She's In Tagalog Novels & Stories

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

malamig na sagot ni Chelsea. Napamulagat si Angel sa sagot ni Chelsea. Hindi niya inaasahan ang ganitong tugon. “A-Anong ibig mong sabihin?” kinakabahang tanong niya. “Oh, Angel… Talaga bang inakala mong tutulungan kita? Ang kapal ng mukha mo! Naiinis ako sa tuwing nakikita ko ang pangit mong mukha! Ang taas ng tingin mo sa sarili mo dahil sa koneksyon mo kay Gale Hilton!”

At nang makapasok na ang tatlo ay sunod na pumasok ang yaya saka siya. Inalalayan siya ni Selim na pumasok sa loob ng sasakyan saka ito sumunod sa kanya. Mabuti na lang talaga at sumama si Selim. She really didn’t expect him to come with her here in the Philippines. Kasi hindi ito nakakaintindi ng Tagalog! Ang tagalog na tanging alam nito ay pagmumura… which was ‘tang ina.’

tanong niya na ikinataka ko. "Kapabilidad?" What did she mean? “Like, hobby? Skills or talent?” I asked. Umiling siya sa akin at bahagyang natawa, “No, silly, your powers? What is your ability?" My forehead creased. I frowned. “A-ability? “ I asked once again. I am really confused right now. She nodded. "Yes, lahat ng tao dito ay may kan'ya kan'yang abilidad. Hindi ka makapapasok dito kung wala."

From: Unknown Please go to this address at exactly 8 AM Brooklyn Village, Forbes, Manila Napabuga siya ng hininga. ‘Ito na iyon, Aira. Ito na iyon.’

Nakakainis. Masamang tingin ang binigay niya sa malaking mamang sumiko sa kaniya na madamot at saka siya lumapit sa nagtitinda ng taho. “Bibili po ako, lima lang.” Pero ang mata niya ay nasa lalaki pa rin na sumiko sa kaniya, para kasing kilala niya ito. Nakalimutan niya lang.

sigaw niya at doon na lumabas ang tunay niyang kulay. She looked at me as if I’m the dirtiest s*** in town. "Welcome to reality Sayuri. Ito ang mundo natin, nagagamitan lang tayo at nagagaguhan,” humalikipkip siya at tinaasan ako ng kilay. "Tayo?" hindi makapaniwalang tanong ko. "Us, the rich kids, duh stop being bobo," she rolled her eyes at me. "So hindi ka man lang nakokonsensya sa ginawa mo ha?"

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

At sino ang nagpakidnap sa kanya? Isang tao lang naman ang nakabanggaan niya ng salita. Si Samantha. Ang kabang nadarama ay napalitan ng matinding galit nang pumasok sa isip niya ng babaeng iyon. Nagpupuyos ang kalooban na pinilit niyang ikinilos ang katawan at napagtanto niyang nakahiga pala siya. Kinapa ng paa niya ang paligid ng pinaghihigaan niya at narinig niya ang kaluskos ng plastic na nadadaanan ng paa niya. Anong klaseng higaan ba ang pinaghihigaan niya?

Inis kong tanong sabay turo sa sarili ko. Ba't bigla-bigla nya nalang akong tinatawag na bitch?! Inaano ko ba sya! "What? No! What I mean is do you like beach?" "Do I like bitch? DO I LIKE BITCH?? Abay gagu ka ba? At sino namang baliw ang gusto ng bitch ha!" Pasigaw kong saad sakanya. "Gosh ang bingi nya sobra." "Beach like dagat in tagalog Ms. Vee! Gets mo po ba huh??"