Shutter Button Novels & Stories

Sa taranta n’ya ay hindi niya na malaman kung ano’ng button ang pipindutin para mapatay iyon. Naalimpungatan si Shaun. “What-” Hindi na naituloy nito ang sasabihin at kagaya niya ay mabilis din na pinamulahan ng mukha habang nakatitig sa telebisyon. “Ako na.” Kinuha nito ang remote sa kan’ya at siyang nagpatay ng tv. Nakakailang na sandali ang lumipas. “Matutulog na ako,” anunsyo niya pagkatapos ay nagtalukbong na ng nag-iisa nilang kumot.

Umalis si Bon dala ang litrato. Nanatili si Christian sa kotse. Pinindot niya ang isang button, at sa isang iglap ay nagbago ang dashboard. Umilaw ang electronic display at may keyboard na lumabas mula sa ilalim, isang high-tech system na tila parte ng isang lihim na command center. “Shawn,” mahina ngunit puno ng hamon ang tinig niya, “kung kaya mong paglaruan ang isang bata sa dilim, kaya rin kitang paglaruan.”

Nakangiti siya. Tumigil ang aking paghinga sa ginawa niyang 'yon. Para bang pumasok lahat sa puso ko ang hangin na dapat ay ibubuga ko, konti na lang at sasabog na 'yon. "Ang tagal." Hindi ko na napigilan nang ilapit niga ang hintuturo sa button ng camera. And in an instance nakuhaan na ng litrato ang aming mga mukha.

But she didn't answer. Muli niyang sinubukan. At sa pagkakataong iyon ay may sumagot sa kabilang linya. "Hey." Nakahinga siya nang maluwag nang marinig ang tinig ng kaibigan. "Working overtime tonight?" Humakbang siya patungo sa backdoor ng workshop; ang pintong iyon ay konektado sa kusina niya. Sa gilid niyon ay may button na diniinan niya bago pumasok sa pinto. Ang button na iyon ang control system nagsasara at nagbubukas ng roll up door sa harap ng workshop.

"Pati sila dinamay mo sa kademonyohan mo!" "And now," may nilabas syang remote. Maliit lang at may button yun na kulay pula. "Sa papasukan nating kwarto para ikasal tayo may bombang malaki. Sasabog yun once na pindutin ko ang button na 'to. Ang sya diba? Maging sa kamatayan kasama mo ako Jewel." "Hindi mo makukuha ang pag sang-ayon ko," madiing wika ko.

Dahil out of curiosity at wala ng oras ang natitira ay walang pagda-dalawang isip na pinindot ko ito. Napaangat ako ng tingin ng tumunog ito at tumigil. Nakahinga ako ng maluwag. At napaangat ulit ako ng tingin kay Helium ng magsalita ulit ito. "Target Disabled. Self-Destruct, sixty minutes in counting." Tangna! Mali yata ang pagka-curiosity ko. Dahil aa pagkataranta pinindot ko naman ang isang pang button. The green one. At pinagsisisihan ko kung bakit ko ito pinindot.

Kinukuhanan siya ng litrato. Hindi umiwas si Kerstyn. Sa halip, sinadya pa niyang bumagal. Naglagay siya ng kaunting butil sa palad at inalog iyon, dahilan para mas dumami ang kalapit na lumipad sa paligid niya. Mas naging sunod-sunod ang tunog ng shutter.

Pinindot niya ulit ang button. May tumunog na dalawang buzzing sound. Tumunog ang Lamborghini at awtomatik na bumukas ang sunroof at tumiklop ito na parang isang roadster. Kinuha ni Gerald ang bote ng tubig mula sa driver’s seat. Uhaw na uhaw na siya.

Hinahayaan mong yakapin ka ng ibang lalaki kung may mahal kang iba? Pinindot ko yung camera, tumunog nang mahina yung shutter. May isang picture na malayo. Then isa pa, this time, close up na. Perfect. "Let’s see how Hiro reacts when he sees this." mahina kong sabi sa sarili ko, sabay ngiti ng malamig.

"Kapag ganyan kayo mag-picture, kalahati lang ng katawan n'yo ang makukuha. Paano kung ako na lang ang kumuha?" "Sige, pindutin mo lang 'tong pulang button. Tara, gumawa naman tayo ng hugis puso ngayon." Hindi na nagdalawang-isip si Liora. Excited nitong iniabot ang camera bago siya tumabi kay Inara at agad na nag-pose.