Isang napaka-interesanteng bahagi ng ating folklore ang mga siyokoy o mga nilalang sa dagat. Sa mga kwento, kadalasang inilalarawan sila bilang mga kalahating tao at kalahating isda, na lumalangoy sa mga dalampasigan at sa kailaliman ng karagatan. Ang mga siyokoy ay may kanya-kanyang kwento batay sa rehiyon—sa ilang lugar, sila ay itinuturing na masama, pinagmumulan ng takot, habang sa ibang bahagi, sila ay sinasalamin bilang mga tagapag-alaga ng kalikasan. Sa mga kwentong ito, may mga pagkakataong ang mga tao ay nagiging kaibigan at kakilala ng mga siyokoy, nakikipag-ugnayan sa kanila at nagiging bahagi ng kanilang mundo.
Isang lalong kahanga-hangang aspeto ng mga kwentong ito ay ang simbolismo ng tubig, na nagsisilbing tagapagdala ng buhay at misteryo. Madalas na iniuugnay ang mga siyokoy sa mga kwento ng pag-ibig at sakripisyo. Isang halimbawa nito ay ang kwento ng isang prinsipe na nahulog sa isang baybayin, at ang isang inay na siyokoy na nagligtas sa kanya. Sa paglipas ng panahon, ang kanilang relasyon ay nagkaroon ng mga pagsubok, lalo na ang paghihiwalay sa pagitan ng kanilang mga mundo, sa lupa at sa dagat. Ang mga ganitong kwento ay nagbigay inspirasyon sa marami na mas pahalagahan ang pagpapahalaga sa kanyang kalikasan at sa mga nilalang sa paligid.
Ang mga siokoy ay hindi lamang mga nilalang ng alamat, kundi mga simbolo ng iba't ibang aspeto ng buhay. Ang kanilang pag-iral ay lumalarawan ng ating ninanais na koneksyon sa kalikasan at mga misteryo ng mundo. Kaya naman, habang pinapahalagahan natin ang mga kwentong ito, nadarama natin ang kalikasan na hindi lamang likha ng ating mga guro at kwentista, kundi isang bahagi ng ating kultura at pagkatao na dapat ipagmalaki.