Silent Sanctuary Kundiman Chords Mga Nobela at Kwento

Adrian: “At kahit hindi namin maintindihan minsan kung saan niyo kinukuha ang lakas para mag-Zumba pagkatapos mag-alaga ng bata—” Sabay-sabay sila: “mahal na mahal namin kayo.” At nagsimula silang kumanta ng “Ikaw Lamang” by Silent Sanctuary habang sabay-sabay ang off-key harmonies. Belle: pabulong kay Ana “Grabe, parang lasing lang sa karaoke!” Ana: tawa “Pero effort ‘to, ‘no. Bonus pogi points ‘yan!” Belle at Ana, nakaharap sa likod ng kani-kanilang groom. Tinanong sila ng host:

Ibabalik ko rin naman agad at wala namang tao rito e. Ididikit ko pa lang sana ang mga daliri ko sa string nang bumukas ang pintuan. Napapikit ako saglit at hindi tiningnan kung sino ang pumasok. I started to play the guitar with a random song that I know. It's Closer.

[Days have passed | Inside Miko's house] Mariing nakapatong ang mga paa ng binata habang nagpapatugtog ng musika ng Silent Sanctuary. Napabuntong hininga ito pagkatapos haplosin ang makinis na pisngi, na sya namang pagtunog ng kanyang mobile phone. Napataas ang kanyang kaliwang kilay habang pinagmamasadan ang nakasulat sa screen.

bulong ni Jellah. Sa halip na sundin siya ay kinuha ko ang earphones ko saka ito sinaksak sa dalawang tenga ko. Mas mabuti pang magpatugtog na lang. Pinatugtog ko ang isa sa paborito kong kanta. Ang "Find You" ni Zedd. Silent love is calling faith 🎵 To shatter me through your hallways 🎵 Into echoes you can feel 🎵 And rehearse the way you heal 🎵

I whisper and sobbed quietly Nakita ko kung paano siya natigilan _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

Madalas naiiyak ako sa lyrics nito pero kumakalma ako. Christ on the cross as is illustrated I'm body soft and disintegrated I'm in the self half illuminated I'm on the call but it's distant and faded I myself am the robber denied I chased all I lost down a spiraling silence I'm on your side, it's just so hard to see you I'm on the side of the ghost and the needle Is the choice in my hand? The suicide or the slaughtered lamb? When it's so full of tricks I'll be toasting the gold lights of life

Kalakip ang tamis ng kahapon Mga gabing 'di namamalayang oras ay lumilipad Mga sandaling lumalayag kung sa'n man tayo mapadpad Bawat kilig na nadarama sa tuwing hawak ang iyong kamay Ito'y maling akala, isang malaking sablay While my fingers are playing the strings, I swayed my head and felt the song that I sang. Pasensya ka na sa mga kathang isip kong ito Wari'y dala lang ng pagmamahal sa iyo Ako'y gigising na sa panaginip kong ito At sa wakas ay kusang lalayo sa iyo, lalayo sa...

Ngunit ang silid, kahit opulent, ay nanatiling isang kulungan. Bandang alas tres ng madaling araw, nang ang buong manor ay nakabalot sa thick, black silence, isang tunog ang dumating. Hindi ito malakas; ito ay malamig at precise. Ang basag na tunog ng sensor na nasira, sinundan ng isang muted alarm na naririnig lamang ng mga sinanay. Ang tunog ay hindi random—ito ay calculated at expertly na isinagawa. Naramdaman ni Ryella ang kalungkutan ng kanyang posisyon; ang kanyang isolation ay nagawa niyang perpekto.

Yung ilaw sa likod niya, dumadampi sa jawline niya, at sa bawat segundo, parang lumalalim yung tension sa pagitan namin. For one heartbeat, parang bumalik kami sa gabing ‘yon. Yung halik. Yung silence after. Yung mundong parang kami lang. Pero ngayon, pareho kaming nag-aastang wala lang. “Goodnight,” sabi ko. Tahimik ang sagot niya. Halos bulong. “Goodnight, love.” One word. Pero tumama diretso sa dibdib ko. Bago pa ako tuluyang madala, tumalikod ako.

Nakangiti siya at nakatingi nsa harap, nakikita ang kanyang ama na nakatayo. Si Kyle naman ang sumunod, dala ang pinakamahalagang mga gamit sa kasal; ang mga singsing. Nagmamartsa sila sa kanta na ‘A Dream Is A Wish Your Heart Makes.’ Matapos makaupo ang lahat, sumarado ang pinto, at namatay ang mga ilaw mula sa likod ng cathedral. Nanatiling tumutugtog ang musika, paulit-ulit ang parehong tono.