Sikmat Pain Novels & Stories

Sumiklab ang sakit, isang uri ng kirot na para bang may pwersang pilit na kinokontrol ang aking laman. "Argh!" sigaw ko. Tila may malaking hangin na humampas sa akin, dahilan upang mapaupo ako sa lupa. Humugot ako ng malalim na hininga, at ang mga mata ko'y biglang dumilim. Pagmulat ng mga mata ko, tapos na ang ritwal. Nakita ko si Michael na nakatingin sa akin, tila nasisiyahan sa kanyang nagawa. "Natapos na ang ritwal," sabi niya nang may kumpiyansa.

Masakit sa ilong at tila sumisiksik din ang sakit sa ulo at sikmura ko. Tumabi siya sa akin at bahagyang humawak sa braso ko. Lalo ko lamang naamoy ang bango niya. Tuluyang sumakit ang ulo ko at bahagyang nanlabo ang paningin ko. Pakiramdam ko rin ay umaakyat ang asido mula sa tiyan ko patungong lalamunan. Tila ako nililipad at nanlalabo ang aking paligid. "1, 2, 3. Smile."

sigaw ko dahil unti-unti niyang pinasok ang pagk*lalaki niya sa kiffy ko. “Ahhh! Ouch!” napahiyaw ako sa sakit dahil parang biniyak ang kiffy ko. Ramdam na ramdam ko na may napunit sa loob kaya talagang tumulo ang luha ko. Mataas ang pain tolerance ko pero iba pala kapag ito na ang nabiyak. Iba pala ang pakiramdam. Hindi pala siya katulad sa sugat na saglit lang. Kahit pa tumigil siya ay grabe pa rin ang sakit. Mahapdi na hindi ko maipaliwanag.

Humarap si Rica kay Matt. "Gusto na daw niyang magpahinga mukha masakit pa rin ang sikmura niya." Sagot nito at akmang iaabot ang kumot sakin ng makita niya ang marka sa kamay ko. "Napano ito? Tinali ka ba? Sinong may gawa sayo nito?" Mabilis kong tinago ang kamay ko at pilit ngumiti. "Wala lang ito." Bago pa siya nakapag-tanong ulit hinila na siya ni Matt sa labas.

sabi niya saka muling gumalaw. Napangiwi ako ng sumakit lalo iyon. Napahawak ako ng mahigpit sa kanyang balikat. The pain intensified even more when he pushes in! Pakiramdam ko nilipad ang aking kaluluwa sa kabilang planeta. Hindi ko akalain na ganito pala katindi ang sakit. Parang tinarakan ako ng samurai sa gitna. Buset, subrang sakit! He loudly groaned when reach the boundaries. Ilang minuto siyang nagpahinga muna matapos niyang ipasok lahat. Hinanap niya ang aking mga mata at mariin na tinitigan. I stared back.

Dinampot ni Samantha ang isang unan mula sa kama at malakas na inihagis iyon sa sahig. “Bakit ba palagi na lang pumapalpak!” Pabalik-balik siyang naglakad habang punô ng galit ang kanyang mukha. “Dapat gumana ang gamot na iyon.” Mariin niyang kinagat ang kanyang labi. “Siniguro ko pa ngang sapat ang dosis.” Ngunit ganoon pa rin ang naging resulta. Tinanggihan siya ni Calvin.

Tirik ang mga mata ko sa bawat pagsulong ng mga burat nila sa loob ko, at kahit nagkaka-ngiwingiwi na ang mukha sa pinaghalong sakit at sarap ay bakas pa din ang tindi ng kalibugan. “Ahhhhhh…..haaaaahhhhh…..shit, bakit ganito kasarap? Ohhhhhhh!! Sige pa……oh shit! Bayuhin ninyo ako ng bayuhin! Ayan na naman ako!” halos puti ang mga matang sigaw ko. Tulo laway na ako sa sobrang sarap na natatamasa. “Sige lang malandi ka! Ummmmm!!! Labasan ka lang ng labasan!!!!” sigaw rin ni Simon na nakasabunot pa sa akin.

Bakit ko siya sinusuno— SPANK! Ang unang hampas ng sinturon sa puwetan ko ay nagdulot ng isang matalas at nakatitinging na sakit. Napatili ako sa sakit, ang mga kuko ko ay bumabaon sa kahoy ng lamesa. Sa sobrang sakit nito ay parang lumabo ang paningin ko dahil sa mga luhang sunod-sunod na umagos. Pinagdikit ko ang mga hita ko sakaling mapawi ang matalas na sakit.

Halatang-halata sa mukha ng dalaga ang sakit. "You're so tight, Meu Amor." Saad ng lalaki. Pumunta sya sa may bandang dibdib ng dalaga at sinimulang s******n muli ang nipple nito. He hopes that in this way, he can help the woman to ease the pain that she's experiencing. "Argh! That's because this is my first time, dumbass. I told you na dahan-dahanin mo lang!" Napasabunot si Samara sa buhok ng lalaki.

Namimilipit sa sakit na hawak ko ang nasaktang sikmura habang bumabangon. “Ahhhh! Rapist! Please! help me! May rapist na nakapasok sa silid ko!” Nahintakutan na sigaw nito. Isang marahas na buntong hininga ang pinakawalan ko at pilit na hinahabaan pa ang aking pasensya. “For god sake! Stop it, Faith! Samara, is my wife okay?” Ani ko sa malumanay na paraan. Napansin ko na natahimik itong bigla at hindi na muling umimik pa.