Sighs Novels & Stories

Sigaw ko I can guess na pulang-pula na ang mukha ko sa galit. My fury vanished and turns to guilt when I see his eyes in pain. Dahan-dahan siyang tumayo sa pagkakaluhod. "Ouch!Well.... I know it was impossible to catch you but is it bad for me to still try? Despite of what you say. I understand you baby," he smiles weakly, "I just need to work hard just like what I always do. I know. Guys like me was so hard to love and to trust but we do deserve to be loved. We are also human who needs someone to fill the emptiness in our lives. We also want to find the reason of why we are alive. I'm sorry for being an assh-le but that how I make my way to you. Would you notice me if I stay quiet and just

Hindi nagpapatalo ang mga sigaw niya sa tuwing nilalabasan siya "Z-zach aghhh s-stop" nakaramdam siya ng sensitivity at parang sobra sobra ang sarap na nararamdaman niya pagkatapos labasan pero hindi tumigil ang lalaki, nakasubsob ang mukha sa pagitan ng kaniyang dibdib at patuloy padin ang malalakas na bayo habang mabigat ang paghinga

“‘Yan ba ang tawag mo rito? Ang walang kwentang, paulit-ulit, pixelated na pagpapahirap na ‘to?” Tumawa siya, isang malalim at malakas na tunog na nag-echo sa silid. “Tawag dito ay relaxation, Soirye. Tawag dito ay stress relief. Tawag dito ay pahinga mula sa monotony ng iyong boring at predictable na buhay.”

// Please Comments or vote po para maramdaman ko naman ang mga presents niyo at mapasalamatan. Please vote comments and share and don't forget to follow me on my account Lady Kimmy thank you!

Isang iglap. Walang babala. Walang oras para mag-react. Ang ugong sa ilalim ng sahig ay naging malakas—isang mababang alon na dumaan sa hanggang sa mga buto nila. Ang hangin ay tila humigpit, parang pinisil ang dibdib. May matinis na tunog na umalingawngaw, hindi sigaw, hindi makina—isang frequency na tumama direkta sa ulo.

Agony Hindi lahat ng sakit ay sigaw; minsan, ito ay tahimik na pagluha sa gabi, isang bigat sa dibdib na hindi maipaliwanag, at isang ngiting pilit upang itago ang matinding dalamhati. 👨‍⚕️HIDEO ADONIS

sagot niya. "Hindi puwede may silbi ka pa kay master kaya't inumin muna ito, iba pa naman iyon magalit, sige na bangon na diyan," inabot ng matanda ang baso ng tubig at pakete ng gamot kaya't wala na siyang naggawa kung hindi tanggapin iyon dahil kung magmamatigas pa siya lalo lang sasakit ang pakiramdam niya.

i said sobbing "𝐲𝐞𝐚𝐡 𝐛𝐮𝐭 𝐢𝐭𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐭𝐨 𝐥𝐚𝐭𝐞 𝐩𝐰𝐞𝐝𝐞 𝐦𝐨𝐩𝐚 𝐬𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐡𝐚𝐧𝐚𝐩𝐢𝐧 𝐚𝐭 𝐦𝐚𝐠𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲" ace said

napa tingin si Saphira sa lalaking naka upo sa kaliwang bahagi ng lamesa. Nasa edad sengkuwenta anyos na ito, may maliit na puting balbas at naka suot ng tuxedo na para bang may meeting pa na pupuntahan. Nagtagpo ang kanilang mga mata ngunit umiwas lamang ito ng tingin sa kanya. Hindi man sabihin ni Saphira ngunit nakaramdam siya ng sakit sa bandang puso niya dahil sa naging mailag na reaksyon nito.

tulad kanina ay napakalambing ng dating niyon. Sinubukan kong magpumiglas mula sa pagkakayakap niya pero lalo niyang hinigpitan ang kanyang yapos. "I'm sorry, okay?" he said and let out a deep sigh. Ramdam ko ang lungkot sa kanyang pagbuntonghininga. Dahil doon ay napatigil ako sa pagkalas at hinayaan na lamang ang lahat. Why am I bothered by his sigh? Why do I care? Jeez, Cassandra! You should be mad!