Sintesis Halimbawa Kwento の小説・ストーリー

Hindi na'ko nagsinungaling at nag kwento agad sa kanya. “Yesterday, I goes to Eya's House and suddenly I got hurt lang. She has a boyfriend na while we have a promised to each other na hihintayin ang isa't isa. Hindi n'ya man lang ako binigyan ng pagkakataong makapag paliwanag sa kanya ma, inignore nya'ko agad. Napaka sakit lang isipin na sa loob ng dalawang taong paghihintay ay mababalewala lang lahat.”

Isang marumi at baluktot na tao ang nararapat lamang parusahan. Halos mapatawa si Sierra sa sobrang galit habang binabasa ang mga salitang iyon—puro kasinungalingan at walang katotohanan. Humanga pa siya sa sumulat ng balita; nakabuo ito ng isang “kamangha-manghang” kwento mula sa wala, at tila totoo pa ang pagkakasulat. Tumingin siya sa bahagi ng mga komento.

Bahagyang nag-atubili si James. Mas mabuting huwag nang sabihin ang mga bagay na ito, dahil ang pagbubunyag ng mga ito ay magbubunyag kung sino talaga siya. Pagkatapos ng ilang sandali ng pag-iisip, nagsimula siyang gumawa ng isang kuwento. Isang bagay tungkol sa paghahangad na maging isang makapangyarihang tao at pagnanais na magpakasal sa isang dalagang makalangit.

Kakahiya tong plano niya. Pero salamat na din sa kanya, nasabi ko ang dapat kong sabihin sa nararamdaman ko. ************************************ Kakilig nemen hihik Thanks sa nagvote ng story!

Saka pa lang niya unti-unting naibalik ang naunsiyameng kasiyahan niya. KASIYAHAN na hanggang sa itinatayong pondohan ng kooperatiba ay makikita sa mukha ni Kibaweg. Para siyang hindi napapagod sa maghapon na pagkukuwento. Paulit-ulit lang naman. Kada pukpok ng martilyo, kuwento. Kuha ng pako, kuwento. “Sinabi mo na rin yan kanina, e” kantiyaw ni Lakay “Yung bago naman…”

Taos puso akong nagpapasalamat, hindi nakompleto ang journey ko— ni Knight at Eleanor kung hindi dahil sa inyo. At para ito sa inyo, I've write it for you. Sana ay nagustuhan ninyo. Kung hindi kalabisan sana ay makita o mabasa ko man lang ang inyong mga saloobin, sa comment at sa reviews. At lahat ng kwento may 𝐤𝐚𝐭𝐚𝐩𝐮𝐬𝐚𝐧, pero ang katapusang ito ay isang panibagong 𝐬𝐢𝐦𝐮𝐥𝐚.

Nag-aral siya ng mga bagong salita habang binabasa ang mga ito. Bago matulog nang gabing iyon, marunong na siyang magbasa ng mgailan salita. Habang hawak ang isang kwento, nagtanong siya sa sarili kung totoo ba ang mga fairy tale tulad ng Snow White at Sleeping Beauty. Bakit pakiramdam niya, ang hunter ay talagang papatay kay Snow White, ang pitong dwarfs ay hindi tutulong nang walang dahilan, at napakalakas ng sumpa ng bruha na hindi ito matatalo ng prinsipe?

dagdag pa niya. Taong lobo? ang pagkagulat ng aking isipan ng marinig ko ang sinabi niya. Narinig ko ang alamat tungkol sa mga halimaw na ito mula sa mga kuwento ng aking ama. Kung ang mga bampira ay mga nilalang na isinumpa sa araw, ang mga taong lobo naman ay isinumpa sa buwan. Sa tuwing kabilugan ng buwan, magbabalatkayo ang mga nilalang ito sa isang malaki at mapanganib na lobo. Minsan, ang sa pagbabalatkayo nila sa pagiging lobo, nawawala ang kanilang likas na pag iisip at napapalitan ng pagiging isang tunay na halimaw.

(sabay hawak sa kamay ni Alona) Habang binabasa niya ang kwento, marahan niyang isinasalaysay ang bawat pangyayari, gamit ang kanyang boses para bigyang-buhay ang mga karakter. Nagiging masaya at malungkot ang boses niya depende sa eksena, at tuwang-tuwa naman ang kambal habang nakikinig.

Inambahan ko ng suntok ang kaharap ko na walang ginawa kundi ang simangutan ako "Kwento mo naman ang ginawa mong pag-iimbestiga para naman malaman ko yung mala superman mong adventure!" Excited na saad nito "Anong adventure ang pinagsasabi mo eh wala nga nangyaring maganda sa pag-iimbestiga ko, hindi ako nalungkot at lalong lalo na hindi ako nainip eh halos pati pagbanyo ng tao na iyon ay sundan ko na, ikaw itong mag-kwento I heard you brought a little party last month!" Nakakapagtampo talaga sa totoo lang hanggang ngayon ay naiinis parin ako dahil hindi manlang ako nagkaroon ng pagkakataon na makapagparty sa mga halang ang kaluluwa na iyon.