Sighs Of Relief Novels & Stories

Ang ibig-sabihin lang no'n ay balewala sa binata ang pag-re-resign niya. Well, pareho naman sila ng nararamdaman! "Ano ng plano mo?" naging seryoso, at tahimik na ang usapan ng lamesa nila Sylvia nang umuwi na ang kanilang ibang kasamahan. "Mag-re-relax," tipid niyang tugon. "Gaga! Anong relax?!" naiiritang anang ni Gabe, a binato pa siya ng walang lamang plastic cup.

“‘Yan ba ang tawag mo rito? Ang walang kwentang, paulit-ulit, pixelated na pagpapahirap na ‘to?” Tumawa siya, isang malalim at malakas na tunog na nag-echo sa silid. “Tawag dito ay relaxation, Soirye. Tawag dito ay stress relief. Tawag dito ay pahinga mula sa monotony ng iyong boring at predictable na buhay.”

sagot ni Silas, sabay ngiti sa bawat natutulungan. Habang patuloy ang pag-abot ng relief goods, napapansin ni Althea ang tuwa at kabutihang ipinapakita ng mga tao kay Silas. Hindi niya maalis sa isip na sa kabila ng pagiging seryoso at mahigpit nito sa mansion, may bahagi rin ito na tunay na mapagmalasakit at may malasakit sa kapwa. “Salamat po talaga! At maligayang kaarawan po sa inyo Gov!! Salamat din po Ma'am Althea." ” sabay sabay na sigaw ng taong bayan sa kanya.

At mas maliliwanagan lang kami kapag nailigtas na namin sila. “So what's the plan?” DOMINICA'S POV Mommy, Mommy –help me… They will kill me, Mommy… It's so dark –I can't breathe! I felt like dying anytime soon! Please… please… please release me— “Please release me, let me go. For I don’t love you, anymore… To waste our lives would be a sin. Release me and let me love again…”

My whole body is shaking in fright. “Natatakot ako,” I keep on murmuring that, I think I’m losing my mind, not until I heard Nigel’s voice. “Uh, guys? Tingnan niyo ito. Bilis!” Napaangat ang tingin ko sa kaniya. He looks alarmed yet somewhat relieved from whatever he is seeing with his binoculars. His face relaxes and he instantly calmed down, his tight rigid posture slowly easing to relax, I even heard him sighed in total relief!

“I’m sorry ma, I am sorry for all the hurtful words I said last time.” Nagpatuloy siya sa paghakbang. Hindi siya muling lumingon pa. Oh, it feels so good. Ang sarap sa pakiramdam na nasabi na niya sa ina ang katagang gustong sabihin. He heaved out a sigh of relief. “Tadhana,” nakangiti niyang sambit.