilya Go. You see, eventually, babalik din siya uli sa akin.” “Yown!”

Sa tatlong taon na pangangalaga nila rito ay talagang napamahal na sila rito. Dali-dali siyang napatayo at napatakbo patungo sa kinaroroonan ni Chubby habang wala ring tigil sa pag-iyak si Seven. Nadatnan niyang wala na ngang malay si Chubby sa may kusina kung saan ito namatay. "I-i love you, Chubby! And I am gonna miss you!" hagulgol pa ni Seven. At the age of six, seven has used to be with pet, Chubby. Ito ang madalas na kalaro ni Seven dahil wala pa naman itong kapatid. Wala rin naman itong pinsan na ka-edad kaya labis ang kalungkutan nito sa nangyari.

Chismoso nito kahit malayo na upuan nakikinig pa. “Boss, nagmana sa misis mo,” natutuwa sabi ni Kuya Locerio nakatingin kay Seven na ngayon ay nag-aantay sa Tito Yurich niyang nagbabalat ng itlog. “Hehehe opo kay mommy po ako nagmana e,” sabi pa ni Seven. “Tito Yu, hindi mo po kaya sabihin, Seven?” muling nagtanong talagang ayaw tantanan hangga't hindi makakuha ng sagot.

tumango sya at nag simula na mag maneho. "Hoy, masyado ka nang nalululong kakatrabaho, baka imbes na mag ka pera ka, mapunta pa sa ospital yan dahil nag kasakit ka." wika ni Seven habang nag mamaneho. "Nakikita ka nila Mama, ala singko nang umaga pauwi palang galing trabaho. Masyado mo namang inaabuso yang katawan mo, baka singilin ka n'yan."

Mabilis akong ngumiti nang makita ang cute nitong mukha. "Seven."