Shinigami King Death Note Novels & Stories

“Hindi ko iyan pinakialaman. Salamat naman at kinuha mo na ito sa akin at nang wala na ako obligasyon sa’yo.” “Pero gusto ko malaman mo kung ano ang laman nito,” agad ko naman ito binuksan at nilapag sa kan'yang harapan ang papel. Agad naman niya ito inisa-isa basahin. “Nakasaad sa dokumento na iyan ang mga pangalan ng mga malalaking tao, kabilang na ang mga politiko. Ang daddy mo, ay may death note. Once na ipasa ito sa pinakamataas at tatrabahuhin na iyan ng mga assassin para patayin sila. Malaki ang halaga ng bawat ulo nila. Pero bago ito makarating sa taas, kinuha ko ito. That's why ako ang hina-hunting ng mga assassin's. “

Isang gintong bilog ng mga lihim na inkantasyon ng Budista ang sumabog mula sa katawan ni Alex at tumira papunta kay King Shura. “Ano?!” sigaw ni King Shura at muntik nang matumba sa lupa. Natigil din ang sibat sa kamay niya, hindi tumutusok kay Alex. Bong! Muling tumunog ang Requiem Clock. Ito na ang pang-apat na pagkakataon.

"Sa Jewel Gang, kasama ba roon si Natasha?" "Hindi lang kasama," sagot niya. "Siya ang namumuno." Sinagad ko ang pagtatanong. "Sino ang mga miyembro at anong kailangan niya sa akin?!" Bumuntong-hininga siya. Tumingin kay Israel sabay sa akin. "That’s enough, Aziria. Ikaw mismo ang lumutas." I held his hand. "Please, tell me. Sino?" Nakatitig lang siya sa akin. "Knight, tell me? Sino ang nagbibigay ng death note sa akin? Ang pakay ni Natasha at bakit hindi niya ako tinitigilan?"

Julie, too, hung back from the group, her face impassive except for the slightest curl of her lip. Leopold’s attentions was suddenly captured by a flicker in the corner of his blind spot. Instinctively, he leapt back and to his left, capturing view two masked figures standing atop the awning at the rear of the courtyard. One was the same guy in the red jumpsuit and Oni mask from the other night—his claws were already out. The other wore a stark-white robes and a horrific mask in the visage of the hellish Shinigami—the soul consuming death demon in Japanese mythology.

Agad kong naisip ang prinsipe. Umahon na ako at dali-daling bumalik sa loob ng cabin. Hinanap ko si Zek pero kahit ang amoy nito ay hindi ko na mahagilap. Wala nang tao sa loob ng cabin tapos magulo na ang mesa. Parang may nangyari labanan, “Bakit hindi ko agad naramdaman?” Nagimbal ako nang napadako ang tingin ko sa malaking salamin. Isang death note, gamit ang dugo sinulat niya ang mga salitang, “Quickly come or I’ll kill him ―in the valley.”

He nod before walking out of my office at the palace of Delaney. I walk around the hallway, on my way to Delaney's room. But the aura is getting heavier. I have a feeling that Delaney is not alone at her room. When I am at the room of my fiance, I used my ability to check who is with Delaney right now, and I am not surprised that mercenary king was there, and the missing head of Klein was there. I can't help but to massage my forehead, what a complete mess. But it's a good thing that Klein's death is a warning to them, that Delaney is not the same woman that they used to take advantage off.

It's like music that pulled me in peaceful slumber despite the pain I have. Ganther Uries Neric Asuncion's Point of View I'm playing the king chess piece while observing Onyx. He is sleeping soundly. Sobrang payapa ng itsura nito. "So, what I saw awhile ago, is the king feared by all." I saw everything. How he killed those pathetic men. I saw how they shouted in torments. How they cried and plea. And I saw the bloodthirst in Onyx's eyes. It was gleaming in dark. His grin while seeing them bleeding makes me believe that he is indeed the king of this hell.

He purposely made his defense open para masaksak ko siya. I saw how he fell to the ground and I saw how myself left his body thinking he's already dead. It was just part of his scheme. From the very beginning it was already plotted. Sinadya ni Alucard talaga na isipin ko na patay na siya para maisagawa niya ang kanyang balak. Napalingon na lang ako ng narinig ko ang tili ni Genieva. "August!" I saw how I stabbed King Laurent and how his sword pierced in my stomach. I saw how they went pale seeing me in that situation. Agad na bumitaw si Cayden kay Augusta at nilapitan ako.

“At sila ba ang pumatay sa ‘yong pinagsisilbihan?” Tumango ako. “Sila nga—“ “Paano mo nasiguro? Marahil kinuha lamang nila ang bampirang pinagsisilbihan mo lalo at isa rin siyang Demon Vampire, hindi ba?” Naisip ko na rin ‘yon. Pero siniguro ng pamilya Bezarius na namatay si King. Umiling ako. “Nag-abo siya at nakilala ng kanyang pamilya.”

Kahit madilim ang paligid, nasisiguro kong bumabaha ng dugo dahil sa malalansang amoy ng likido. “You’re dead, Schawzrr. Narinig ang tatlong putok ng baril mula sa kalaban kanina tsk… tsk…” wika ni Prince Justine pagkatapos mapatay ang lahat ng kalaban. “Simulan mo na magdasal na palagpasin ni King ang pagsuway sa utos niya,” dagdag pa nito. Nagkarga pa siya ng bala saka nagkasa. Ngumisi naman si Prince Ken sa tabi niya at naiiling. Natahimik naman ako sa sinabi ni Prince Justine. Alam kong tinatakot niya lang ako. Pero alam kong hindi imposibleng hindi ako maparusahan ni King, shit, lagot talaga ako.