Short Graduation Captions For Myself Novels & Stories

Patricia's POV " 1, 2, 3! Smile!" Matamis akong ngumiti sa camera habang dinadama ang suot na toga. Today is our graduation pictorial and I feel so happy. I can already feel the juice of my sufferings.

Farewell to you my friends We'll see each other again Don't cry 'cause it's not the end of everything I may be miles away But here is where my heart will stay With you, my friends with you Yesterday's a treasure, today is here Tomorrows' on it's way, the sky is clear Thank you for the mem'ries of all the laughters and tears And not to mention our doubts and our fears The hypertension we gave to our peers It's really funny to look back after all of these years Farewell to you my friends We'll see… Matapos naming sabay-sabay na kantahin, ilang sandali kaming naghintay at isa-isa nang tinawag ang mga pangalan ng mga studyante. Upang tanggapin ang certification na katunayan na nakatapos na kami

Sino ba naman ako para maalala niya kung ang gaganda ng mga nakapaligid sa kanya. “Ayusin mo nga yang mukha mo, parang hindi ka gagraduate ng valedictorian ah. Ngumiti ka kahit konti. Para kang namatayan diyan. Sayang ang ibinayad ko sa nagmake-up sayo” sita ni inay sa akin habang nakapila na kaming lahat para sa graduation march. Suot ko na ang toga ko. Ewan ko ba, dapat masaya ako ngayong araw na ito kagaya ng ibang mga estudyante, pero kahit anong pilit ko ay hindi ko magawang ngumiti hanggang sa magsimula na ang graduation march.

"Nakita ko, ipinost niya sa I* ang mga pictures niyo, pero may takip kayong mag iina. Ang caption niya ay 'my life'." "Nakita ko nga yun, pero hindi naman yun ang dahilan. Mag aaral na ang mga bata, at parang gusto ko na magkaroon sila ng maayos na buhay habang nag aaral. Yung makikita nila ang presence ko. Hindi yung gagraduate sila, virtual. Hindi ba?" sagot niya sa kaibigan.

Syempre kasama ako roon. Nakapila na kaming lahat. Nang marinig ko ang pangalan ko ang kabog ng dibdib ko sa saya ay lalong naging malakas. Nakangiting humakbang papunta ng center hanggang makipag kamay sa chancellor para tanggapin ang degree certificate ko. Ngumiti kaming pareho sa photographer. At ito na nga from right side hinawi ko papunta ng left ang tassel sa graduation cap ko. Ibig sabihin graduate na ako. Sa wakas at pwede na akong mag apply ng work na talagang naaayon sa profession ko.

Naglalakad ako sa hallway habang dala-dala ang cap and gown na susuutin ko para sa graduation. Sa isang araw na ang graduation namin, kaya abala na ang lahat ng graduating students. Tanging kami na rin lang ang makikitang pagala-gala sa loob ng campus dahil bakasyon na ang mga undergrad. Nag-iisa lang ako ngayon dahil nagmamadaling umuwi si Stella. Magpapa-rebond pa raw kasi siya. Hindi naman na ako magpapaayos ng buhok ko dahil tuwid na tuwid naman na iyon hindi gaya ni Stella na curly hair.

Galit ako, at wala akong pakialam sa emotional attachment kahit ramdam ko na ang sakit sa pag-iwan niya sa akin sa ere. “CONGRATULATIONS, graduates! Graduate na kayo sa mga exams, quizzes, recitations, pero, may karugtong iyan na pero. Congrats kasi tapos na ang paghihirap natin sa school pero ito pa lang ang simula ng tunay na pagsubok. Ayaw kong sabihin na welcome sa samahan ng mga unemployed but I want all of you to welcome in the world of hope, the stairway to success.”

Nag-iiyakan din ang lahat lalo na sa huling bahagi ng programa kung saan kumanta kami lahat bilang pamamaaalam sa isa't-isa. Naiiyak din ako at nalulungkot dahil sa paghihiwalay namin na ito ngunit mas lamang sa akin ang tuwa at pananabik. Kay tagal kong inasam ito. At mas lalo akong nae-excite sa susunod na kabanata ng aking buhay. I graduated as a Cum Laude at wala na akong mahihiling pa. "Congrats!" masaya na batian naming tatlo nina Merry at Ben.

Nagbabasakali pa rin akong makita siya kahit ngayong araw lang dahil graduation namin. Tinawag na ang pangalan ko upang kunin ang awards na natanggap ko. I graduated with a flying colors. Masaya ako kasi na-maintain ko ang grades ko hanggang sa nag-college ako. Habang naglalakad paakyat ng stage, si Kaisha ang iniisip ko. Hindi ako sigurado kung pupunta ba siya, pero panatag pa rin ang loob ko na makikita ko siya ngayong araw dahil graduation namin. Ito ang pangarap naming dalawa - ang makapagtapos ng pag-aaral at masuot ang itim na toga.

"Congratulations, Batch 2022 sa pagkumpleto ng mga kinakailangang academic credits para matapos ang inyong Bachelor's Degree. At ngayon, sa bilang na tatlo, puwede niyo nang itapon ang graduation hats niyo sa ere... Sa bilang ko--- isa, dalawa, tatlo!" Nagsigawan ang lahat ng estudyante habang itinatapon ang mga caps nila sa ere. Ang pagtapon ng caps sa ere ay sumisimbolo sa pagtatapos ng isang kabanata sa buhay ng isang graduate. Pagkatapos ng graduation ceremony, niyakap nang mahigpit nina Kyle at Mira ang isa't isa at nagbigay ng matamis at mabilis na halik. "Ang perfect naman nun, guys! Nakuha ko 'yung moment na 'yon!" Nakangiting sabi ni Mr. Andrada, habang ipinapakita ang cellphone niy