Shutter Button Novels & Stories

Muli nitong sabi. "Not there ka pa diyan, doon nga nakasuksok ang punyemas na button na 'to!" sambit niya ng mahawakan ang maliit na bagay mula sa bulsa nito. Hinugot niya ito. It's a black square metal na may maliit na blue button sa gitna. "Huwag mo ng titigan, pindutin mo na!" Tulad ng sinabi nito, pinindot nga niya ang button. Saktong nakalampas sila sa boundary line ng mapindot niya.

Nang hindi nag-iisip, pinindot niya agad ang shutter. Nabalot ng ilang sandali ang dalawang pigurang nasa frame ng sumisikat na araw, nahuli kasi ito sa pagitan ng isang bagay na hindi pa nasasabi at isang bagay na nagsisimula pa lamang.

May inayos siyang kaunti sa camera nag-set ng timer doon bago ipatong sa side table at tinapat sa kanila ang lens. Hindi pa nagbibilang si Ann ng oras, agad nang binuhat ni Clayton si Rence at inakbay ang balikat sa kanya bago hinapit siya nito sa beywang. Saktong tumunog ang shutter noong halikan siya ni Clayton sa pisngi. Nagulat naman si Ann sa ginawa nito.

Saka— Click. Bumukas ang pinto.

Sa bahay kasi ang gamit ko sa paliligo'y tabo't timba lang. “Eto po 'yung shower, may pihitan po 'yan, mukhang napatodo po kayo ng pihit kaya biglang sumirit 'yung Shower. Dito naman po, may button dito kung anong gusto niyong temperature ng tubig habang naliligo, meron pong Hot, warm and cold. Pindutin niyo lang po 'yung warm and pihitin niyo nalang ko 'to hanggang kalahati. Tapos eto naman po 'yung mga shampoo, sabon, scrub at iba pa.” paliwanag nito kaya napatango-tango ako. Shower pala ang tawag sa parang ulan na sumirit kanina akala ko'y nasira ko na ang banyo. “Salamat, sa pagturo sa'kin.” pasasalamat ko s kaniya.

Idinagdag niya ang mga sinabing iyon sa mic. "Ayan, sapul. Eksakto sa negative twelve decibels," tugon ni Ben sabay thumbs up. Pinindot niya ang pulang button sa gilid ng camera. Umilaw ang maliit na pulang bumbilya sa harap. "Para namang may say ako do'n, camera man lang ako hindi ang editor-in-chief mo." "Hmp. Basta kainis. Kaurat. Ewan na lang."

Kaya’t ito na lang nga ang naging paraan para maipaabot nito ang gusto niyang sabihin. Nilaro-laro nga ni Sophia ang kontrol at muli ngang umikot si Little Star sa paligid niya at marahan pa nga itong humuhuni ng mahinang tunog. Pinindot pa nga ni Sophia ang bilog na button sa kaliwang itaas. Bigla naman ngang tumunog si Little Star ng dalawang beses— beep beep. At hindi na nga napigilan pa ni Sophia ang mapangiti at unti-unti na nga na lumambot ang kanyang mukha.

Haha! "Okay. 1, 2..." Bago pa man din mapindot ng photographer ang shutter button ay bigla ko na lamang ipinatong ang aking kamay sa ulo ni Helena. Hindi ko rin alam kung bakit ko ginawa 'yun. Hindi ko naman 'yun pinag isipan, eh. Para bang may sariling buhay ang kamay ko at basta na lamang ginawa 'yun. Biglang nag init ang mga pisngi ko. Kinikilig ba ako? Talaga? For the first time ever?! Kinilig ako?!

She knows it, lalabas na ang kan'yang anak. "Fvck! Mariing mura n'ya ng sumigid ulit ang matinding sakit sa kan'yang t'yan. Kinalma n'ya muna ang sarili at dahan-dahang naglakad sa isang pulang button sa gilid ng kitchen counter at pinindot ito. It's an emergency button para sa kan'ya, in case no one is around at manganganak na s'ya. Katulad na lang ngayon na kaaalis lang ng kuya Marcus n'ya para bumili ng hinihinging laruan ng anak.

Bawat bahay dito sa subdivision na to ay may emergency button na kapag pinindot mo magbibigay ng signal sa mga guards at pulis na rumesponde sa bahay nyo. Aalis na sana ako ng makita kong nasa table malapit sa pinto ang wedding ring namin ni Thunder, as usual ay hindi nya isusuot iyon nung makita kong tumalikod sya para buksan ang aparador ni Thunder ay naglakas loob akong dahan-dahan at mabilis na kuhanin ang singsing. Nakuha ko iyon at paalis na sana ng mabilis itong humarap kaya nakita nya ko.