Short Graduation Captions For Myself Mga Nobela at Kwento

–sabi naman ng Vice principal na s'yang nag emcee ng ceremony. Tumayo si Kenn at nagpunta sa stage. Pagtuntong niya'y huminga s'ya ng malalim, nag-umpisang magsalita. " This is it, 12-D. Ang araw na pinakahihintay nating lahat– pinapangarap na makagraduate. Ito na 'yon. Ang sarap pala tumungtong ng intablado, magmartcha sa araw ng graduation. Masaya na malungkot. Simula bukas hindi na namin masisilayan ang aming magulo na classroom, mag-start na kami ng panibagong yugto ng aming mga buhay. Malungkot kasi hindi na namin maririnig ang sermon ng nag- iisang wirdong teacher namin, na siyang nagbigay inspirasyon sa amin upang maging matagumpay sa hinahanap. Ms. Zhaine or JHAI. Kahit sino ka man,

I smiled and headed to my kitchen. I wore my apron and glanced at him. He was looking at my old photos. I was expecting his smile to fade, but it only widened. “Baka matunaw ‘yan,” I told him while preparing the vegetables. “This smile.” He pointed at a photo of me. He muttered something to himself before his gaze shifted to another photo—my graduation picture. “I was Cum Laude there,” I bragged. “Was it difficult?” I started to wash the vegetables I would use. “Of course. Especially since a lot of people didn't believe in me,” I said.

I wonder why? Ako ang sinisisi ng mga nagkaka-crush sa kanya. Simula daw nang makilala ako ni Allen ay naging gano'n na ang ugali nito. Naglakas-loob kong pinabulaanan na wala akong ginawa para baguhin ang Allen na kilala nila. Whatever it means, my love for him as a friend will never change. I accept him for who he was. *** Fourth grading na at graduation na namin next week. Tapos na ang klase namin at pumupunta na lang kami sa school para magpractice ng graduation march. Mag-isa akong tumatambay dito sa hallway ng mga grade five.

pagcocomfort nya sa dalaga, nagulat naman aya nang bigla netong itaas ang ulo nya. "Tama! may oras pa bago ang graduation" pagchecheer up ni Yuniña sa sarili "Promise! after graduation kakalimutan ko na sya" dagdag pa neto, kaya sinabayan nalang ni Astria eto at chineer cheer.

Hindi maiwasan ni Yenna na maluha habang sumasabay sa kantang 'This World is Yours. Matapos ang graduation ceremony ay binuksan malaking mga pinto at nag labasan ang mga studyante na dala ang mga graduate cap at sabay sabay iyong inihagis dahil sa taas ay nag aabang ang Isang drone upang kunan Sila ng video. Masayang inihagis ni Yenna ang Graduate cap niya at ng sasaluhin niya na ito ay may Isang kamay na sumalo nito sa likod niya kaya marahan siyang humarap dito at napangiti ng makita si Zin na hawak ang sumbrero niya.

I told them that I will finish with Latin honors since I will be graduating as cum laude pero sinagot lang ako ni Dad ng 'you can do better than that. Yes, 'you can do better than that' maybe because Ate Ehra graduated as Magna cum laude. But I stop pitying myself. I'm done proving myself to my parents. I'm done feeing my ego. Kung ano na lang ang dadating yun nalang akin. Ngayon ang gusto ko nalang gawin ay e-pursue ang pangarap kong maging abugado.

Hindi ako nagsisisi na binuksan ko ang pintuan ng buhay ko sa mga taong ito, tunay sila at alam kong hindi nila tatalikuran ang katulad ko. At sa babaeng nagbigay kahulugan sa lahat para sa akin... Buong pagmamalaki kong inangat ang medal na nakasuot sa leeg ko at sinabing... "Thank you, Erie!" ***** Natapos ang ceremony pero narito pa rin kami sa school. Kabilaan ang iyakan at batian ng mga kapwa ko graduates. Lahat ay nagbibigayan ng letter o regalo sa isa't isa, ramdam sa bawat sulok ng ENH ang saya na may halong lungkot.

Practice na lang ng graduation ceremony. Pero yun nga lang hindi na ako nakatanggap ng mensahe galing sa kanya. Baka marami lang ang ginagawa like gising na ang kanyang ina. Sana naman Lord. Ayoko ring nakikita malungkot si Ignacio lalo at malapit na kaming mag graduate ng high school. Dahil palabas na ang mga kaklase ko kaya sinimulan ko na ring iligpit ang mga gamit ko para makakain na rin ng lunch.

"Basta para sa nag-iisang prinsesa namin, ibibigay namin ang lahat." Napakasuwerte ko. Napakabait at mapagmahal ng sobra ang magulang ko. Kahit mayaman kami, hindi naman ako maluho. Kahit papaano, ang pagtatapos ko sa kolehiyo ay with a flying colors, isang magandang regalo na maibigay ko sa kanila. Naging abala na rin ako sa nalalapit na graduation. Minsan ko na lang din nakausap si Gabby. Abala na rin sa graduation niya.

Third year college siya noon at isa iyon ang isa sa mga ipinagmamalaki niyang tagumpay. At ang huling larawan ay ang graduation picture niya. Nakangiti siya habang hawak ang diploma at may nakasabit na medalya bilang Cum Laude. Matagal na nakatitig si Marikit sa apat na larawan. Nang mga sandaling iyon ay parang napugto ang hininga niya. At parang may kung anong bumubulong sa isip niya. “Paano...? Paano napunta ang mga larawang ito rito kay Mikael?”