Short Graduation Captions For Myself Novels & Stories

I smiled as flashes of cameras started to light in milliseconds. "Ma, Pa... Julie. Para sa inyo 'to," bulong ko. Nakababa na ako at nakabalik na sa upuan. Panay lang ang palakpak namin hanggang sa hindi namin namalayan na natapos na ang graduation ceremony. A few hours of this program feels like a treasure for me. Totoo nga ang sinasabi nila na iba ang pakiramdam kapag nakatapos ka na sa pag-aaral.

Kapag napapagod ako, naiisip ko ang sila mommy at daddy. Kapag nagdududa ako, naiisip ko ang sinabi ni Timothy—na hindi niya ako minamaliit, kundi masyado lang niyang pinrotektahan. At ngayon… hinahayaan na niya akong lumakad mag-isa. Graduation day dumating na parang isang buntong-hininga matapos ang mahabang paglalakbay. I just wore a very simple white dress. Light as this very day.

Pero hindi ko na 'yon napansin nang malapit na ako sa stage para tawagin ang pangalan ko. "Belshaw, Aloha Anastacia, Cum Laude." The stadium gave me a round of applause as I walk to the stage to get my medal and diploma. I am so happy right now because all the hardships, tears, money, and sweat have been paid off. After the ceremony, kaniya-kaniyang picture taking ang batch namin at ang iba naman ay umalis agad for their graduation party. I have so many so-called friends because of my family's name. And they were asking me why my parents didn't attend my graduation. Ang tanging nasagot ko na lang ay may very important business meeting sila kaya hindi sila umabot.

Cheska Nagising akong may kakaibang pintig ang puso. Hindi kaba. Hindi rin basta excitement. Parang bahagyang tumagilid ang mundo habang tulog ako, at pagdilat ko, alam kong wala nang babalik sa dati. Graduation day. Ngayong araw, opisyal na akong magtatapos. Ngayong gabi, matutupad na ang pangakong ilang buwan naming pinakaingatan.

"Tuwing tinitingnan mo ako nang ganiyan, alam kong marami kang gustong sabihin. What are those, baby? Sige na. Hindi ako magagalit..." I knelt down on the floor, sa harapan niya. I held her by her thighs and gently spread them apart, allowing her muscles to relax in that area. "Hmmm... I'm n-nearing graduation from college. I just wanted to ask you if..." she hesitated, speaking in fragmented and shy words. Tumigil siya at umaasam na ngumiti sa akin. "S-Sheids, gagalingan ko sa pag-aaral lalo... Malapit na... Panatag akong isa ako sa mga gra-graduate next month..."

Nakakalungkot man dahil magkakahiwa-hiwalay na kami. Isa-isa kaming nag-marcha papasok sa hall kasama ng mga magulang namin. Nang matapos lahat sa pagma-marcha ay dumiretso na sa program. Halos hindi na kami nakikinig sa mga nagsasalita at nangyayari sa paligid dahil mas busy kami sa pagkukuwentuhan. Hindi pa man tapos ang graduation ay nami-miss na agad namin ang isa't isa. Nang dumako na sa pagbibigay ng award ay nakinig na kami dahil halos lahat kaming magkakaibigan ay mayroon. Masaya na ako na nakapagtapos ako at ang mga kaibigan ko. Nag-procceed kami sa pagbibigay ng diploma at pagsasalita ni Angel sa unahan. Hindi ko napigilang hindi umiyak. Mabuti na lang talaga ay water proof ang mak

Lagi siyang ganyan pag nasa paligid si Drew. " Nako ahh, sayang ka Thamaus kung Paminta ka? piping biro ko sa akung sarili. Patapos ang taon na ito sunod ay graduation na ewan ko ba bat parang my kakaiba sakin.. Imbis na masaya malungkot ako na mag tatapos ang taon makakagraduate na ako, mauumpisahan ko na lahat ng plano at binabalak ko. Natapos ang pag mumuni muni ko ng may nag lapag ng take out food sa harap ko.

It is my special name that is very personal and important to me as a person. Anyway, maliban sa pangalan ko ay wala nang magandang malalaman ang ibang tao sa buhay ko. Sa edad kong bente anyos ay parang wala pa akong nagagawang matino— I mean, big achievement na maipagmamalaki ko sa iba. Siguro ay pwede kong ipagmalaking nasa kolehiyo na ako. I'm currently a second year student taking a course called Bachelor of Arts in Communication. Hindi halata, no? Siyempre, hindi naman ako nag-aaral ng seryoso, e.

Kabanata 12 Lucy "Happy birthday!"Bungad sa akin ni Red sa cellphone.Napangisi ako.Papasok ako ngayon sa gate nang aming eskwelahan. Dumaan pa ang isang buwan. Gumraduate na ako. Bumabalik nalang ako sa eskwelahan upang magpa pirma ng aking clearance.Ang saya sa pakiramdam pala ang gumraduate. Parang malaking parangal na iyon sa akin.Kahit wala man akong magulang ay nakapagtapos ako. Hindi biro ang mga tulong sa akin ni Marco.At aaminin ko din na habang tumatagal lumalala ang pagtingin ko sa kanya.

sabay tingin kay Arvin. ‘Nakilala ko ang taong mahal na mahal ko hanggang ngayon’ Gusto kong sabihin ang mga katagang iyon pero pinili ko na tapusin sa ibang paraan. “At higit sa lahat, ay marami akong natutunang bagay na higit pa sa mga nababasa at sinasaulong lectures. I can finally say that I graduated from my younger self. I am ready to embrace the adult world,” dugtong ko bilang pagtatapos ng speech ko.