Shadow Demons Mga Nobela at Kwento

“Since you’re a monster, we’re on the same side, aren’t we? Let me introduce myself.” As she spoke, she reached out and touched my cheek. Her cold fingers, paired with the chilling aura radiating from her, sent a shiver through me. Her presence was a storm, ready to consume everything in its path. “I am Tiera Urahica Freya the Fifth, the current Demon Lord of the Tower of Doom,” she declared, her voice brimming with confidence and authority.

Pagkatapos, paglubhang masama na ang mga ito saka naman mapaparusahan ng kamatayan na siyang nagiging dahilan upang mapunta sa lugar kung saan nararapat sila, bilang mga aliping bilanggo magpakailanman. Ang paggamit ng itim na mahika ay may kaniya-kaniyang lebel na nakasaad; ang Ademonian ang pinakamataas sapagkat kahilingan ang naibibigay nito ngunit nangangailangan ng kapalit. Ang pangalawa naman ay ang Amendamonian kung saan may kakayahan ang namumuno nitong lituhin ang pag-iisip ng biktima sa tama at mali upang magkasala. Pangatlo ay ang Killemodian na siyang may kakayahang gumawa ng iba't ibang uri ng karahasan at pagpatay, at ang panghuli ay Sexamodian kung saan inihuhulog ang bawat ni

Birahan lang din silang kumilos na nag-iisa dahil palagi silang may grupong kasama , sa bawat grupo kailangan may isang demonyong may mas mataas na ranko keysa sa lahat. May apat na uri ang mga demons, unang-una ay ang pinakamababang uri o 'di kaya’y tawagin na Low Class, mahina ang kanilang pag-iisip at palaging hindi umaalis sa grupo. Ang pangalawang uri ay ang Middle Class Demons, sila ang mga demons na marunong gumamit ng mga sandata at may kakayahang maging isang leader sa maliit na grupo dahil sa kakayahang makapag-utos sa nakakababa sa kanila, ang kanilang mga kuko ay mayroong lason dahil sa dugo ng kapwa nitong demonyong kinain sa bawat panalo sa laban. Gustong-gusto nilang makita an

"I had a good sleep because I know you're with me. I felt safe that's why." He gave me a smile before cuddling me. We spent minutes cuddling before I decided to jump out of bed. Mula sa veranda ay pinagmasdan ko ang aking mga nasasakupan. The place is as lively as ever. Goblins, ogres, lures, dragons, and other pure-blooded monsters coexist with halbmiuns and humans who chose to live under my jurisdiction. I never thought I could bring back the liveliness of this gloomy place. I never thought I could change Daemion in just a span of few years.

Mas nakakatakot pagdating ng takipsilim dahil mas lalakas at dadami ang puwersa ng mga demons tuwing gabi. "Kamahalan, kalat na kalat ang nga demons. Ngunit hindi sila ganoon karami kagaya ng inaasahan natin. Ngunit kung hindi mahuhuli ang dark lord, aasahan na mas tataas ang atake at numero ng mga demons mamayang gabi." Nag-aalalang saad ni Stefano. Nakatingin ito sa ibaba kung saan naghahabulan ang mga demons at winawasak ang mga tahanan. Ang iba naman ay kinakain ang mga bankay ng mga yumaong mga imortal. May mga sentinels ng nakapwesto sa Caracass, ngunit ang iba sa kanila ay napaslang na ng demons, ang iba ay nakikipaglaban at ang iba ang lubhang sugatan at nag-aagaw buhay.

Pagkatapos, itinapon niya ang lumang gasa sa basurahan at bumalik sa sarili niyang higaan na parang walang nangyari. Ngunit si Jonathan ay hindi na nakatulog. Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang imahe ng mga gumagapang na uod. Hinila niya ang manggas ni Joshua, pilit na nakikipagkuwentuhan para maibsan ang takot. Ngunit makalipas ang ilang sandali, hindi na siya pinansin ng kuya niya. Napilitan siyang humiga at tumitig sa kisame. Habang pinagmamasdan niya ang kupas at maruming semento, unti-unting lumalabo ang paningin niya.

Rinig ko din ang maliit na bulong-bulungan sa paligid. "Tumahimik muna kayo. Sa mga dati na sa grupo ay alam na kung anong nagyayari kapag fool's day, para sa mga bago, kailangan nilang malaman at mabigyan ng konting kaalaman sa magaganap sa araw na yun." Marami din kasi akong kasama na baguhan pa lang dito pero mas nauna lang ako sa kanila. "Para sa mga bago, gusto kong malaman niyo may apat na klase ang mga demon. Ang Varus, Segimerus, Flaxcala at higit sa lahat ang Aztecs."

Napapangiti ako, ngunit panandaliang napapawi ito sa bigat ng lihim ko. Lumapit siya, halos magdikit ang noo sa akin. Ang mga mata niya’y puno ng damdamin, pero may halo ding pangamba—parang alam niya ang panganib na dala namin. Huminga ako nang malalim, pilit kontrolin ang damdamin. Sa kabila ng init ng gabi, ramdam ko ang lamig ng takot sa dibdib ko. “Lucien…” bulong ko, parang nagtatakip sa buong mundo. “Hindi ko pa kayang sabihin.”

"Ang halimaw na ito ay isang demonyong halimaw na nag-evolve sa standard kung saan kaya nitong mag-cultivate. Isang demon spirit!" Si Stetson ay natakot. Masyado niyang minaliit ang kanyang kalaban. Meron lang siyang light protection at defense sa kanyang katawan at sa isang hampas lang kanina, diretso itong bumagsak dahil sa impact at meron siyang malalim na internal injury. Kung makakatanggap siya ng isa pang atake, mapupunta siya sa parehong estado ng matandang lumaban sa bull kanina.

Katulad niya noon. Napadako ang tingin ni Demon sa batang lalaki na nasa edad na anim na taong gulang. Nakatitig din ito sa kaniya na may maliit na ngiti sa labi. Naramdaman ni Demon ang lukso ng dugo na tila sumasayaw ang kaniyang mga ugat kasabay ng pagtibok ng kaniyang puso. Ang kaninang may pagkamadilim na paligid na kaniyang nakikita ay nagsiputukan ng iba’t ibang kulay at nagmukhang maaliwalas at maliwanag ang kaniyang mundo. Napaka-cliché man kung sasabihin subalit iyan ang kaniyang nararamdaman at naranasan sa puntong ito.