Short Devotional Topics Tagalog Novels & Stories

Maarte kung sagot "O sige ikaw bahala, kung ayaw mong madumihan. Marunong ka namang icompany si lola diba? And beside di ka naman nagsasawa sa kwento ni lola." Nakatawang sabi ni Cedric. Namutla ako, bigla ko kasing naalala nong last visit namin dito. Nag nosebleed ako sa kwento ni lola as in for real nosebleed talaga! Halo-halo kasi ang salita nya parang di tagalog na ewan. Kaya nga yan ay isa sa di ko gusto dito. Wag kayo love ko lola ko noh talagang di lang kaya ng power ko.

Umali slang siya sandal tapos ay nang bumalik siya, may ibinigay na siya sa aking singsing. Like, oh shit! Ang bilis! Napakabilis nang pangyayari. Hindi ko na nalaman ang mga sumunod. Kinasal kami. Medyo na-late pa si Kairos sa kasal namin. He was thirty minutes late. Nakatayo na nga ako sa altar para i-announce na hindi siya darating but he came and we got married.

Maarteng wika nito " Talaga lang ha." wika niya. Magtatatlong buwan na siyang nakikitira kasama ng kanyang kaibigan sa Davao at nagpapasalamat siya dahil wala man lang ideya ang binata sa kinaroroonan niya. Hindi naman kasi siya sikat kaya walang pakialam ang mga taong nakakasalamuha niya. Hindi rin niya kinontak si Sophie dahil alam niyang tinawagan na rin ito ng lalaki tungkol sa kanya. Malaki na ang tiyan niya at isang linggo na lang ang hinihintay niya at malalaman na niya ang gender ng baby niya. Excited na siyang mangyari iyon.

He's saying the truth. "Go Home." Maawtoridad na utos niya kaya Napakurap-kurap ako sa narinig ko sakaniya dahil hindi ko ina-asahan papauwein niya ako. Tumulo ang mga luha ko Wala akong nagawa kundi yumuko at pinunasan ito bago bumalik sa higaan ko. "Devil is True, Tama ang kuya." sabi ko pa at pumikit.

Damn it! ---- Meanwhile; in the Philippines... Tahimik na nakaupo sa isang parte ng sofa ang dalawang magkaibigan na sina Kheed at Lucas, nakikinig sa mga kwento ng nakababatang kapatid ni Samantha. " Why are you in a hurry? You could have just wait for them to come back." Malumanay na tanong dito ni Señora Silvana. " Hindi po pwede. Nasa panganib ang ate ko." Sagot ng batang lalaki.

Sinusundan ng mga mata ng istatwa ang bawat galaw ng pari. "Katawan ni Kristo, iligtas mo kami; Dugo ni Kristo, tulungan mo kami; Kordero ng Diyos, palakasin mo kami; mga sugat ni Kristo, pagalingin mo kami; pag-ibig ng Diyos Ama, sa masama ay ilayo mo kami. Bugtong na Anak, pakinggan mo kami. Ama naming pinakamakapangyarihan sa lahat, utusan mo ang diablong ito na lumayas sa iyong tahanan at huwag nang bumalik pa magpakailanman!" itinaas ni Father Mer ang hawak na krusipiho paharap sa istatwa at winisikan niya muli ito ng agua bendita.

Naiintindihan n'ya ang mga salitang ginamit nito. "Sorry! Dapat pala at nagsalita ako sa tagalog. Na-curios ako kaya ako nagpunta rito dahil gusto ko makita ka ng personal. Napapaisip tuloy ako kung paano ka nagustuhan ng kagaya ni Noelle. Well, may itsura ka naman ngunit wala ka namang dating. Anyway, nandito lang ako para magpakilala. Ako si Davis Montelibano, ang bagong asawa ni Noelle Mondragon." Mahabang pahayag ng lalaki.

Argh, this can’t be happening! “Asa ka pa! Ayoko ngang mapagbuntungan ng galit ni daddy. At isa pa, mabait naman ang mga Marcial, crush ko nga dati ang magiging father-in-law mo.” Humagikgik pa ito na parang teenager. Sarap sipain pabalik sa Tawi-tawi kung saan ito huling nanggaling. “Saka kasalanan mo rin naman, kaya magdusa ka. Kung hindi mo binigyan ng sakit ng ulo ang daddy hindi ‘yon makakaisip na ipakasal ka kaagad.” “Para namang hindi ka rin sakit ng ulo ni, Lolo.”

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

Kumusta po kayo,Aling Maria? Mukang tumanda po kayo ng husto?'' Tanong ni Benjie sa magalang na salita. "Naku, Hijo,, Sa hirap ba naman ng buhay rito sa probensiya,eeh" Talagang tatanda ang tao."Hito nga at naghihirap parin kami hanggang ngayon.Tulad parin kami ng dati,isang kayud isang tuka. Kung wala pang padala si Rheana ay nagtitiis ako sa paglalabada,para lang mairaos ang isang araw namin.