Short Story Examples Tagalog Novels & Stories

Warning 🔞 Ivy Mataman lang akong nakikinig sa kwento ni Mayor Rodolfo tungkol sa kanila ni mama. Kung paano sila nagkakilala sa Manila at kung paano nagsimula ang pagiibigan nila. Kinuwento din nya kung bakit sila nagkahiwalay ni mama, dahil sa ama nya na lolo ko. Kaya din siguro hindi man lang magawang banggitin sa akin ni mama ang pangalan nya dahil sa hinanakit nito sa kanya. Hindi ko maiwasang maluha sa kwento nya tungkol kay mama dahil sobrang miss ko na si mama at marinig sa ibang tao na kinukwento sya ay talaga nga namang nakakamiss.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Maybe siya lang. Napaatras si Kent sa sinabi niya. Pero ‘yong paatras na ginawa nito ay papasok naman sa kwarto niya. Hindi niya mapigilang mapangisi sa reaction nito dahil sa kaloob-looban niya, alam niyang hindi nito inaasahan ang sinabi niya. Pati nga siya ay hindi niya inaasahan, paano na lang si Kent na ang buong pagkakakilala nito sa kaniya ay mahinhin, mabait, mala Maria Clara. Pero isa pala siyang Maria Clarita, another version of Maria Clara. Kasi hindi naman si Jose Rizal ang nagsulat sa kaniya. She’s writing her own version.

Kwento ni Bugoy. “Inagapan ni Pogi si Big boy. Hindi ito umiiyak tapos may iniabot siya kay Big Boy. Nagalit si Pogi nang makita na may sugat si Big Boy, alam mo bang binugbog niya ang mga lalaki. Halos lahat bagsak na sa kalsada na bugbog sarado pero nang bumaba ang isang lalaki na nakasuot ng purong itim hindi ito binugbog ni Pogi! Alam mo bang kusa siyang sumakay sa magarang sasakyan tapos bigla na lang umalis. Pero alam mo, Maria! Feeling ko napakagwapo nang lalaki na nakapurong itim, sayang lang at hindi ko nakita ang mukha niya dahil may suot siyang sombrero at shades! Alam mo na... Galawan pa lang lalaking-lalaki!” Kinikilig na kwento ni Stela.

Impatient kong tanong. "Lasong na kami pareho nang marinig ko ito kay Andres. Sabi niya 'mamaya, magmumulto nanaman 'yon'. Tapos bigla nalang siyang umiyak na parang bata. Ang gulat ko. Tinanong ko siya, 'sinong magmumulto, pre?' tas pinandilatan niya ako ng mata. Umiling ng sunod-sunod tas sabi wala daw siyang sinabing gano'n."

biglang kumento ko habang nagwawalis. "Pasensya na talaga anak kung kinailangan mong mahinto sa pag-aaral mo, alam mo naman ang sitwasyon natin, simula noong namatay ang ama ninyo ay naghirap tayo" napabuntong hininga si inay saka nagpunas ng pawis.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

sagot niya pagkatapos ay nagkibit ng balikat. Napatango naman ako dahil sang-ayon ako sa sinabi niya. Kahit ako ay sabik din sa alaga ng isang ina dahil lumaki ako at nagkaisip nang hindi man naramdaman ang pag-aaruga ng nanay ko.

Kung ang ibang kambal yata ay magkasundo, silang dalawa ay hindi dahil halos araw araw yata silang nagbabangayan at asaran. Nang matapos kaming kumain ay bumalik na kami sa sasakyan at muli na kaming lumarga. Hindi na rin ako natulog dahil nararamdaman ko na konting oras na lang naman ang i-babyahe namin para makarating sa paroroonan. Hindi naman ako nagkamali dahil wala pa yatang dalawang oras ay nakarating na kami sa isang beach resort sa Ilocos.

"Yes." Si Mauricio naman ang nagsalita, ang nakababatang kapatid ng kanyang ama, at ang ama ni Lex. "Fated pair? Come on, Maximino! We all know it's nothing but an urban legend." "An urban legend?" Nakangising umiling si Maximino. "All of you really believed his words?" Ibinalik ni Maximino ang tingin kay Señor Maximo na ngayon ay nagtatagis ang mga bagang habang nanlalaki parin ang mga mata nito na nakipagtitigan kay Maximino. "Do you really think I am foolish enough to believe everything you have said?" Isang pagak na tawa ang pinakawalan ni Maximino. "I am not like," he glanced at his relatives, "them who heeds to your every command. I am not like them who acts like a puppet and does what