Sikmat Pain Novels & Stories

Ngumiti ito, walang pasabing hinablot ang pulsuhan ko at bago paman ako makapagreact, mabilis itong nagpakawala ng malakas na suntok sa sikmura ko, “Ugh!” agad na lumabas sa bibig ko, awang ang mga labi ko. Hindi ko inasahan ang gagawin niya. “M-marcus…” halos pabulong kong saad. Isang matinding bugso ng sakit ang gumapang sa buong katawan ko. Nahirapan akong huminga at napaluhod sa damuhan. Pero ang sakit sa sikmura ay nahigitan ng isang kakaibang kirot mula sa loob ng aking sinapupunan. Isang mainit na likido ang naramdaman kong dahan-dahang dumadaloy sa aking mga hita.

Hindi ako nagrereklamo kasi normal ang ganito kapag nakikipag-sëx. Hanggang sa ang sakit ay dahan-dahang nagiging masarap na. Ito na ‘yung feel na parang ang kati-kati na ng loob ko na kapag the more na sinasagad niya, lalong sumasarap. “Ang sarap mo, Alina. Ang sikip, nanggigigil ako sa ‘yo, lalo na sa pukë mo,” sabi niya habang nilalapirot pa ang dìbdib ko. Halatang sarap na sarap siya dahil sa reactiong ng mukha niya. Nailalabas pa niya kasi ang dila niya habang patuloy akong binabayo.

Pareho silang nakahinga nang maluwag matapos niyon. Ilang sandalia pa, hindi na sila nag-usap pa. Pareho lang silang lumipat sa susunod na pasyente. --- LUMIPAS ang tatlong oras... Halos hindi na maramdaman ni Marikit ang sariling likod. Masakit na rin ang mga balikat niya, ngunit hindi siya puwedeng huminto. "Ma'am Mari!"

Hapon na pero medyo makulimlim kaya hindi masakit sa balat ang sikat nang araw. Nakayakap si Simon mula sa likuran at sabay nilang pinapanood ang alon. "Sana ganito tayo lagi, 'yong walang problema at tahimik lang. Gusto kitang makasama hanggang sa pagtanda ko baby. Alam ko biglaan ito pero—"

“Ah—masakit!” Itinago ni Samantha ang mukha sa likod ng kanyang mga kamay at napasigaw dahil sa matinding paghihirap, na para bang napaso siya ng kumukulong tubig. Nakuha niya ang atensyon ng lahat, at napansin nila na lumitaw sa kanyang mukha ang maliliit na pulang pimples na puno ng nana.

Sikmat ni Raiko sa kanya kasabay ng pagbusal sa kanyang bibig upang hindi marinig ang hiyaw dahil sa sakit. Kuyom ang kamao at kagat ang telang nasa bibig nang maramdaman ang init at hapdi ng bagay na lumapat sa itaas banda ng kanyang dibdib. Doon nila naisipang ilagay upang wala agad makakita niyon. Marami na siyang naranasang sakit sa katawan kung kaya hindi na ininda ang sakit na nararamdaman ngayon.

Mabigat. Malamig. At napakasakit. Pilit kong iminulat ang aking mga mata, pero ang buo kong katawan ay matinding nanghihina. Ang matinding sakit sa aking sikmura ay patuloy na pumupulsyon, bawat paghinga ko ay may kasamang matalas at nakakairitang kirot. Nang tuluyan kong maidilat ang aking paningin, pumasok sa aking mata ang napakalaki, pamilyar, at napakalalamig na kristal na chandelier sa kisame.

Dianne's POV HINDI ko maimulat ang mga mata ko habang nakahiga sa sahig ng kuwarto ni Matthias. Agad siyang lumabas matapos akong paulit-ulit na suntukin sa mukha. Nananakit ang buong katawan ko—lalo na ang aking mukha. Ni hindi ko na maramdaman ang magkabila kong pisngi. Kahit ang imulat ang mga mata ay nahihirapan akong gawin.

Pero isang lagok lang ni Sabby ay agad na itong nasuka. "Hindi ko kaya, masakit sa lalamunan," hirap na sabi ni Sabby. Pakiramdam niya ay para siyang may malalang sakit sa sikmura dahil kahit konting pagkain ay hindi tumatagal sa tiyan niya. Habang nakahiga at amoy-amoy ang kanyang inhaler, namumula ang mga mata ni Sabby dahil sa pagod habang pinapanood ang asawang umiiyak sa tabi niya.

Pareho lang din namang sakit kung dahan-dahanin. “I can't, hindi mo ako kakayanin ng buo…” “Ipapasok mo o tigilan-ahh... fvck you! Ang sakit!” sigaw niya nang bigla nitong pinasok nang buo ang pagkalalaki sa kanya. “Sinabi ko na. Masasaktan kita,” paninisi nito. Yumakap si Samantha sa lalaki at sumiksik sa katawan nito. Gusto niyang ibuhos ang sakit na nararamdaman niya sa pamamagitan ng pagyakap dito.