Romans & histoires Sisterhood Messages

" Ang tinatawag na sisterhood ay malinaw na naaninag sa sandaling ito, at ang mga salitang binulong ng ilang tao ay puno ng paghamak kay Marcella. Si Marcella mismo ay medyo nalilito din, bagama't inaabangan niya ito sa kanyang puso, ngunit hindi niya inaasahan na talagang darating si Louei Cervantes sa kanya.

Pareho silang nagpapa bebe at mataas ang pride na suyuin ang isa't-isa tapos para namang lantang gulay kapag hindi sila magkasama. Di naman nakakamatay ang pagsuyo lalo na kung alam mong ikaw ang mali. Nag message ako sa asawa ko na malapit na kami makapasok. Hindi niya pa nas-seen ang message ko. Magrereply naman yun agad kapag di na siya busy.

So cute. "I want you to always remember this," umupo si Sir Devon sa carpet kaharap si Eclipse at iniharap si Baby Selene sa kaniya, "No matter what happen, always protect your baby sister. Never envy her, get jealous of her, hurt her, or make her cry. Always give her the best things you can give. Always treat her like a Princess and treat your mother a Queen. Eclipse, sisters are to be protected by brothers. Never let her get hurt by someone. Protect her. Believe her. Love her. Even if you two are just half siblings. Okay?"

Kay hirap sabihin ng mga salitang iyon. "Ganyan ka na ba katigas ngayon? Hindi mo man lamang mabigyan ng simpatya ang pamilya mo—" "Umalis ka na, Siara." "Wala ka na bang pakealam? Kahit para lang kay Kelly—" "My sister is not dead!" "She is! Ganon din ang tatay mo! Ama mo pa rin sya at—"

Dapat ay masaya ako ngayon pero halos durog na durog ang puso ko. “This is just temporary, Carmela. Donʼt tell Jared about your sister's whereabouts. Huwag mo ring sabihin ang dinadala niyang sakit,” mahinang sabi ni Daddy sa akin habang isinasayaw niya ako at ang mga mata ay nasa amin.

“Brother.” “Anong kailangan mo?” “Whoa. Di pa ba sapat na kasama mo ang asawa mo for the whole week.” “Fuck you Shin.” sa naiinis ako! “Ahem. Parang di ata maganda ang gising natin. Alam mo Jeff, according 1sa research ko, pwede pa kayong gumawa ng milagro ni Sister-in-Law kahit buntis na siya.” At masasapak ko si Shin kung malapit lang siya dito.

she whispered to herself, "I don't know where I'd be right now." She remembered the late nights her sister had stayed up with her, listening to her problems and offering words of encouragement. She remembered the times her sister had pushed her to pursue her dreams, even when she felt like giving up. The young woman smiled, feeling a surge of gratitude towards her sister. She knew that she owed a lot of her strength and resilience to her sister's love and support. As she stood there, the sun began to set behind her, casting a warm glow over the landscape. She felt a sense of peace wash over her, knowing that she wasn't alone in this world. She had her sister, and that was all that mattered.

"Hi there, my little sister! I left this message para if ever na wala na ako, malaman mo pa rin kung gaano kita kamahal. Alam kong marami kang hinanakit kay Mama at pati sa akin pero sana huwag mong kalimutan na mahal na mahal kita. I'm sorry that you had to go through all of that hardships noong nawala ka. Nagsisisi ako kasi hindi kita hinanap noon. "I know it's not easy for you to forget the past and to forgive us but...I want you to know that I'm proud of you for being brave. At sana, mas maging matapang ka pa ngayong wala na ako. Ate Deanna loves you so much...but she had to go. She had to end the battle she was fighting alone. I know you love me...kahit hindi mo pa ipakita...pero naisip

"Minsan, Wendilyn, ang ating mga alaala ay pinoprotektahan tayo mula sa sakit. Baka ang kaganapang iyon ay labis na masakit, kaya't iniiwasan ng iyong isipan ang magbalik-loob sa mga detalye ng iyong nakaraan. Ang iyong utak, ang iyong puso, ay may sariling paraan ng pag-protekta." "Ang mahalaga," dugtong ni Sister Sheila, "ay hindi mo kailangan matakot. Hindi mo kailangang magmadali sa paghahanap ng mga sagot. Minsan, ang mga sagot ay darating sa tamang panahon, sa mga pagkakataong handa ka nang tanggapin ang mga ito."

marahan kong sabi pero puno ng emosyon. Ngumiti siya at hinawakan ang kamay ko. “It's ok at naiintindihan namin.. and You’re always welcome, girl. We’re sisters, okay? Huwag mo nang isipin kung paano mo kami masusuklian sa mga ginawa namin. Ganon naman talaga ang magkakaibigan nagtutulungan saka Lagi mong tatandaan...welcome ka lagi dito, at nandito lang kami ni Fia kapag kailangan mo kami.”