Shrine Maiden Clothing Novels & Stories

Bago pa ako tuluyang lamunin ng inis sa sarili ko, bumukas ang pinto at isang babae ang pumasok—Shivani. Her crimson hair tied into a bun, moving along with her as she moved with elegance. Nakasuot siya ng pulang t-shirt, at isang puting malambot na wide-pants. So rare to see her in this looks. Lagi kasing mahapit sa kanyang kurbada ang mga sinusuot niyang damit and seeing her with this type of clothes, she looks simple, still the gorgeous woman I know. May dala siyang tray—I think a food with medicine.

' "She's wearing a stunning, full-length black gown—stiff brocade, flattering, and loose—with a hint of pink sequined design. Doesn't she look like a goddess? Such a jaw-dropping lady!" Nakakailang hakbang na ako ng mapansin kong sobrang tahimik ng mga tao sa paligid. Gusto ko nang umatras pero pinigilan ko ang sarili ko sa naisip ko. 'No Xyrine! kaya mo 'to. Patunayan mong higit ka pa sa isang substitute!' Huminga ako ng malalim pagkaway ngumiti ako saka ako kumaway. Sa isang iglap lang ay halos dumagundung ang buong paligid sa sigawan ng mga nanunuod.

Light and Shadow 14: Heartfelt Reunion I look at the mirror, the Lumina Academy uniform is a stunning ensemble that exudes elegance. It’s predominantly white, symbolizing purity and light, with intricate gold detailing that evokes the stars’ brilliance and the sun’s warmth. It consists of a crisp white long-sleeved polo shirt paired with a white and gold ribbon tie. The pleated skirt, adorned with intricate gold patterns at the hem, flows gracefully. A tailored blazer, with its gold epaulets and celestial motifs.

Nang makuha niya na ang shirt at napadako ang tingin niya dito ay nalaman niyang nakatitig na pala ito sa kaniya. “Wear your shirt. While I can still hold myself, Salome.” May paghihirap sa boses nito. Nagtataka siya nang sundan ito ng tingin na bumaba. Nalilito pa rin siya habang nagsusuot ng shirt nito. It's a plain maroon shirt. Nagpapasalamat siya at natatabunan nito ang damit niya. Sa laki ng katawan ni Treous ay nagmukhang whole dress sa kaniya ang suot na shirt.

"French lace woven with gold threads, a structured bodice to emphasize your silhouette, and a 12-foot cathedral train." Habang pini-pin nila ang delicate fabric sa balat ko, tumingin ako sa salamin. It was strange. Sa loob ng ilang taon, ang mga power suits ko ang nagsisilbing armor ko. I’ve always dressed to intimidate, to lead, to win. Pero nung nakita ko ang sarili ko sa suot ko—kahit base pa lang—na-realize ko na itong gown na 'to ay isa ring armor.

Ang tangi kong iniisip nuon ay ang makaligtas sa kapahamakan ang aking mag ina. Pinag-lakbay ko ang aking labi hanggang sa narating ko ang kanyang pusod at sabay kung itinaas ang kanyang damit. Nakasuot lamang si shariena ng puting daster at tanging panty lang ang kanyang panloob dahil nagpapasuso siya sa anak namin, kaya medyo abala daw sa kanya ang bra.

papuri ni Manang nang makababa ako ng hagdan suot ang ballgown na pinadala ni Liam para sa akin ngayong ballroom party. The gown was a fiery, glittering shade of red, blending into dark orange like the flicker of flames. It was a tube-style dress with a daring V-neckline that accentuated my collarbone and hinted at the curves of my chest. The fabric hugged my waist perfectly, highlighting my figure before cascading into a voluminous skirt that swept the floor with every step.

Kahit minsan, OA din talagang pumuri itong si Shirley. Maya-maya, pumasok sina Haide at Shader, parehong may dalang mga bulaklak at kahon ng alahas na gagamitin ko. Si Quinn at Rosanna naman ay abala sa pag-aayos ng veil ko. Lahat sila, ang gaganda ng suot at mga naka-ready na rin.

Maging ang mga imbitadong mga maffia leaders na kaalyado ng dalawang angkan ay nabibighani sa tinig na kanilang naririnig. Suot ay mga traditional Japanese clothing, naglakad paakyat si Menchin. Sa direksyon ni Sela siya napalingon. Kitang kita niya ang luha sa mga mata ni Sela. Alam niyang masaya si Sela para sa kaniya at sa kanilang dalawa. Pigil na pigil si Menchin. Tila naglalakad siyang Reyna noong sinaunang panahon. Butil ng luha ang kumawala sa kaniyang mga mata ng hindi niya namamalayan. Nakikita na niya si Michael. Naghihintay na sa kaniya ang lalaking tila hari noong sinaunang panahon. Pabilis na ng pabilis ang pagtibok ng puso ni Menchin. "Mikeyyy." Tila bumubulong na lang siya s

KABANATA 47 Mabango ang hangin sa loob ng holding room ng simbahan. Halo-halong amoy ng mga sariwang puting rosas, mamahaling pabango, at hairspray ang pumupuno sa silid. Nakatayo si Jesza sa harap ng isang dambuhalang salamin. Nakatitig siya sa kanyang sariling repleksyon. Ang kanyang suot na wedding gown ay gawa sa mamahaling lace na may mga pinong brilyante na kumikinang sa bawat galaw niya. Mahaba ang belo na nakasabit sa kanyang buhok, bumabagsak hanggang sa sahig.