Sighs の小説・ストーリー

Saad ni Kez. "Ahmm... Yeah, sorry. May iniisip lang." Sagot ko kay Kez. Hindi ko napansin na kinakausap pala nila ako. Kumirot ang tiyan ko kaya napahawak ako. "Cr lang ako, ah." Kinuha ko ang shoulder bag ko at tumayo.

Ang kaliwang kamay ay may hawak na sigarilyo. Nakasuot ito ng kulay abong hoodie, may nakapasak na earphones sa tenga. Humithit ito sa sigarilyo bago nag-angat ng tingin at napalingon sa kanya, lumabas ang usok ng sigarilyo sa bibig nito habang nakatitig sa kanya. Siguro ay naramdaman nito na pinapanood niya ito kaya’t napalingon. Pinasadahan siya nito ng tingin mula ulo hanggang paa bago nag-iwas ng tingin na akala mo’y hindi interesado.

Ang laki niyang tanga pala pag malasing . Napapakamot siya ng ulo dahil nakakahiya pala ang naganap kagabi .Kinapa niya ang pagmamay ari niya sa kanyang ibaba at wala naman masakit ..Paano nalang kung ibang lalaki ang nakakita sa kanya baka nagahasa na siya ng wala sa oras . Parang gusto na niyang lamunin siya ng lupa dahil sa nangyari kagabi . '' miss Saphire may problema ba ?" tila parang loka loka ang kanyang amo dahil hindi niya alam kung ano ang hahawakan nito .Kung mukha ba,labi o ulo .

(Pre-Chorus) “The gravity pulls, but I’m learning to fly On the wings of a whisper, a soft lullaby. No map in my hands, just the heat of your name A flicker of hope in a world set aflame.” Napatigil si Sirius. Ang kanyang princely face ay napalitan ng wagas na pagkamangha. Sa bawat hakbang ni Haven, tila binubura ng kanyang boses ang bawat Acoustic Trauma na pinagdaanan nila sa New York at London. Sina Orion, Neptune, Rigel, at Archer ay napatayo rin

“S-Sige.” Para mawala ang matinding tensyon sa silid, lumapit naman si Eiden sa tabi ng kama kung saan nakalatag na ang isang bago at napakakapal na foam sa sahig—ang foam na sadyang ipinahanda niya para hindi sumakit ang kaniyang likod. Umupo si Eiden sa gilid ng kaniyang foam habang si Kiara naman ay marahang umakyat sa kama.

Siniko ko na lang siya sabay ngiti dahil sa pagka-ewan niya. May ilang intermission pa ang ginawa kaya hindi muna ako nakisigaw. I'm reserving my voice for later. "Wag naman sana lumakas!" Sigaw ni Clarisse. Medyo lumalakas na kasi ang ulan at nababasa na kami. "Lord, 'wag naman po!"

Parang merong kakaiba. I sighed!

How could you do this to me Aiden? Mapakla lang akong ngumiti sabay baling sa kanya. "Sorry? Forgive you? Ayusin natin? Nagpapatawa ka ba? Paano mo gagawin 'yon sige nga! Hindi mo sinasadya? That's bullshit! Sa tingin mo mapapatawad kita sa ginawa mo? Hindi ako tanga! Alam kung ako ang may kasalanan kaya nag away tayo kaya nga ako nandito para kausapin ka at humingi ng tawad sayo pero tangina ako pala ang masusorpresa sayo. Kaya ba hindi mo sinasagot ang mga tawag ko kagabi? Dahil busy ka sa babae mo? "nanggigigil na duro ko sa kanya

Isang metro na lang ang layo sa kan'ya nito ng maramdaman niya na may tumulak sa kan'ya sa hangin dahilan para mapahiga siya sa sahig. Narinig ang maingay na paghinto ng sasakyan at tilian ng mga tao sa nasaksihan. Biglang natauhan si Denum at naramdaman ang mabigat na dumadagan sa kan'ya. Napangisi siya ng makita na walang bagay o tao na nakadagan at nakilala niya kung sino iyon. "Andy.." pinilit niyang matawa habang lumuluha.

His one of a kind. ......