Short Devotional Topics Tagalog Novels & Stories

Bakit kaya? “Dream, h'wag kang magbabad, baka magkasakit ka.” Nakagat ko ulit ang pang-ibaba kong labi. Ang caring talaga niya. Sigurado akong maiinlove ako sa kaniya ng todo at kapag nangyari 'yon, baka pakialaman ko na ang personal niyang buhay.

Mas lalo ko pang hinigpitan ang pagkakayakap ko rito. Mama... "16 FOR God so loved the world that he gave his one and only Son, that whoever believes in him shall not perish but have eternal life. 17 For God did not send his Son into the world to condemn the world, but—" "—To save the world through him," (John 3:16-17) pagtapos ng isang boses ng lalaki sa aking binabasa. Nasa likuran ko siya ngayon. Isinara ko ang aking bibiliya. Pagkatapos, tumayo ako at humarap sa kanya.

utos nito na ipinagtaka niya. Sa halip na magtanong, sinunod na lang niya ng sinabi nito, at natutop niya ang sariling bibig nang mabasa ang nakalagay roon. "Nakapasa ako!" bulalas niya habang pinakatitigan ang pangalan niyang nakasulat sa list ng mga nakapasa Licensure Examination for Teachers para sa taong iyon. "Hindi ako makapaniwala! Thank you, Lord!"

Namula kaagad ang tenga niya kaya umiwas na ito ng tingin. Literal na bumuka ang bibig ko. Bigla akong nakaramdam ng excitement. Binabawi ko na 'yong sinabi kong cheap na mga jejemon letter, damn, they are the most romantiko in the world! Magpapa-customized na ako kaagad ng T-shirt! Ipapagawa ko 'to kay Ugi! Teka, nasa'n na ba cell phone ko? I will contact him right now... Tumawa si Seth mag-isa kaya napakunot ang noo ko. What's funny?

parang maiiyak ng sabi nya. "Pero kailangan natin na maging bukas palagi sa mga mangyayari apo. Isa iyan sa tatandaan mo. Kailangan natin na tanggapin ng maluwag sa puso natin ang mga bagay na dumarating at nang yayari sa atin. Kasama na iyan sa buhay na mayroon tayo. Ikaw at ang anak mo, alam ko naman na may magandang buhay na naghi hintay sa inyo. Mahal ka ng diyos, apo. At palagi syang nakikinig sa mga dasal mo. Basta palagi lang sana na maging bukas ang puso mo at huwag mag tanim ng galit kaninoman. At kung sakali man na mawala na ako. Pangako, palagi ko kayong babantayan kahit pa hindi nyo ako kasama pisikal, narito naman kayo sa puso ko. Kayo na ang naging buhay ko, at kahit kailan wa

Luma na ang TV at hindi ito flat screen, iyong may anthena pa pero gumagana pa at nagagamit naman namin. This is what we do every sunday. Of course different bondings but the same feelings. And this is what I call home, having them with me, not thinking any problems at all. Sometimes we also need a rest. Hindi porket marahas na sayo ang buhay ay yun na lang ang paniniwalaan mo at doon na iikot ang mundo mo. You also need time to be happy and to forget everything. Because life is too short, so it's better to make the most out of it..

Napahawak ako rito at napatitig sa kawalan. Napatanong tuloy ako sa sarili ko. Gaano na ba katagal simula nang huli akong umiyak? So sobrang tagal ay halos nakalimutan ko na ang pakiramdam na iyon. Ganito ba ang pakiramdam ng mawalan ng isang taong malapit sa iyo? Parang paulit-ulit na tinutusok at pinipiga ang puso mo. "N-Napakarami naming pangarap dalawa. Ang dami naming plano na hindi na namin magagawa. A-Ang daming bagay na gusto naming gawin nang magkasama. P-Pero..."

ELISHA POV Hindi ko maiwasan ang hindi mapangiti habang nakatingin sa mga empleyado ko at mga taong nasa resorts. It’s been 3 years since my parents died. Hindi ko alam kung paano ko kinaya ‘yong mga araw na wala sila. Hindi naging madali para sa akin ang lahat. Araw araw pakiramdam ko para akong nasa impyerno at hindi ko magawang makalabas.

Isang artikulo iyon na isinulat ni Amaia tungkol sa kanya. Agad niyang binasa ang nilalaman nito... "Si Kei ang pangarap ng bawat babae... Isa siya sa pinaka-maaalalahanin at pinakamasuyong taong nakilala ko. Mayroon siyang magandang puso—iba sa imahe niya sa telebisyon. Katulad natin, nakakaramdam din siya ng sakit at lungkot, ngunit pilit niya itong tinatago sa likod ng kanyang mga ngiti. Tuwing nakikita ko siyang nasasaktan, palagi kong gustong yakapin siya, bulungan ng mga salitang makakapagpagaan ng loob niya, at sana'y maibsan ko ang lahat ng kanyang hinanakit at paghihirap. Lubos akong nagpapasalamat sa langit at mga bituin dahil nakilala ko ang isang espesyal, maganda, at mapagmahal

Tumingin din ako sa katabi kong madre at nakatulala din ito sa akin. They are so freakin' weird! "Dear Lord, sana po ay makaalis na ako-" tumingin ako sa kanila at pumikit ulit. "Sana po ay mas marami pang pagkain ang ihanda mo sa amin. At i-bless mo pa po kami. Thank you po. In the name of the Father, Son, Holy Spirit. Amen." "Ang husay! Ano pong lenggwahe iyon, ate Hermina?"