Shining Brightly Novels & Stories

Merlin shouted as a bright light came from where he was standing and flowers began to appear on the floor where they are. The light immediately scattered and engulfed all of them and it felt warm. Still, despite being a bright light, it wasn’t blinding. She could still discern the figures around them and the place where they were hiding. It’s just that, everything looked clearer as the light embraced their bodies and blessed them with its power. The sweet scent of flowers made her feel like she’s finally at peace

I don’t know if it’s a figment of my hyperactive imagination or what but I saw the star twinkled brightly, outdoing the other stars. “Sirius,” I muttered while staring at the brightest star. Matamis na napangiti ako. Kung magkakaanak man ako ay papangalanan kong Sirius Hope, the hope in my hopeless situation and the brightest star in my darkest moment. I closed my eyes and uttered a short prayer, “God, thank you for making me feel this wonderful feeling that I never thought I would experience. I, thank you for the wonderful and amazing man you gave me. I, thank you for giving me a family I never thought I would ever have after everything that happened. I, thank you for giving me my set of fr

Ito na yata ang isa sa pinakamemorable na pangyayari sa buhay niya na kahit lumipas man ang maraming taon, babalik-balikan niya. The darker shades of Rain are slowly fading and it's replaced by the bright illuminating light for their future ahead...

Matalim ang mga mata, maayos ang kilay, malinaw ang hulma ng mukha, at banayad ang ekspresyon. Pumasok ang sikat ng araw mula sa balkonahe at tumama sa mag-ama. Naliligo sila sa gintong liwanag, isang napakainit at payapang eksena na sapat para magpainit ng puso ng sinumang makakita.

saad pa nito. Pagbukas niya ng kanyang mga mata unqng bumungad sa kanya ay ang napakaliwanag ng mga mini bulb lights na nagkalat sa mga sanga ng puno.Kanina lang pagpunta nila sa kinaroroonan ng puno hindi masyadong maliwanag ang paligid ngunit ngayon ay tila nasa paraiso siya sa sobrang liwanag.

Natawa pa nga siya ng mahina dahil sa naging reaksyon ko. “Ayaw kong masyadong maliwanag ang kuwarto. Masakit sa tama. T’yaka nakabukas pa naman ang mga lampshades kaya sapat pa ang liwanag para makita mo ang mga bagay-bagay sa paligid. Pwede mo pang ipagpatuloy ang pagbabasa.” Aniya saka unti-unting lumapit sa kama.

Pinitik niya ang daliri niya. Bumagsak sa lupa ang selyo. Sa sumunod na sandali, ang pormasyon ay agad na naisaaktibo. Lumiwanag ito gamit ang nakasisilaw na puting liwanag, na naglalabas ng lahat ng enerhiya sa espirituwal na batong yelo. “Bilisan ninyo ang pagtakbo!”

Shariya giggled and exclaimed, "Yes!" And just as that, the day unfolded like a dream, a series of joyful moments strung together like pearls on a silken thread. Hope's energy was infectious, her laughter echoing through the bustling streets, her enthusiasm contagious. Shariya, ever the lively child, bounced between us, her infectious energy a constant source of amusement. We were a family, a makeshift unit bound by affection and shared experiences.

Napaiwas ako ng tingin. Paano niya nagagawang mag-shift ng aura from dark to light nang ganon kabilis? Kanina parang ready akong sabunin, tapos ngayon parang chill lang? At bakit parang ang perfect ng tama ng ilaw sa mukha niya?!

Gabing-gabi na at ang langit ay puno ng bituin. Para sa kanya, para bang ang pinakamaliwanag na bituin ay hindi kayang paliwanagin ang kadiliman sa loob niya. “Hmph.” Biglang tumawa nang marahan si Shirley at tumulo ang maiinit na luha mula sa kanyang mata. “Shirley, ano bang katangahan ang ginagawa mo sa loob ng maraming taon?” Pinagdudahan niya ang kanyang sarili at napansin niyang nakakatawa ito.