Signs Of Treasures Novels & Stories

Nagsalita ang First Elder nang may nang-aasar na tono. Lalo na't mukhang simple at pangkaraniwan ang espada ni Dane, at nababalot lang ito ng kaunting itim. Dahan-dahan itong lumilipad, hindi masyadong mabilis at hindi rin masyadong mabagal. Iyon ang dahilan kung bakit hindi nila matukoy ang grade ng treasure na ito. Ang tanging bagay lang na sigurado sila ay isang spiritual tool ang lumilipad na treasure na ito. Kaya ring lumipad ng ilang low-grade spiritual tools, pero hindi sila pwedeng umandar nang mabilis.

Kahit mula sa loob, nakita ng dalawa na ang cart ay puno ng treasure chest na iba’t iba ang laki at ang bawat isa sa kanila ay may mga seal… Tumingin si Gerald kay Yale, nang makita niya ito, bago siya nagtanong, "Ano kaya ang binabantay nila, Yale?" “Oh! Delivery team lang sila kuya Gerald! Makikita sa seal ng mga treasure chest na ito ay mula sa, 'Shontell Treasury,' at doon natin masasabi na ito ay mula sa Shontell Delivery House, at ang mga chest ay naglalaman ng mga divine stones!" paliwanag ni Yale at tumango naman sa kanya si Gerald.

Sa kanyang pagkakakilanlan, malamang na bihira siyang makaranas ng mga ganitong sitwasyon. Tumingala si Alex sa tatlong salita sa itaas ng pinto, ‘House of Treasures’. Pagkatapos noon, tumingin siya sa loob, at bahagya niyang naramdaman ang presensya ng isang essence. Sa pamamagitan ng kanyang observational Chi energy, natuklasan niya na may essence sa loob ng House of Treasures. Ang essence na pumapaligid sa hangin ay higit na puro sa loob kaysa saanman. Naantig ang puso ni Alex. Talaga bang may kayamanan sa loob?

Bahagya kong kinuha sa bedside table ang aking bag at inayos muna ang aking sarili bago ko napagpasyahang maglakad-lakad sa buong silid. Dahan-dahan akong nagtungo sa nakadisplay na mga antique figurines at paintings. Iniisa-isa ko itong tinitigan ng malapitan hanggang sa mahagip ng mga mata ko ang isang treasure clock na ang disenyo ay isang ibon na pinapakain ang kanyang mga inakay sa loob ng isang pugad. Ang kabuoan ng treasure clock ay napapalibutan ng ibat ibang klase ng mga bulaklak at sa bandang paanan naman nito ay napapalibutan din ng ibat ibang uri ng limestones at gemstones.

Natigil ang paghinga ko at sunod-sunod tumibok ang puso ko nang mahanap ulit si Enzo mula sa crowd. Humigpit ang panga niya bago siya bahagyang yumuko. Mabagal na inilabas ng host ang isang gintong kahon. Pagbukas nito, pitong magkakaibang card ang nakita ko sa loob. Bawat isa may simbolo ng isang estate. Lust. Greed. Wrath. Envy. Pride. Gluttony. Sloth. “Please proceed.” Lalong lumakas ang bulungan ng mga tao, pero mas malakas pa rin bawat kalabog ng puso ko.

Isa sa mga laro ay treasure hunt. Bawat grupo ay bibigyan ng iba’t ibang clue na nakatago sa iba’t ibang bahagi ng resort. Habang naghahanap ng susunod na clue sina Alliyah at Mae, may napansin si Alliyah na maliit na itim na cellphone sa damuhan. “Walang owner?” Tanong ni Mae. Pinulot iyon ni Alliyah. Mukhang luma na ang cellphone.

“How about the treasure that my poster parents found? Can you explain it further to me?” “Abou that… You know that the late Mr. and Mrs. Rodric and Emily are both an archeologist... When they travel to Egypt both of them found a thousand years old artifacts and beside this is a treasure. They immediately told it to me and let me process the papers about transferring the treasure that they have found to your name. That time, the couple notice that Rowan is following them. They think that he knows about the treasure that they’ve found, therefore, umuwi kaagad sila rito para makasama ka. Those treasures supposed to be their present to your birthday.” Tahimik lamang na nakikinig si Jade sa paliw

Humakab sa bawat kurba niya ang gown, bawat linya ay perpekto. Ang pinakamahirap hindi pansinin na detalye sa babae ay ang sapphire na kwintas nito sa leeg, makapigil paghinga ang pagkinang. Hindi iyon basta alahas lang. Iyon ang Royal Treasure na mula sa France, simbolismo ng mataas na karangalan. "Oh my God, sino ang magandang babae iyon? Para siyang hindi totoo!" "Ang katawan niya... napakaperpekto!"

Anong sumapi sa kaniya para ibalandra sa harapan ko ang bagay na halos patayin niya ako nang hawakan ko lamang noon? “I know that you've been eyeing this bag. I'll give this to you,” “Kung pinapunta mo ’ko rito para lamang pakitaan ng mga bagay na hindi ko kayang bilhin at magyabang ay sinasayang mo lang ang oras ko,” may pagtitimpi kong saad sa kaniya. Ang kaliwang paa niyang naka-dekwatro sa kanan ay nagpalit. Indikasyon na nawawalan na siya nang pasensya. “Ano bang gusto mo? Money? House? I can even give you the beach in Ha—”