Short Quotes For Mother の小説・ストーリー

"Oh, Shane. Nakakagulat ka namang bata ka. Bakit gising ka pa?" Lumapit siya sa 'kin at ngumiti. She looks tired and yet, she still managed to let out a smile. Hanga talaga ko sa sipag at dedikasyon na ibinibigay ni Mama sa trabaho niya. Alam kong ginagawa niya ang lahat para mabigyan lang kami ng magandang buhay. No words can express how thankful I'm to have a mother like her. "Hindi po ako makatulog, eh. Saka nauhaw po ako."

‎Isang lumang kwintas. ‎Pilak. ‎May maliit na moon pendant. ‎At nang makita ko iyon— ‎parang may sumabog sa alaala ko. ‎Dahil hawak-hawak ko ang kaparehong kwintas buong buhay ko. ‎Yung kwintas na sinabi ni Mama na iniwan daw ng “taong hindi pwedeng malaman ng iba.” ‎Nanginginig ang kamay ko habang hinawakan ko ang sarili kong kuwintas.

May kasunod pang sermon, kabadong bulong ng isip ko. Ilang segundo siyang nakatayo roon, nakatalikod pa rin sa akin. Bahagya niyang ibinaling ang ulo niya sa gilid, hindi sapat para magtama ang mga mata namin, pero sapat para marinig ko ang sumunod niyang sinabi. “Take care of your mother.” Mahina lang. Halos kasinlamig pa rin ng tono niya. Pero iba ang dating sa akin.

Heto na naman tayo sa nakakasakit sa ulo na pinagsasabi niya. "The 'forgive but never forget' thing?" he said and let out a deep sigh. Ang dami naman yatang kaartehan itong mga anak ko. O nasobrahan lang yata sa talino at pati mga sosyaling quote lines ina-apply pa sa buhay. "Hazel, malapit na ang flight natin. Hali ka na," narinig kong sigaw ni Mommy mula sa baba kaya wala akong nagawa kundi ang bumaba na dala ang maleta ko.

Ang init na ibinigay niya sa akin kanina ay nagiging malamig at alam kong muli akong nawalan sa kanya. “I figured,” mumble ko dahil ano pa ang dapat sabihin. Hindi ko na siya nakausap sa loob ng maraming taon. Nagdududa akong gusto niyang makasama ako, alam kung gaano ako kinamumuhian. “I expect you to be cordial and give her space,” dagdag ni Mother, pinapahid ang mga luha sa kanyang mukha. “Mother, you know what you’re asking me is nearly impossible.”

-Mama It was just a short message but my heart was hurting so bad. I wished I can turned back the time. Sana nasabi ko lahat sa kanya ang gusto kong sabihin. I wished I hug her often times before. Now, I finally realized that you should always live the moment and treasure the memories.